กินอร่อยเดินสวนลุมฯ

การเดินทางในวันนี้เริ่มอีกครั้งในวันอาทิตย์สุดสัปดาห์ ซึ่งเป็นวันที่ใครๆต่างก็ชอบ เนื่องจากเป็นวันที่ได้ว่างเว้นจากการทำงานที่แสนเหนื่อยมาทั้งสัปดาห์ ก่อนออกเดินทางในวันนี้ตอนเช้าได้ฟังเพลงเพลงนึงที่ไม่ได้ยินมานาน ชื่อเพลง "ห่วงหา" จำชื่อนักร้องต้นฉบับไม่ได้แล้วค่ะ เพราะมีคนนำมาร้องหลายครั้ง ภาษาของเพลงมีความสวยงามมาก ถึงจะจำเนื้อเพลงไม่ได้ทั้งหมด...แต่ก็จำท่อนสร้อยที่มีความหมายดีมากๆ ได้ว่า " ในชีวิตคนทุกคน ย่อมจะมีช่วงชีวิตเลวร้าย ขอเพียงใครสักคน อยู่คอยช่วยเป็นกำลังใจ..มีใครสักคนคอยห่วงหา.." ฟังแล้ว ทำให้ความรู้สึกนึกย้อนไปในครั้งนึงที่เคยมีคนเข้าใจและห่วงหา บางครั้งนะคะ คนเรามักมีความทรงจำในภาพของคนที่เราเคยผูกพันติดอยู่เสมอในใจ แต่เวลาที่ผ่านไปกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงรอบข้างอาจทำให้คนคนนั้นหรือช่วงเวลาเหล่านั้นเลือนรางไป แต่เมื่อมีสิ่งกระตุ้นสักนิดนึง ภาพความทรงจำและความรู้สึกเก่าๆจะย้อนกลับมา และนั่นจะทำให้เรารู้เองว่าที่จริงแล้ว คนคนนั้นมีความหมายกับเรามากแค่ไหน...

การเดินทางวันนี้ มาถึงที่สีลมโดยบังเอิญ เนื่องจากเพื่อนร่วมทางบอกว่ามีร้านอาหารที่บรรยากาศดีมากๆอยู่ร้านนึง อยากให้ลองแวะไป.. หลังจากเราขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินมาลงสถานีสีลมแล้วก็เดินข้ามฝั่ง...เลี้ยวเข้าร้าน Bug & Bee เป็นร้านอาหาร 4 ชั้น มีที่นั่งพัก ..นั่งคุย..อย่างบรรยากาศเป็นกันเอง ใจกลางเมือง ที่เชฟทำอาหารให้ชมกันภายในร้าน ที่ชั้นหนึ่ง เมนูวันนี้ตามที่เห็นในรูป สุกี้แห้งผักรวม ที่น้ำจิ้มสุกี้ที่ราดมามีรสชาติเข้มข้น อร่อยมาก และแฮมชีสส์สลัดผักก็หอมชีสต์มากๆ เมื่อรวมกับโค้กที่ทำให้รู้สึกสดชื่น ก็ทำให้อาหารมื้อนี้ทั้งอิ่ม ทั้งอร่อยที่สุดเลยค่ะ
มีวัยรุ่นเยอะเหมือนกัน เพราะบรรยากาศสบายๆ แอร์เย็นฉ่ำ นั่งเล่นอินเตอร็เน็ทได้หากนำ Notebook มาเอง มีหนังสือหลากหลายประเภทให้เลือกอ่าน ..สำหรับฉันเพลินกับการกินต่อ ส่วนเพื่อนร่วมทางยังคงเพลินกับการหาภาพแอบถ่ายเหมือนเดิมค่ะ..
คลิกที่รูปเพื่อดูรายละเอียดร้าน

ร้านนี้อยู่ไม่ไกลจากสวนลุม ออกจากร้านเราจึงเดินทางไป สถานที่ออกกำลังกายของชาวกรุงยามเย็นต่อ

ก่อนเข้าสู่สวนลุมพินี ได้ทำการสักการะรูปปั้น ร.6 และแอบถ่ายภาพสวยๆ เก็บมาฝาก

วันนี้ที่สวนลุม คนเยอะมาก บ้างก็มาออกกำลังกาย บ้างก็มาพักผ่อน เหลือบไปเห็นนกพิราบตัวนึงที่อยู่ริมสระ ตัวอ้วนมาก แทบไม่เห็นคอ ยังไม่เคยเจอนกพิราบตัวอ้วนอย่างนี้เลยค่ะ นึกแล้วก็เป็นห่วงเพื่อนร่วมทางที่มาด้วยกัน เอ...สักวันนึงเค้าจะอ้วนอย่างนี้หรือเปล่านะ เอาเถอะค่ะ ถ้าป็นอย่างนั้น คงต้องพากลิ้งออกกำลังกายทุกวัน ร่วมกับการบริหารเพื่อลดพุง โดยใช้ Hula hoop เดี๋ยวคงกลับมาผอมได้นะคะ...
วันนี้ที่พบในร้านมีคู่รักหลายแบบเหมือนกัน ชายกับหญิง , หญิงกับหญิง ส่วนในสวนลุมฯ พบคู่รักระหว่าง ชายกับชาย แต่ก็คงไม่แปลกอะไรนะ คนสองคนขอเพียงมีความรู้สึกตรงกัน ผูกพัน..รักกัน.. องค์ประกอบอย่างอื่นก็สามารถมองข้ามไปได้หมดค่ะ ว่ามั้ย...ขอเพียงถ้าได้อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ก็น่าจะเป็นเหตุผลที่เพียงพอ มากกว่ากฏเกณฑ์ใดๆของสังคมแล้ว..... ส่วนฉันขอเพลินกับการชมบรรยากาศสวยๆ กับชีวิตผู้คนในเมืองดีกว่า...วันนี้อากาศในยามเย็นดีมากๆเลยค่ะ
วันนี้ท้องฟ้า สวย เป็นบรรยากาศยามเย็น ใจกลางกรุง ที่ดีกว่าเดินห้างไปอีกแบบ ที่สำคัญทำให้เพื่อนร่วมทางได้ออกกำลังกายบ้าง เพราะคาดว่าคงไม่ได้ออกกำลังกายมานานมากแล้ว ... ในครั้งนี้ journey to the unknown กับกล้องเน่าๆ ที่บันทึกภาพจากมือถือตากล้องแสนทึ่ม ก็ได้จบลงไปอีกตอน คราวหน้าจะกลับมาเที่ยวละไม แบบไร้เป้าหมายอีกครั้ง และคงจะหากล้องดีๆมาบันทึกภาพสวยๆมาฝาก...ขอบคุณเพื่อนร่วมทางอีกครั้งที่ร่วมเดินทางมาด้วยกัน...