tag:blogger.com,1999:blog-15912223334755137652011-11-24T15:09:38.178+07:00... journey to the unknownworzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.comBlogger391100tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-35125640805747148762010-02-15T15:23:00.001+07:002010-02-15T15:24:23.881+07:00Dog Dukdigg ลูกหมาที่บ้านฉ้านเองออกลูกมา5 ตัวน่ารักนะ<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JVuQJu221qY&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JVuQJu221qY&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-3512564080574714876?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-28447253149861229652009-05-26T10:25:00.008+07:002009-05-26T14:13:20.891+07:00<object type="application/x-shockwave-flash" style="outline:none;" data="http://hosting.gmodules.com/ig/gadgets/file/112581010116074801021/fish.swf?up_fishColor1=409DF4&up_fishName=Fish&up_fishColor9=EBE2E1&up_numFish=5&up_fishColor7=2E2C1B&up_backgroundImage=http://&up_fishColor2=F45540&up_fishColor6=409DF4&up_fishColor3=40F46A&up_foodColor=FCB347&up_backgroundColor=F0F7FF&up_fishColor8=F45540&up_fishColor4=F45540&up_fishColor5=F4EE40&up_fishColor10=EEF440&" width="500" height="250"><param name="movie" value="http://hosting.gmodules.com/ig/gadgets/file/112581010116074801021/fish.swf?up_fishColor1=409DF4&up_fishName=Fish&up_fishColor9=EBE2E1&up_numFish=5&up_fishColor7=2E2C1B&up_backgroundImage=http://&up_fishColor2=F45540&up_fishColor6=409DF4&up_fishColor3=40F46A&up_foodColor=FCB347&up_backgroundColor=F0F7FF&up_fishColor8=F45540&up_fishColor4=F45540&up_fishColor5=F4EE40&up_fishColor10=EEF440&"></param><param name="AllowScriptAccess" value="always"></param><param name="wmode" value="opaque"></param><param name="scale" value="noscale"/><param name="salign" value="tl"/></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-2844725314986122965?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>nontawatalknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-52957292753315142012009-01-19T23:03:00.004+07:002009-01-19T23:25:41.169+07:00<object height="295" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wTBzkd93FBs&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/wTBzkd93FBs&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="295" width="480"></embed></object><br />sssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss<br /><span id="userHome" class="title"></span> <div id="homepageBoxes"> <div id="bioBox" class="box first-of-type"> <div class="boxBottom"><div id="userBio"><img src="http://ilhamanas.smugmug.com/photos/115797268_pQcpG-Th.jpg" alt="" class="imgBorder" border="0" height="150" width="124" /> Ilham Anas Jakarta, Indonesia</div></div></div></div><table style="font-family: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-size: inherit; line-height: inherit; font-size-adjust: inherit; font-stretch: inherit; color: inherit;"><tbody><tr><td style="font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; font-size-adjust: inherit; font-stretch: inherit;font-family:inherit;font-size:inherit;color:inherit;" valign="top"> <img src="http://img132.imageshack.us/img132/4053/99833781vh9.jpg" alt="" border="0" /> <span style="color:white;">...</span> </td><td face="inherit" size="inherit" color="inherit" style="font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; font-size-adjust: inherit; font-stretch: inherit;" valign="top"><br /><span style="line-height: 1.3em;font-size:85%;" ><span style="color:blue;">สำนักข่าวต่างประเทศ<br />รายงานเมื่อวานนี้ (18 ม.ค.) ว่า<br />นายอิลฮัม อะนาส (Ilham Anas)<br />ช่างภาพชาวอินโดนีเซีย<br />ซึ่งมีใบหน้าคล้ายกับนายบารัก โอบามา<br />ว่าที่ประธานาธิบดีคนใหม่ของสหรัฐอเมริกา<br />ได้กลายเป็นคนดังในพริบตา<br />หลังภาพของเขาถูกเผยแพร่ทางอินเตอร์เน็ต<br /><br />ทั้งนี้ นายอะนาส วัย 34 ปี<br />เป็นชาวเมืองบันดุง จังหวัดชวาตะวันตกถูกเพื่อนจับใส่สูทผูกไท<br />ในลักษณะเหมือนนายโอบามาตัวจริงระหว่างการหาเสียงเลือกตั้ง และถ่ายภาพของเขานำ</span></span><b><span style="color:green;">อะนาสถูกเพื่อนจับใส่สูทผูกไท<br />ถ่ายภาพกับเพื่อนๆในที่ทำงาน</span></b><span style="color:blue;"><br />หลังจากนั้นบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง<br />นำเขาไปถ่ายแบบโฆษณายา<br />ออกอากาศในฟิลิปปินส์<br />โดยให้เขาแสดงเป็นว่าที่ผู้นำสหรัฐฯ<br />ทำให้เขากลายเป็นที่สนใจ<br />ต่อประชาชนในอินโดนีเซีย<br />และอีกหลายประเทศ</span></td></tr></tbody></table><b><span style="color:green;"></span></b><br /><br /><span style="color:blue;"><br /><br /><img src="http://img132.imageshack.us/img132/5249/60894728ga9.jpg" alt="" border="0" /><br /><br /><br />ล่าสุดนี้อะนาสดังไปทั่วโลกแล้ว เมื่อ ยะฮูนิวส์<br />ตีพิมพ์ภาพของเขาในเว็บไซท์<br /><br /></span><span style="color:brown;">ข่าวจากไทยรัฐ, yahoo news<br />ประวัตินาย </span><span style="line-height: 1.3em;font-size:85%;" ><span style="color:blue;">Ilham Anas </span></span><span style="color:brown;"><a href="http://ilhamanas.smugmug.com/">http://ilhamanas.smugmug.com/</a><br /><br /></span><br />ขอแถม Video McCain-Obama Dance มาให้ดูกันอีกรอบ<br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MSJIORWj4tw&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/MSJIORWj4tw&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-5295729275331514201?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-18123787502242719312009-01-19T10:40:00.003+07:002009-01-19T10:47:16.619+07:00<span style="color: teal;">มาถึงตอนสุดท้าย ของทริป<span style="color: red;">ตะลุยลาวเทิง</span>แล้วครับ<br /><br />หลังจากตะลุยขึ้นเหนือ ต่อไปเวียดนาม ไม่ได้<br />ผมก็ต้องย้อนกลับมาทางเก่า ออกไปทาง<span style="color: red;">หลวงพระบาง</span><br />เพื่อขึ้นเครื่องบินกลับเมืองไทย (แบกเป้สมบุกสมบันไม่ไหวแล้ว ขอทุ่นแรง ชั่วโมงนึงถึงบ้านดีกว่า)</span><br /><br />(ดูแผนที่ประกอบ)<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img521.imageshack.us/img521/8129/mapponsawan02ce8.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: teal;">ค่ารถโดยสารจากโพนสะหวัน ไป หลวงพระบาง (รถบัสอีแก่แบบเดียวกับตอนไปนะแหละ)<br /><span style="color: red;">85,000 กีบ หรือ 340 บาทไทย</span> ใช้เวลาเดินทาง ราว ๆ 8 ชม.</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img521.imageshack.us/img521/7980/01wi4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ท่ารถโพนสะหวัน ออกมาตั้งนอกเมืองซะไกล ทำให้ต้องเสียค่าสามล้อเครื่องออกมาอีก 10,000 กีบ<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img55.imageshack.us/img55/136/02xm6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />เตรียมตัวขึ้นรถ ให้สังเกต ฝรั่ง 3 คน ด้านขวา มันมาทริปเดียวกับผมตั้งแต่วังเวียง<br />พักด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกันตลอด ตามติดราวกับผมเป็นพี่เลี้ยง เพราะได้ผมช่วยคุยสือสารต่อรองราคากับอ้ายลาว<br />พอไปถึงหลวงพระบาง เมืองฝรั่งเยอะ มันหายหัวจ้อย เข้ากลุ่มฝรั่ง ไม่สนใจผมไปเลย ไอ้พวกเวลลลลล<br /><br /><span style="color: teal;">เส้นทางจาก <span style="color: red;">โพนสะหวัน </span> ไป <span style="color: red;">หลวงพระบาง</span><br />ก็ขึ้นเขาวนไปวนมา คล้าย ๆ เส้นทางเดิม<br />แต่วิวทิวทัศน์ ทางไปโพนสะหวัน ดูจะสวยกว่า เขียวชะอุ่มกว่า<br />ทางจากแยกพูคูน ไปหลวงพระบาง ภูเขา ดูแล้ง ๆ แห้ง ๆ ยังไงไม่รู้<br />และที่สำคัญ อากาศ ร้อนอบอ้าว ไม่เหมือน <span style="color: red;">โพนสะหวัน สวิตเซอร์แลนด์ลาว</span><br /><br />ที่พักผมที่ หลวงพระบาง ชื่อ <span style="color: red;">"เรือนพักจันสว่าง"</span><br />อยู่ด้านหลัง <span style="color: red;">พระธาตุพูสี</span><br />บอกราคาแล้ว หลายคน <span style="color: red;">"ช็อค"</span><br />ช็อค-ว่าทำไมหาที่พักที่ "ดี" และ "ราคาถูก" ได้ขนาดนี้<br />คืนละ <span style="color: red;">40,000 กีบ (160 บาท)</span> เท่านั้นเองครับ<br />คือ มีพวกไกด์แนะนำโรงแรม มาพรีเซนต์ตั้งแต่ท่ารถแล้ว<br />ว่าที่นี่ดี เปิดใหม่ ราคาเพียง <span style="color: red;">80,000 กีบ </span> เท่านั้น<br />ผมดูภาพพรีเซ้นต์แล้วก็ว่าดี โอเค แต่พูดทีเล่นทีจริงไปว่า<br />อยากพักเหมือนกัน แต่ถ้าไม่ได้ราคา <span style="color: red;">40,000 กีบ </span> ไม่เอาหรอก<br />ปรากฏว่า หมอนั่น โอเคเฉย</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img239.imageshack.us/img239/8947/03ix2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img183.imageshack.us/img183/3906/04bq8.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ถ่ายจากระเบียงที่พัก เห็นยอดพระธาตุพูสีอยู่ตรงหน้า<br />แต่ทางด้านนี้ เป็นด้านหลังวัด เข้าไม่ได้ ต้องเดินอ้อม ไปเข้าด้านหน้า อีกบล็อกถนนหนึ่ง<br /><br /><span style="color: teal;">ผมมาหลวงพระบาง ไม่ได้กะมาเที่ยวจริงจังนัก<br />ทั้งที่หลายคน บอกว่า <span style="color: red;">"ชอบ"</span> เมืองมรดกโลกของลาวแห่งนี้<br />แต่ผมกลับเฉย ๆ กระเดียดไปทาง <span style="color: red;">"ไม่ชอบ"</span> ซะมากกว่า<br />เพราะดูจะกลายเป็นเมืองท่องเที่ยว ฝรั่งชุม แบบ <span style="color: red;">ปาย</span> หรือแหล่งท่องเที่ยวในภาคใต้ของเราไปซะแล้ว<br />บริเวณดาวน์ทาวน์ของหลวงพระบาง ซึ่งเป็นที่ตั้งของ <span style="color: red;">พิพิธภัณฑ์ (วังเก่าเจ้ามหาชีวิต) ตลาดมืด วัดพระธาตุพูสี</span><br />เต็มไปด้วย ร้านอาหาร <span style="color: red;">"ขายฝรั่ง"</span> ที่ฝรั่งมานั่งแช่กินเบียร์ เรียงราย ดูไม่ต่างกับถนนข้าวสารของเราสักเท่าไหร่<br /><br />และที่สำคัญ บางอย่างของหลวงพระบาง ก็เหมือนอยาก <span style="color: red;">"ได้เงิน"</span> เสียจนน่าเกลียด<br />เป็นต้นว่า <span style="color: red;">วัดที่อยู่ติดกับพิพิธภัณฑ์ เก็บเงินค่าเข้าไปในโบสถ์ 20,000 กีบ</span><br />ผมรู้สึกแหม่ง ๆ กับการ <span style="color: red;">เก็บค่าผ่านประตูเข้าไปไหว้พระ </span> เพียงเพราะว่า<br />วัดแห่งนี้ <span style="color: red;">ตั้งอยู่ในย่านดาวน์ทาวน์ นักท่องเที่ยวเยอะ </span> ก็เลย "สบช่อง-สบโอกาส" เก็บเงินซะเลย อย่างนั้นหรือ<br />เก็บค่าเข้าชม หากสถานที่นั้น มีสิ่งให้ควรเข้าชม ก็ไม่ว่าหรอก<br />แต่เก็บเงินหน้าโบสถ์ จะเข้าไปไหว้พระต้องเสียเงินนี่ มันเกินปายยยยย<br /><br /><span style="color: red;">วัดพระธาตุพูสี </span> ที่ฝั่งตรงข้าม ก็เก็บค่าเข้าเหมือนกัน<br /><span style="color: red;">โดยเก็บคนลาว 5,000 กีบ คนต่างชาติ 20,000 กีบ</span><br />แต่อันนี้ ผมอยาก(ปีน)ขึ้นไปไหว้พระธาตุ ที่ถือว่าเป็นพระธาตุคู่บ้านคู่เมืองลาว<br />ก็เลยยอมจ่าย......แต่ไม่วายเจ้าเล่ห์<br />เมื่อคนเฝ้าถามผมว่า เป็นคนลาว หรือ คนไทย<br />ผมรีบบอก <span style="color: red;">คนลาว </span> แล้วจ่ายห้าพัน เดินหนีไปทันที<br />ก่อนที่เขาจะสงสัย ให้ผมร้องเพลงชาติลาวให้ฟัง 555</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img152.imageshack.us/img152/6439/04vs4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ย่านดาวน์ทาวน์หลวงพระบาง ผมเลือกถ่ายร้านที่มันออกเก่า ๆ หน่อย<br />ถัดออกไป เป็นพระธาตุพูสี อีกด้านเป็นตลาดมืด (ตลาดขายสินค้าที่ระลึก)<br />ส่วนฝั่งตรงข้าม เป็นพิพิธภัณฑ์ ที่ประดิษฐานพระบาง และวัดที่เก็บค่าเข้าโบสถ์ (จำชื่อวัดไม่ได้)<br />ย่านนี้ คนหลวงพระบางจะเรียกว่า "บ้านเจ๊ก" เนื่องจากเมื่อก่อน เป็นชุมชนคนจีน<br />เป็นย่านเศรษฐกิจใจกลางเมือง แต่ตอนนี้ เมื่อเศรษฐกิจท่องเที่ยวบูม<br />ร้านรวงคนจีน ก็กลายเป็นร้านบาร์เบียร์ ร้านอาหารฝรั่ง ไปเกือบหมด<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img152.imageshack.us/img152/5200/051qq6.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img241.imageshack.us/img241/2120/052ua3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />เมื่อขึ้นมาถึงตัวพระธาตุที่ตั้งอยู่บนยอดเขาย่อม ๆ ปรากฏว่าหามุมถ่ายภาพพระธาตุสวย ๆ ไม่ได้เลย<br />เพราะพื้นที่มีขนาดเล็ก แคบ มาก ต้องชันกล้องถ่าย ออกมาได้แค่นี้<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img55.imageshack.us/img55/8020/06yk5.jpg" alt="" border="0" /></a><br />เต๊ะท่าถ่ายรูป ให้คุณฝนเล็ก แอนด์ป้าเสลา เอาไปตัดต่อเล่นซะหน่อย<br />ภาพแรก ด้านหลัง คือ แม่น้ำโขง ครับ (คนลาวเรียก "น้ำของ")<br />ส่วนภาพหลัง เดินมาถ่ายอีกฝั่งหนึ่ง แม่น้ำที่เห็น เป็นคนละแม่น้ำ ไม่ใช่แม่น้ำโขงแล้วครับ<br />แต่เป็น "น้ำคาม" (ตอนอ่านชื่อภาษาอังกฤษ kam river ผมก็ไม่กล้าเรียก กลัวจะออกเสียงผิดเป็นน้ำอื่น 555)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img245.imageshack.us/img245/6763/08mw4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />โลกนี้กลมยิ่งนัก เมื่อลงจากพระธาตุพูสี มาเดินเตร็ดเตร่แถวตลาดมืด<br />ได้เจอ อ.สถาพร ศรีสัจจัง ศิลปินแห่งชาติ คนล่าสุด โดยบังเอิญ<br />จึงชักภาพร่วมกับคนดัง เก็บเอาไว้โม้หน่อย<br />ผู้หญิงในภาพ คือ พี่จี๋ อดีตเจ้าของ "ร้านหนังสือเล็กๆ" ที่ถนนพระอาทิตย์<br />ปัจจุบัน เปิดร้านดอกไม้ และ เลี้ยงแมว 50 ตัว อยู่ที่เชียงใหม่<br /><br /><span style="color: teal;">จริง ๆ แล้ว จุดเด่น ของ <span style="color: red;">หลวงพระบาง</span><br />คือเป็นเมืองที่มี <span style="color: red;">วัด</span> เยอะมาก<br />และแต่ละวัดก็สวย ๆ ตามศิลปะล้านช้าง ทั้งนั้น<br />สำหรับคนที่ชอบทัวร์วัด ไหว้พระ น่าจะมีความสุข ถ้าได้มาเที่ยวหลวงพระบาง<br />ยกเว้น วัดกลางเมืองที่เก็บค่าเข้าไปไหว้พระ วัดนั้นแล้ว<br />ผมยังมีโอกาส ไปตระเวน ไหว้พระ อีก 2 - 3 วัด<br />ไม่ได้ไปมาก เพราะเวลา ไม่เอื้ออำนวย<br />ถ่ายภาพ(ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่)มาฝากกันครับ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img225.imageshack.us/img225/636/091uv6.jpg" alt="" border="0" /></a><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img225.imageshack.us/img225/3960/092ms9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img513.imageshack.us/img513/4427/093tu7.jpg" alt="" border="0" /></a><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img225.imageshack.us/img225/5728/094ug9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: teal;">จุดประสงค์ของการมาหลวงพระบาง ครั้งนี้<br />นอกจาก จะมาขึ้นเครื่องบินกลับไทยแล้ว<br />ผมยังอยากแวะมาเยี่ยม <span style="color: red;">"น้องชาย"</span> คนหนึ่ง<br />ที่มาลงหลักปักฐาน ทำธุรกิจอยู่ที่หลวงพระบาง นี้ด้วย<br /><br />น้องผมคนนี้ มีชื่อเล่นว่า <span style="color: red;">"แรก"</span> หรือ ชื่อจริง <span style="color: red;">ภัทรพงศ์ คงวิจิตร</span><br />อาจเคยได้ยินชื่อ หรือ คุ้น ๆ ผ่านตา กันบ้าง<br /><br /><span style="color: red;">ภัทรพงศ์ หรือ แรก เป็นนักเขียนสารคดีมือดีของเมืองไทยคนหนึ่งครับ</span><br />เขาเดินทางท่องเที่ยว ไปทั่วโลก มีผลงาน ทั้งภาพถ่าย และ หนังสือสารคดีท่องเที่ยว มากมาย<br />แต่ปัจจุบันดูเหมือนจะ <span style="color: red;">"หยุด"</span> <span style="color: blue;">การเดินทาง และ หัวใจ </span> ไว้ที่หลวงพระบางเสียแล้ว</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img150.imageshack.us/img150/5993/amr0834iu8.jpg" alt="" border="0" /></a> พ็อกเก็ตบุค "ใจคนและหนทาง" ผลงานของหน่มแรก เล่มนี้เขียนถึงหลวงพระบาง<br /><br /><span style="color: teal;">เพราะหนุ่มแรกเกิดมาหลงเสน่ห์สาวลาว จนแต่งงาน ลงหลักปักฐาน อยู่ที่นี่<br />มีทายาทลูกครึ่ง ไทย - ลาว เป็นโซ่ทองคล้องใจ 2 คนแล้ว<br />และทำกิจการเลี้ยงครอบครัว ด้วยการเปิดรีสอร์ต ร้านอาหาร ร้านนวด-สปา อยู่ในพื้นที่เดียวกัน<br />ชื่อว่าร้าน <span style="font-size: 20pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: red;">"บัวกลางบึง"</span></span><br /><br />นักเดินทางที่กลายเป็นนักธุรกิจ รายนี้<br /><span style="color: red;">ใจใหญ่</span> และ <span style="color: red;">จับใหญ่ </span> มากครับ<br />เขาตัดสินใจทำธุรกิจที่พักนักท่องเที่ยว ที่คนอื่นไม่เคยทำ(หรือไม่กล้าทำ)<br />นั่นคือ <span style="color: red;">เช่าที่ริมบึง ขนาดใหญ่ เปิดเป็นรีสอร์ตกลางสวน</span><br />โดยเน้นลูกค้ากระเป๋าหนัก ที่ไม่ชอบความจำเจ<br />ที่พักของเขามีราคาค่อนข้างสูง (สำหรับเมืองท่องเที่ยวแบบหลวงพระบาง)<br />คือ <span style="color: red;">หน้าโลว์ซีซั่น 20 ดอลลาร์/คืน</span> <span style="color: blue;">หน้าไฮ 30 ดอลลาร์</span><br />ซึ่งราคานี้ มีบริการอาหารเช้า แบบเจ้าของกินยังไง ลูกค้ากินอย่างนั้นด้วย<br />(ไม่ใช่ กาแฟ ขนมปังไข่ดาว โง่ ๆ ทั่วไป)<br />ผมก็ งง ๆ แกมไม่เชื่อ ว่า นักท่องเที่ยวจะรับได้กับราคาสูงขนาดนี้เหรอ<br />และ <span style="color: blue;">ห้องพัก</span> ก็ออกจะ <span style="color: red;">เดิ้น ๆ</span> แบบที่ไฮซ้อไฮโซอาจไม่กล้าพัก<br />แต่เขาก็ยืนยันว่า มีทาร์เก็ตกรุ๊ป ที่สนใจ และจองข้ามปี ไว้ด้วยก็มี<br /><br />ชมภาพรีสอร์ตริมบึง ของเขาดูละกันครับ</span><br />(นี่ไม่ใช่โฆษณาแฝง แต่เป็นการโฆษณาเต็ม ๆ เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img96.imageshack.us/img96/7518/101de6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />คนที่นั่งหน้าดำ เหงือซก อยู่ในร้านอาหารน่ะ อย่าไปสนใจเลยครับ<br />เพิ่งลงมาจากพระธาตุภูสี ก็เลยมีสภาพเป็นหมาหอบแดด อย่างนี้<br />ให้ดูภาพบึง (ซึ่งเพิ่งขุดลอก รื้อบัวเก่าออก เตรียมรับซีซั่นใหม่ เลยไม่ได้เห็นภาพ "บัวเต็มบึง")<br />กับภาพบังกะโล ฝั่งตรงข้ามลิบ ๆ<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img329.imageshack.us/img329/9915/102rp0.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img503.imageshack.us/img503/1744/105tq6.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img224.imageshack.us/img224/2984/103op0.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img167.imageshack.us/img167/2275/104mh9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: teal;">หนุ่มแรก-น้องผมคนนี้ นอกจากจะ <span style="color: red;">ใจใหญ่ </span> และ <span style="color: red;">จับใหญ่ </span> อย่างที่บอกแล้ว<br />ยังถือได้ว่าเป็นคนไทย <span style="color: red;">"ขาใหญ่"</span> ในหลวงพระบาง อีกด้วย<br />คือใครไปใครมา ก็ต้องมาหาเขา<br />เขาให้การต้อนรับ ดูแล ให้ความช่วยเหลือ คนไทยที่ดัง ๆ ที่มีชื่อเสียง ที่ไปเยือนหลวงพระบาง เป็นกิจวัตร<br />ไม่ว่าจะเป็น <span style="color: red;">อาจารย์ ส.ศิวรักษ์, เสกสรร ประเสริฐกุล, จิรนันท์ พิตรปรีชา, สุรชัย จันทิมาธร</span> และอีกหลาย ๆ คน (อ่า...มาไลน์เดียวกับลุงถึก ณ สวีเดนเลยนะเนี่ย)<br />เรียกว่า ช่วยเหลือสังคม(ไทย) จนแทบไม่มีเวลาดูแลกิจการตัวเองเลยก็ได้<br /><br />อย่างผมไปครั้งนี้ ก็ไม่กล้าจะไปพักรีสอร์ตเขา เพราะกลัวเขาจะคิดเงินถูก ๆ หรือไม่คิดเลย<br />แต่ก็ยังได้รับอานิสงส์ ความเป็น <span style="color: red;">"ขาใหญ่"</span> แห่งหลวงพระบางของเขา<br />ด้วยการ ได้ไปหาซื้อ ไวน์ถูก ๆ ดี ๆ ในตลาดมืด ในราคาพิเศษแล้วพิเศษอีก<br />แถมตอนจะกลับ เครื่องบินเต็ม เขาก็ยังสามารถ พูดกับ <span style="color: red;">"นายสนามบิน"</span> หลวงพระบาง<br />ขอที่ให้ผมได้เป็นกรณีพิเศษอีก ใหญ่ไม่ใหญ่ คิดดูเอาเอง<br />(เอา แค่ ที่-ที่เขาเช่าอยู่นี้ ก็เป็นของ รมต.ลาว - คหบดี - ผู้ดีเก่าหลวงพระบาง ติด ๆ กันหลายแปลง ที่เขาสามารถ "รวบ" เช่าเอามาทำรีสอร์ตในสวน อย่างที่คนลาวแท้ ๆ ยังยากจะทำได้)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img96.imageshack.us/img96/9120/106hq0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ภัทรพงศ์ หรือ "แรก" หนุ่มไทยหัวใจหลวงพระบาง<br />กับลูกชายคนโต น้องมิ่งเมือง ที่ซนมากกกกก<br /><br /><span style="color: red;">และ อ้อ...แม้ไม่ใช่คนใหญ่ คนดัง ก็แวะไปเยี่ยมเยือนเขาได้ครับ<br />อย่างชาวอรุณสวัสดิ์ ที่จะไปเที่ยวหลวงพระบาง อยากไปพักในบรรยากาศ "กลางสวน"<br />เขาบอกว่า คิดค่าที่พักในอัตรา 500 บาท เท่านั้น</span> (ใครจะไป ติดต่อผ่านมาทางผม ก็ได้ จะเป็น "นายหน้า" เอ๊ย เป็นผู้ประสานงานให้)<br />แต่ถ้าไปช่วงไฮซีซั่น อาจจะเต็ม พักไม่ได้นะครับ เพราะเขาสร้างห้องไว้น้อยมาก<br />เน้นบรรยากาศ ไม่ให้มีลูกค้าพลุกพล่านจนเกินไป</span><br /><br />อ่า...จบทริปการเที่ยวลาว ไว้แค่นี้ดีกว่า<br /><br />คัดลอกมาจากเว็บ <a href="http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=4481.0">http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=4481.0</a><br />แบกเป้ขึ้นเขา ตะลุยลาวเทิง<br />ขอบคุณ K. <b><a href="http://www.arunsawat.com/board/index.php?action=profile;u=226" title="ดูรายละเอียดของ คาเมสุมิฉาจารา">คาเมสุมิฉาจารา</a> ที่ได้เขียนบทความได้สะใจมากได้ความรู้และเต็มอิ่มการท่องเที่ยวแบบ </b><span>... journey to the unknown จริงๆ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-1812378750224271931?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-62812029523252882622009-01-19T10:34:00.002+07:002009-01-19T10:40:12.782+07:00มาต่อกันเลย ..<br /><span style="color: teal;">คิดว่า ร้อยทั้งร้อย ของคนมาเที่ยว <span style="color: red;">โพนสะหวัน</span><br />ก็เพราะจะมาชม <span style="color: red;">ทุ่งไหหิน (Plain of Jars)</span> อันเลื่องชื่อ นะเอง<br /><br />ทุ่งไหหิน คือพื้นที่ ที่มี <span style="color: red;">"ไหหินโบราณ"</span> ขนาดตั้งแต่สูงท่วมหัวคนลงมา ตั้งวางอยู่นับร้อย ๆ ลูก<br />ดูน่าฉงน แกมมหัศจรรย์ คล้าย ๆ <span style="color: red;">สโตน เฮนจ์ </span> ของประเทศอังกฤษ อยู่เหมือนกัน<br />ว่า เขา(คนโบราณ)เอาไหเหล่านี้ มาตั้งไว้กลางทุ่งโล่งทำไม ตั้งมากมายก่ายกอง<br />และต้องนำมาจากที่อื่น ซึ่งน่าจะไกลพอสมควร<br />เพราะบริเวณที่ตั้ง "ทุ่ง" ไม่มีภูเขาหิน หรือ หินก้อนโต ๆ พอจะสกัดเอามาทำไหได้เลย<br /><br /><span style="color: blue;">ตามตำนานปรัมปราของคนลาว เขาว่าไหเหล่านี้คือ "ไหใส่เหล้า" ของท้าวฮุ่งท้าวเจือง<br />บรรพกษัตริย์ผู้ก่อตั้งประเทศลาว<br />คนลาวทั่วไปก็ยังเชื่ออย่างนี้อยู่</span><br /><br /><span style="color: red;">แต่ทฤษฎีของฝรั่งนักโบราณคดี บอกว่า ไหหินเหล่านี้ สร้างมาแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์<br />สันนิษฐานว่า น่าจะใช้ประกอบพิธีกรรมทางความเชื่อ เป็นต้นว่า ใส่ศพคนตาย หรือ ใส่กระดูก<br />หรือไม่ก็ เป็นการบูชาเทพเจ้า หรือ สิ่งที่เคารพยำเกรง</span><br /><br />จะว่าไปแล้ว คนลาวเจ้าของทุ่งไหหินแท้ ๆ ดูจะไม่สนใจ ให้ความสำคัญ หรืออนุรักษ์รักษา มรดกทางประวัติศาสตร์ของตนสักเท่าไหร่<br />คงเพราะเห็นมาแต่อ้อนแต่ออก หลายชั่วอายุคนแล้วก็ได้<br />ว่ากันว่า จริง ๆ แล้ว "ไหหิน" ไม่ได้มีแต่ขนาดใหญ่โตมโหฬาร<br />ขนาดเท่าหม้อ เท่าไห จริง ๆ ก็มี<br /><span style="color: red;">แต่โดนชาวบ้าน ขุด หยิบ หิ้วกลับไปบ้าน เอาไว้ดูเล่น แล้วก็ทิ้งขว้าง สูญหาย ไปซะเยอะ</span><br />เหลือแต่ขนาดที่ "ยกไม่ไหว" ทิ้งไว้คาทุ่ง ในปัจจุบัน<br />น่าเสียดาย เหมือนกัน<br /><br />ในยุคสงครามเวียดนาม ที่ขบวนการกู้ชาติฝ่ายซ้ายของลาว ต่อสู้กับจักรวรรดิอเมริกาและพันธมิตร (พี่ไทยเราก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย)<br />เพื่อปลดปล่อยลาวไปสู่สังคมนิยม โดยมีเวียดนามและรัสเซียหนุนหลัง<br />กองกำลังกู้ชาติ ได้ซ่องสุมรวมพลใหญ่กันอยู่ที่ทุ่งไหหินนี่เอง<br />ทุ่งไหหิน จึงเป็นสมรภูมิรบที่ดุเดือด รุนแรงที่สุด ในลาว<br /><br />ทหารปลดแอก ทหารรัฐบาลลาว รวมทั้ง <span style="color: red;">"ทหารรับจ้าง"</span> จากประเทศไทย<br />ที่รับเงินจากอเมริกามาสู้กับพี่น้องร่วมถิ่นสุวรรณภูมิ<br />ได้สังเวยชีวิต เป็นผีเฝ้าทุ่งไหหิน นับพัน นับหมื่นคน<br />ส่วนทหารอเมริกัน ผู้กระพือไฟสงคราม<br />ไม่ได้ล้มตายไปกับเขาด้วยหรอก เพราะไม่ได้ส่งทหารราบเข้ามาทางภาคพื้นดินเหมือนในเวียดนาม<br /><span style="color: red;">เนื่องจากสงครามในลาวของอเมริกา เป็นสงครามที่ไม่ได้ประกาศ ไม่ได้บันทึกไว้ </span> (ดูหนัง Air America แล้วจะเข้าใจ)<br />อเมริกาใช้วิธี นำเครื่องบิน B 52 มาทิ้งระเบิดปูพรม ไปทั่วทุ่งไหหิน<br />ซึ่งนอกจากจะทำให้ ทหารปลดแอก ล้มตายเป็นจำนวนมากแล้ว<br />ยังทำให้ "ไห" จำนวนมาก พังพินาศเสียหาย เพราะแรงระเบิด<br /><br />ทุ่งไหหิน ในปัจจุบัน จึงกลายเป็น <span style="color: red;">"ทุ่งระเบิด" </span> ที่มีหลุมระเบิดขนาดใหญ่อยู่เต็มไปหมด<br />รวมทั้ง ลูกระเบิด ที่ยังมีอันตราย ฝังอยู่ใต้ดิน อีกมากมาย<br />ซึ่งในปัจจุบัน ก็ยังมีการสำรวจ เก็บกู้ระเบิด อยู่ตลอด<br />โดยหน่วยงาน MAG ซึ่งเป็นเอ็นจีโอสากล ร่วมมือกับรัฐบาลลาว<br /><br />จากข้อมูลที่ได้มา การเก็บกู้ระเบิดในทุ่งไหหิน ดำเนินการสำเร็จไปแล้วเพียง 25 % เท่านั้น<br />ส่วนที่ปลอดภัยไร้ระเบิด ก็เปิดให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชม<br /><br />ด้วยเหตุนี้ การเข้าชมทุ่งไหหิน รัฐบาลลาวจึงไม่อนุญาตให้เดินทางมาเข้าชมกันเอง<br />เพราะอาจเดินไปเหยียบระเบิด เอาได้<br /><br />การเข้าชมทุ่งไหหิน จะทำได้ผ่านทัวร์ที่รัฐบาลลาวอนุญาตเท่านั้น<br />ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุหนึ่ง ที่ทำให้ธุรกิจทัวร์ "ผูกขาด" อันนี้ ค่อนข้างจะมีราคาแพง<br /><span style="color: red;">อัตราค่าทัวร์ทุ่งไหหิน ราคา 15 ดอลลาร์ต่อคน </span> แต่นี่หมายถึง สามารถจัดกรุ๊ปทัวร์ได้ไม่น้อยกว่า 10 คนนะครับ<br />ถ้าต้องการเหมาทัวร์ไปเอง ในหมู่คณะเดียวกัน ไม่กี่คน ราคาจะแพงกว่านี้อีก<br /><br />ทัวร์ทุ่งไหหิน จะมีไกด์ชาวลาวนำเที่ยว ซึ่งไกด์ส่วนใหญ่ก็คือ เอ็นจีโอของ MAG นี่แหละ<br />โดยจะพาไปชม 3 ที่ หรือ ที่เรียกกันว่า <span style="color: red;">Site 1 - 2 - 3</span><br />ไซต์ 1 อยู่ห่างจาก โพนสะหวัน ประมาณ 10 กิโลเมตร ไซต์สุดท้าย จะไกลออกไปราว 40 กม.<br /><br />ทัวร์ของผม มีผมเป็นคนไทยคนเดียวอีกตามฟอร์ม<br />โชคดีที่ไกด์ชาวลาว พูดอังกฤษได้ ประมาณภาษาอังกฤษ ไวยากรณ์ลาว ที่ฝรั่งฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง<br />แต่ผมฟังเข้าใจดี เพราะก็มีวิธีพูดภาษาอังกฤษแบบเดียวกันนะแหละ เอิ๊ก ๆ<br /><br />ชมภาพ <span style="color: red;">"ไหหิน"</span> กันให้จุใจเลยนะครับ ผมนำภาพรวม ๆ มาจากทั้ง 3 ไซต์ นะแหละ<br />ซึ่งก็แยกไม่ออกเหมือนกันว่า ภาพไหน เป็นของไซต์ไหน เพราะมันก็มีแต่ "ทุ่ง" และ "ไห" แบบเดียวกันหมด อิ อิ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img72.imageshack.us/img72/4199/0001all1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ก่อนจะพาสู่ทุ่งไหหิน ขบวนทัวร์ของเรา ได้แวะชมอุตสาหกรรมสุราพื้นบ้านลาว<br />(ถ้าที่ไทย เรียกว่า โรงต้มเหล้าเถื่อน)<br />ภาพบน คือบ้านของนักต้มเหล้า ชาวม้ง<br />ส่วนภาพล่าง คือ โรงเหล้า เตากลั่น ควันโขมง<br />ที่ผมได้ทดลอง "เหล้าต้ม" ของลาวไปหลายจอก โดยชิมแล้วก็หลอกฝรั่งร่วมทัวร์ว่า<br />try some, not too strong มีฝรั่งหลงเชื่อ กระดกเข้าไป แล้วก็ร้องจ๊าก ไปหลายคน<br />กว่าจะออกจากบ้านเหล้าลาว ผมก็มึนไปพอสมควร<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img72.imageshack.us/img72/7098/0001bvf1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img218.imageshack.us/img218/2020/0001cwg6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />มาถึงแล้ว ทุ่งไหหิน<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img407.imageshack.us/img407/9893/0001du1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img72.imageshack.us/img72/4016/0003ajl8.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img72.imageshack.us/img72/7879/0002ls0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ไกด์ชาวลาว กำลังอธิบายให้ฟิลิปิโน สองคนนี้ ให้เข้าใจว่า<br />ไหหินบ้านไอ มันมีสองแบบนะยู แบบนึง เป็นหินทรายสกัด<br />อีกแบบ เป็นการปั้น ด้วยหินผสมกรวดผสมซิเมนต์โบราณ ยูโหวววววว<br />โอ้....ไอฟังไม่รู้เรื่อง ยูพูดอีหยังหว่า เว้าลาวเข้าใจกว่ามั้ง ตากาล็อกสองนายนั้น คงอยากบอกอย่างนี้<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img150.imageshack.us/img150/8090/0003pf8.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img407.imageshack.us/img407/6266/0006nz1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: teal;">กลับจาก เที่ยวชม <span style="color: red;">ทุ่งไหหิน </span><br />โปรแกรมท่องเที่ยว ที่โพนสะหวัน ของผม ก็ไม่มีที่จะไปอีกแล้ว<br /><br />ความจริง ยังมี <span style="color: red;">เมืองคูน </span> ที่อยู่ไม่ไกล ประมาณไปเช้า กลับเย็น ได้<br />เขาว่า เป็นเมืองเก่า อะไรนี่แหละ<br />แต่ผมไม่ได้ไป<br />เพราะต้องใช้บริการ กรุ๊ปทัวร์ อีกตามเคย<br />ไม่ชอบ อยากไปเอง แบบอิสระเสรี มากกว่า<br /><br />ธุรกิจทัวร์ ที่โพนสะหวัน ค่อนข้างเล็ก และรวมตัวกันเหนียวแน่น<br />แบบไม่แข่งกันขาย แต่ร่วมกัน <span style="color: red;">"ผูกขาด"</span> ให้ช่องทางนักท่องเที่ยวต้องมาใช้บริการนี้ ช่องเดียว<br />ผมก็เคย เซย์โน ไม่อาววว ดีกว่า<br /><br />ตามโปรแกรมของผม<br />ผมเดินทางขึ้นมาทางนี้ เพื่อจะต่อเข้าไปยัง <span style="color: red;">เวียดนาม</span> ตอนเหนือ<br />ผ่าน <span style="color: red;">ซำเหนือ </span> ไปออกที่ <span style="color: red;">ด่านนาแมว </span> ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก <span style="color: red;">ฮานอย</span> นัก</span><br /><br />(ดูแผนที่ประกอบ)<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img243.imageshack.us/img243/6826/mappontovietws0.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: teal;">ผมจึงยุติการท่องเที่ยวในโพนสะหวัน<br />ไปที่เอเยนต์ขายตั๋ว เพื่อติดต่อซื้อตั๋วรถไปยัง <span style="color: red;">ซำเหนือ</span><br />พร้อมกันนั้น ก็สอบถามเขา เกี่ยวกับเส้นทางและรถโดยสารที่จะออกจากซำเหนือ ไปยังชายแดนเวียดนาม<br /><br />เอเยนต์ที่โพนสะหวัน บอกว่า<br />ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า <span style="color: red;">เส้นทางจากซำเหนือ ไปยังด่านนาแมว</span><br />จะมีรถประจำทางวิ่งทุกวันหรือเปล่า (หรือยังมีวิ่งอยู่หรือเปล่า)<br />เพราะเป็นหน้าฝน เส้นทางอาจเป็นหล่มโคลน หรือ ถูกตัดขาดไปแล้ว<br />เขาไม่แน่ใจ เลยแนะนำให้ผมไปสอบถามที่หน่วยงานเกี่ยวกับควบคุมเส้นทางเดินรถ<br />ที่ศาลากลางเมืองแปก ก่อนจะดีกว่า<br />จะได้ไม่เดินทางเสียเปล่า<br /><br />เมื่อผมไปติดต่อเจ้าหน้าที่ที่ศาลากลาง<br />ก็ได้รับคำตอบคล้าย ๆ กัน<br />ว่าเส้นทางจากซำเหนือ ไป ชายแดนเวียดนาม มักจะใช้งานไม่ได้ในหน้าฝน<br />ไม่แนะนำให้ผมไป<br />และบอกต่ออีกว่า <span style="color: red;">ด่านนาแมว </span> ที่ผมจะออกไปนี้<br />ไม่ใช่เส้นทางนักท่องเที่ยว จะไม่มีที่พักหรือสิ่งอำนวยความสะดวกให้เลย<br />และเจ้าหน้าที่ด่านเขาอาจจะไม่ให้ผ่านเข้าเวียดนามก็ได้<br />ขู่กันแบบนี้ ผมก็ใจแป้วไปเหมือนกัน<br /><br />เจ้าหน้าที่บอกอีกว่า<br />จริง ๆ ถ้าอยากเดินทางท่องเที่ยวเข้าจากลาวเข้าเวียดนามเหนือ<br />ควรจะไปใช้เส้นทาง จาก <span style="color: red;">หลวงพระบาง </span> ไปออก <span style="color: red;">เดียนเบียนฟู</span> ที่นักท่องเที่ยวทั่วไปนิยม<br />จากเดียนเบียนฟู จะขึ้นเหนือไป <span style="color: red;">ซาปา </span> หรือลงใต้ มา <span style="color: red;">ฮานอย</span> ก็สะดวก<br /><br />แหม...มาบอกอะไรตอนนี้ หลงมาถึงนี่แล้ว ถึงมาบอก ฮ่วย<br />พวกโพสต์ในอินเทอร์เน็ต ก็หลอกเรา(หรือเปล่า)เหมือนกันนะเนี่ย<br />บอกตะลุยเข้าเวียดนาม ตามเส้นทางนี้แหละ<br />เราเลยจะเอาตาม<br /><br /><span style="color: red;">สรุปแล้ว ก็เลย เป็นอันว่า แห้ว ครับ<br />ไปเวียดนามไม่ได้ (ไม่กล้าไป)</span><br /><br /><span style="font-size: 20pt; line-height: 1.3em;">เวียดนามอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม แต่....<br />ก็เอื้อมไปไม่ถึง</span><br /><br />เซร็งเลยยยยยยย<br /><br />ผมจึงต้องเปลี่ยนเส้นทาง หาทางกลับบ้าน<br />โดยจะย้อนกลับไปทาง <span style="color: red;">หลวงพระบาง</span><br />เพื่อจับเครื่องบินกลับไทยครับ<br /><br />ตอนต่อไป ผมจะพาเที่ยวชม <span style="color: red;">หลวงพระบาง </span> พอเป็นกระสัยนะครับ<br />ถือเป็นของแถมละกัน<br />เพราะโดยส่วนตัว ก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปเที่ยวที่นั่น<br />และ บอกตามตรง...ผมไม่ประทับใจ ชื่นชอบ เมืองมรดกโลก ที่คนอื่นเขาชอบกันนักชอบกันหนา แห่งนี้เลย</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6281202952325288262?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-30525218346112707402009-01-18T10:30:00.000+07:002009-01-19T10:34:42.585+07:00เรามาอ่านกันต่อของบทความท่องเที่ยวเมืองลาว ของคุณ คาเมสุมิฉาจารา มาถึงอีกตอนแล้ว<br /><br />"<span style="color: teal;">อัตราค่าพักที่โพนสะหวัน ค่อนข้างถูก มีแต่ตั้งแต่ <span style="color: red;">2 ดอลลาร์ ไปจนถึงสูงสุด 5 ดอลลาร์</span><br />ผมเลือกพักที่ <span style="color: red;">"เฮือนพักพูคำ" ราคาต่อคืน เพียง 3 ดอลลาร์ (30,000 กีบ)</span><br />เป็นห้องพัดลม ห้องน้ำในตัว ไม่มีน้ำอุ่น แต่ก็ขออาบน้ำอุ่นที่ห้องอาบน้ำของเจ้าของเกสต์เฮ้าส์ได้ตลอดเวลา<br />(ผมขออาบน้ำอุ่นทุกครั้งแหละครับ ใครจะไปอาบน้ำเย็นไหว อากาศหนาวเย็น ขนาดนั้น)<br /><br /><span style="color: red;">เฮือนพักพูคำ</span> อยู่ติดกับวงเวียนใหญ่ใจกลางเมือง ซึ่งเป็นย่านดาวน์ทาวน์ แห่งเดียวของเมือง<br />นักท่องเที่ยว ใครพักที่ไหน ก็เดินวนไปวนมา เจอกันวันละห้ารอบ อยู่แถวนี้ละครับ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img167.imageshack.us/img167/5646/071qe4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />วงเวียนใหญ่ใจกลางเมือง ในบรรยากาศฟ้าฉ่ำฝน<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img256.imageshack.us/img256/5730/072tp9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />มีพานทองรองรับ ตั้งอยู่กลางวงเวียนด้วย แต่รัฐธรรมนูญหายไปไหนล่ะ อิ อิ เหมือนเมืองไทยตอนนี้เลย<br />ผมสันนิษฐานไปทางทะลึ่งว่า พานทองอันนี้ คงสร้างเลียนแบบอนุสาววรีย์ประชาธิปไตยของไทย<br />ที่มีพานรองรับรัฐธรรมนูญ แต่พอคอมมิวนิสต์เข้ายึดครองลาว ก็เลย "โละ" รัฐธรรมนูญประชาธิปไตยทิ้งไป เหลือแต่พานโด่เด่<br />(ข้อสันนิษฐานนี้ ห้ามนำไปใช้อ้างอิงที่อื่นเด็ดขาด เป็นการสันนิษฐานมั่วปนมัน)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img149.imageshack.us/img149/2695/073oe7.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ป้ายต้อนรับกลางวงเวียน<br /><br /><span style="color: teal;">ติดค้างไว้ว่า จะอธิบายถึง <span style="color: red;">"โพนสะหวัน"</span> กับ <span style="color: red;">"เชียงขวาง"</span> ว่ามันก็คืออันเดียวกัน แต่ทำไมถึงเรียกไม่เหมือนกัน<br />ดูในป้ายรูปข้างบนนะครับ<br />จะเขียนบอกว่า <span style="color: red;">"ชาวเชียงขวาง <span style="color: black;">(หรือภาษาลาวอ่าน "เซียงขวง")</span> ยินดีต้อนรับทุก ๆ ท่าน"</span><br /><br />จริง ๆ แล้ว เชียงขวาง คือ <span style="color: red;">จังหวัด (Province)</span><br />แต่ <span style="color: red;">"จังหวัด"</span> ของลาว ไม่ได้มีขอบเขตจำกัดเหมือนของไทยนะครับ จะมีลักษณะเหมือนเป็น <span style="color: red;">"แขวง"</span> เสียมากกว่า<br />คือ เชียงขวาง ไม่ได้เป็นชื่อเมือง แต่เป็นชื่อจังหวัด-ชือแขวง<br /><span style="color: red;">"เมือง"</span> ที่ผมมาเยือนนี้ มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า <span style="color: red;">"เมืองแปก"</span> (คงจะตั้งตามชื่อต้นไม้ แปลก ๆ ที่กล่าวไปข้างต้น)<br /><br />และ <span style="color: red;">"โพนสะหวัน"</span> ที่ทุกคนรู้จักทั่วไป จริง ๆ แล้วก็เป็นแค่ชื่อ <span style="color: red;">"หมู่บ้าน"</span> ในสังกัดเมืองแปก<br />เห็นในป้ายที่อยู่ตามร้านค้า จะเขียนว่า<br /><span style="color: red;">"บ้านโพนสะหวัน เมืองแปลก จังหวัดเชียงขวาง"</span><br /><br />เอาละครับ อธิบายที่มาที่ไปของชื่อเมือง ให้ทราบกันพอสังเขป<br />เดี๋ยวจะพาเข้าที่พักแระ เหนื่อยเต็มที ขอนอนสักงีบ พรุ่งนี้จะพาชมเมือง "แปลก" ซึ่งมีของแปลก ๆ ในสายตาชาวเราหลายอย่างเหมือนกัน<br /><br />ในบริเวณที่พัก จะอุดมสมบูรณ์ไปด้วย อาวุธยุทโธปกรณ์ ตั้งแต่สมัยสงครามเวียดนาม<br />เก็บไว้เป็นของที่ระลึก (รึเปล่า) เต็มไปหมด<br />ลืมบอกไปว่า <span style="color: red;">พื้นที่ส่วนนี้ ในอดีตเป็นสมรภูมิการต่อสู้ ระหว่าง อเมริกา (บวกพี่ไทย) กับ ขบวนการกู้ชาติลาว ที่มีรัสเซียและเวียดนาม หนุนหลัง </span> แห่งสำคัญเลยครับ<br />จึงมีอนุสรณ์แห่งสงครามอยู่เกลื่อนกลาด และเป็นทุกแห่งทุกที่ในโพนสะหวันเลยครับ<br />ที่เอา อาวุธชนิดต่าง ๆ มาประดับประดา ที่พัก ตกแต่งทุกสิ่งทุกอย่าง<br />ดูตามรูปแล้วกันนะครับ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img95.imageshack.us/img95/8594/89091084po3.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img204.imageshack.us/img204/9278/1avh6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ดูให้ดีครับ เสาป้าย ทำด้วยกระสุนปืนใหญ่นะนั่น กระถางปลูกต้นไม้ใบหญ้า ก็เหมือนกัน<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img216.imageshack.us/img216/8017/59074085gy3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />อันนี้ วางอยู่หน้าเคาน์เตอร์<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img407.imageshack.us/img407/8797/96535595id7.jpg" alt="" border="0" /></a><br />แล้วนี่ ตามทางเดินทั่วไป<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img263.imageshack.us/img263/4741/40154202si3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ระเบียงด้านหน้าก็ไม่เว้น<br /><br /><div class="post"><span style="color: teal;">อย่างที่บอกไปแล้วครับ <span style="color: red;">โพนสะหวัน </span> เป็นเมืองเล็ก ๆ<br />และดูเหมือน จะเป็นเมือง ที่เพิ่งเริ่มต้นพัฒนา (สู่ความเจริญ)<br />เพราะตึกอาคาร ร้านค้า ดูใหม่มาก เหมือนว่าเพิ่งจะสร้างขึ้นมาไม่นานนัก<br />คล้าย ๆ จังหวัดเกิดใหม่ ของไทย อย่าง <span style="color: red;">มุกดาหาร หนองบัวลำภู อำนาจเจริญ </span> อะไรประมาณนี้ละครับ<br />คือ มีทั้งความเป็น <span style="color: red;">"บ้านนอก"</span> และความเป็น <span style="color: red;">"เมือง"</span> ปนอยู่ในตัว<br /><br />ผมค่อนข้างมีเวลาว่างกับเมืองนี้เยอะ<br />เพราะไม่มีที่ท่องเที่ยว ที่ไหน<br />นอกจาก เดินไปเดินมา อยู่ในบริเวณตัวเมือง<br />และก็เก็บภาพ หลาย ๆ ภาพมาฝาก<br />คือ ภาพเหล่านี้ ก็คงปกติของบ้านเขา<br />แต่ความคิดของชาวเรา มันก็ดูแปลก ๆ ถึงขั้นทำให้ขำก๊าก ไปเลยก็มี<br /><br />เชิญชม ภาพรวมมิตร ที่ผมเก็บมาฝากจากเมืองโพนสะหวัน ครับ</span><br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img218.imageshack.us/img218/9870/57913595np9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ดูรูปทรงอาคาร และความใหญ่โตโอฬาร ผมคิดว่าต้องเป็นศาลาว่าการเมือง แน่ ๆ<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img218.imageshack.us/img218/6096/15854881ri4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />แต่พอเดินเข้าไปดู อะจ๊าก ไม่ใช่ศาลากลาง<br />ปรากฏว่า เป็นห้างสรรพสินค้าประจำเมืองครับ<br />สินค้าที่วางขาย มีเฉพาะเกี่ยวกับ เสื้อผ้า เครื่องแต่งตัว เครื่องประดับ<br />ดูคุณภาพแล้ว ระดับตลาดนัดบ้านเรานี่เอง<br />ส่วนพวกเสื้อชาวเขา เสื้อม้ง เสื้อแม้ว ที่เหมือนจะเน้นขายนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะ<br />ราคาแพงจับจิต ไม่กล้าซื้อเลยครับ<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img219.imageshack.us/img219/7509/51223860ie9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />อันนี้ต่างหาก ศาลากลางเมืองแปก<br />มีธงชาติลาวประดับคู่ธงค้อนกับเคียว ให้เห็นเป็นสำคัญ<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img177.imageshack.us/img177/3614/87993047ls3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />สินค้าอันพึงมีไว้ทุกครัวเรือน "จานดาวเทียม"<br />วางขายกันริมถนน อย่างนี้แหละ<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img177.imageshack.us/img177/1194/62205787gf3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ระหว่างทาง เจอเขากำลังจัดงานแต่งงาน<br />เลยเดินเข้าไปขอชักรูป ตามประสานักถ่ายรูปมือซน<br />อ้าย-เอื้อยลาว กลับเชื้อเชิญแกมฉุดกระชากลากถูผมเข้าไปในงานเสียเนี่ย<br />ยก เบียร์ลาว หรือ "เขยลาว" มาเสริฟผมเฉย คะยั้นคะยอให้ร่วมดื่มกิน เป็นเกียรติแก่คู่บ่าวสาว<br />ตามนิสัยคนลาวที่อัธยาศัยดี และ "มักม่วน"<br />งานนี้ผมไม่ต้องเสียสินสอดทองหมั้น ก็ได้เป็น "เขยลาว" กับเค้าเหมียนกัน เอิ๊ก เอิ๊ก<br />แต่เป็น "เขยลาว" พอหอมปากหอมคอ แค่สองขวด ก็กล่าวล่ำลา ซำบายดี ขอบใจหลาย<br />กลัวจะติดลม กลับที่พักไม่ถูกเอานะครับ<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img411.imageshack.us/img411/1117/97737645kq2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img403.imageshack.us/img403/5964/40721263bz4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />อย่างที่ผมสงสัย หรือว่าเมืองลาว การพนันไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมาย<br />อันนี้คือ ร้านตู้ม้า ในเมืองโพนสะหวัน เปิดอย่างสง่าผ่าเผย<br />ผมไม่แน่ใจว่ามีพวกสล็อทแมชีน หรือ เกมพนันแทงไพ่ อยู่ในนั้นด้วยหรือเปล่า<br />ไม่กล้าเข้าไป กลัวติดใจ อิ อิ<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img402.imageshack.us/img402/1356/80358918ut4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />อันนี้ตั้งใจถ่าย "ข้างหลังภาพ" ของร้านขายซีดีเพลง มาให้ดู<br />ว่าไอ้สีแดง ๆ ทอง ๆ ของแผ่นซีดีที่เห็นนั้น<br />คือ แผ่นไรท์ยี่ห้อ PRINCO เราดี ๆ นี่เอง<br />ซีดีเพลงของที่นี่ ขายแต่ของปลอดลิขสิทธิ์ ไรท์ได้ไรท์เอา เป็นหลักครับ<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img404.imageshack.us/img404/5592/99476963lq4.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img87.imageshack.us/img87/3647/10rx9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />เจอรถขายขนมปังริมทาง หน้าตาน่ากิน น่าอร่อย<br />ถามอาแป๊ะ คนขาย ว่าอันนั้นอันนี้ ขนมอะไร รสชาติเป็นไง<br />อาแป๊ะ แกเหมือนจะฟังภาษาลาว(อีสาน)ของผมไม่รู้เรื่อง<br />ถามอะไร ก็ตอบมาแต่ สามพันกีบ...สี่พันกีบ...อยู่นั่นแหละ<br />พอผมถ่ายภาพขนมปังเสร็จ จะขอให้แกโพสต์ท่าทำหน้าหล่อถ่ายคู่กับรถถีบ<br />ปรากฏว่าแกถีบรถหนีไปเลย ขนมเลยไม่ได้ซื้อไม่ได้กิน<br />ผมเลยหันไปถามแม่หญิงคนที่ซื้ออยู่ก่อน ว่าอาแป๊ะแกกลัวผมเรื่องไร<br />แม่หญิงคนนั้นบอกว่า อาแป๊ะคนนี้แกเป็นคนต่างด้าว เป็นพวกจีนฮ่อ จีนอะไรสักอย่างนี่แหละ<br />เข้าเมืองมาแบบผิดกฎหมาย แกคงกลัวว่าผมเป็นตำรวจลับจะมาถ่ายรูป จับแกส่งกลับประเทศละมัง<br />เออ...แปลกดี ประเทศคอมมิวนิสต์ (แถมยากจน) อย่างลาว ก็มีคนต่างด้าว ลับลอบเข้าเมืองมาทำมาหากินด้วย<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img87.imageshack.us/img87/4091/11yv9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ป้ายนี้ ถ้าไม่มีคำว่า CLINIC มาเป็นไกด์ คงเข้าใจความหมายได้ยากอยู่<br />แม้จะพอแปลคำเป็นภาษาไทยได้ว่า "ห้องกวด(ตรวจ)พะยาด(พยาธิ)ทั่วไป"<br />ซึ่งเรา ๆ ท่าน ๆ อาจเข้าใจไปว่า เป็นร้านรับถ่ายพยาธิตัวตืด ตัวกลม ละกระมัง<br />จริง ๆ แล้วก็เป็นคลีนิกรับรักษาคนป่วยทั่วไปนี่แหละครับ<br />ซึ่ง ผมว่า ภาษาลาวคำนี้ สละสลวยและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ กว่าของไทยเราด้วย<br />"พยาธิ" ในความหมายจริง ๆ ก็คือ โรคาพยาธิ หรือ "โรค" นะเอง<br />ส่วนของไทยเรา ไอ้ร้านหมอ พวกนี้ ใช้ภาษาวิบัติที่ผมรังเกียจและต่อต้านมาตลอด<br />คือมักจะเขียนว่า "รับรักษาโรคทั่วไป"<br />เออ...โรคจะไปรักษามันทำเอี้ยอะไรครับ ต้องรักษาคนสิ ไม่ใช่รักษาโรค<br />เวรกรรมทางภาษา ใช้ผิดจนกลายเป็นถูก ไปหมดทั้งเมืองแล้ว<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img252.imageshack.us/img252/4351/12pk4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ให้ลองทายสิว่า เพิงหมาแหงน ที่ผมถ่ายรูปมานี้ เป็นร้านขายอะไร หรือทำอะไร<br />หุ หุ เป็นร้านรับใส่ฟันปลอมครับ<br />อ้าว อย่าหาว่าผมมั่ว หรือหลอกตลกเล่นนะครับ<br />ดูรูปถัดไปสิ<br />อุปกรณ์ทางทันตแพทย์ ครบครัน เอิ๊ก ๆ<br />มา มา เร่เข้ามา ผู้ต้องการจะมีฟันใหม่ที่สวยงาม ทนทาน<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img441.imageshack.us/img441/4607/13os2.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ปล. ได้ข่าวว่า ลุงถึกจะไปหาหมอฟันไม่ใช่เหรอครับ ไม่ลองใช้บริการร้านนี้ดูล่ะ เอิ๊ก ๆ<br /><br /><span style="color: teal;">ตอนต่อไป น่าจะเป็นไคลแม็กซ์ของเรื่องตะลุยเมืองลาว ชุดนี้ ก็ว่าได้ครับ<br />เพราะผมจะพาท่านมุ่งไปสู่ <span style="color: red;">"สมรภูมิทุ่งไหหิน"</span><br />ดินแดนแห่งลูกระเบิด และ ไหหินโบราณ มากมาย เหลือจะคณานับ</span><br /><br />โปรดรอชมด้วยใจระทึกพลัน<br /><br />ต่อตอนหน้าแล้วกัน<br /></div> <table style="table-layout: fixed;" border="0" width="100%"><tbody><tr> <td colspan="2" class="smalltext" width="100%"> <br /></td> </tr><tr> <td class="smalltext" id="modified_34203" valign="bottom"> <br /></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-3052521834611270740?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-61867661262376854992009-01-18T10:20:00.001+07:002009-01-19T10:29:29.871+07:00<span style="color: teal;"></span>ติดตามกันต่อ ตอนนี้เป็นตอนที่ห้าแล้วจากคาเมสุมิฉาจาราจะพาเราไป <span>... journey to the unknown ต่อ</span><br /><span style="color: teal;"><br />"จากวังเวียง ผมจะขึ้นไปทางเหนือต่อ โดยมีจุดหมายต่อไปอยู่ที่ <span style="color: red;">โพนสะหวัน</span></span><br />(ดูแผนที่ประกอบ)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img209.imageshack.us/img209/232/mapponsawan01bt9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: teal;">ระยะทางเท่าไหร่ จำไม่ได้แล้วครับ (เดินทางหลาย ๆ วัน ชักมึนเรื่องตัวเลข ข้อมูล)<br />แต่พอทราบคร่าว ๆ ว่า จะใช้เวลาเดินทาง ประมาณ 6 ชม.<br />ออกจากวังเวียง 9 โมงเช้า ไปถึง โพนสะหวัน ราว ๆ บ่าย 3<br />ค่ารถบัส ถ้าซื้อที่ท่ารถ <span style="color: red;">75,000 กีบ (300 บาท)</span><br />ถ้าซื้อผ่านเอเยนต์ ในวังเวียง <span style="color: red;">85,000 กีบ</span><br />ซึ่งซื้อแบบไหน ก็เหมือน ๆ กัน ถ้าซื้อเอง ก็ต้องนั่งสามล้อเครื่องออกมาที่ท่ารถ จ่ายเพิ่มอีก 10,000 กีบ อยู่ดี<br />ซื้อผ่านเอเยนต์ เขาเอารถออกมาส่ง ก็ครือ ๆ กัน</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img215.imageshack.us/img215/6427/01mp1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ท่ารถที่วังเวียง ให้ดูโต๊ะขายตั๋วนะครับ ไม่ใช่ให้ดูอะไรขาว ๆ ด้านซ้าย อิ อิ<br />อ้อ..ตั๋ว-ticket ภาษาลาว เขาเรียกว่า "ปี้" นะครับ ไม่ได้เรียกตั๋ว<br />ส่วนคำว่า "ตั๋ว" ในภาษาลาว หมายถึง "โกหก" ครับ<br /><br /><span style="color: red;">รถบัส ไปโพนสะหวัน ต้นทางมาจากเวียงจันทน์ สภาพรถก็เป็นที่เห็นตามภาพนั่นแหละครับ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img98.imageshack.us/img98/8064/01ak3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ป้ายด้านซ้ายรถ เขียนว่า "เชียงขวาง" ซึ่งก็คือโพนสะหวัน นะแหละ<br />เดี๋ยวจะมาอธิบายว่า ทำไมบางทีก็เรียก เชียงขวาง บางทีก็เรียก โพนสะหวัน<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img87.imageshack.us/img87/4544/02dn3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />สภาพภายในตัวรถ เก่าโทรม มาก เห็นยังงี้ ป้าเสลา ยังจะเดินทางกับผมต่อไหมครับ<br /><br /><span style="color: teal;">เส้นทาง ออกจากวังเวียง เป็นภูเขาสูงชัน ตลอด<br />ว่า จากเวียงจันทน์ มา เต็มไปด้วยทางโค้งขึ้นเขา วกไปเวียนมา<br />แต่ทางจากวังเวียง ขึ้นเหนือ ไป ต้องเรียกว่าเส้นทาง สูง และ โค้ง x 4 เลยครับ<br /><br />ก่อนจะขึ้นรถ ผมเห็นผู้โดยสารบางคน ไปขออะไรจากคนขับ<br />ซึ่งผมมารู้ทีหลังว่า เป็น <span style="color: red;">ถุงก๊อบแก๊บ</span><br />รถประจำทาง สายลาวเหนือ ต้องเตรียมถุงก๊อบแก๊บ ไว้ให้ผู้โดยสาร ทุกคัน<br />ก็คือ เอาไว้ <span style="color: red;">"ให้อ้วก"</span> นะเอง<br />เพราะรถจะขับโค้งไปโค้งมา ไม่มีหยุด พูดง่าย ๆ ว่า ไม่มีทางตรงเลยครับ<br />ลองจินตนาการว่า ขับขึ้นที่จอดรถ ในห้างสรรพสินค้า บ้านเรา ก็ได้ครับ<br />ที่จอดรถห้าง บ้านเรา วนโค้งทางเดียว แต่โค้งเมืองลาว<br />โค้งไปโค้งมา บางทีก็โค้งกลับมาที่เดิมเฉย บางโค้งก็ยิ่งกว่า <span style="color: red;">"โค้งหักศอก"</span> เพราะเหมือนกลับรถย้อนไปทางเดิมเลย<br /><br />ผู้โดยสารที่ <span style="color: red;">"เมารถ อาเจียน"</span> เพราะอาการโค้งไม่มีหยุดแบบนี้ จึงถือเป็นเรื่องปกติ<br />คันที่ผมนั่ง ก็เห็นอ้วกทะลัก ตั้ง 3-4 คน ทั้งหญิงทั้งชาย<br />แต่แปลกว่า ชาวต่างประเทศ(ฝรั่ง)และผมคนไทย ที่ไม่ได้คุ้นเคยภูมิประเทศ<br />กลับไม่มีใครเมารถเลย อย่างผมก็แค่มึน ๆ หัว<br />อาจเป็นเพราะภูมิประเทศรอบด้านสวยงาม ตื่นตาตื่นใจ มองไปทางไหนเห็นแต่ภูเขาสูงลิบ ซ้อนกัน เขียวชะอุ่ม ก็ได้<br />รถบัสที่วิ่งเนี่ย ไม่ได้วิ่งเลียบไหล่เขานะครับ เรียกว่า วิ่งเลาะไปตามยอดเขาเลย<br />ยิ่งวิ่งไปไกล ก็ยิ่งมองลงมาเห็น ยอดเขา และ ถนน เบื้องล่าง ที่ผ่านมา อยู่ต่ำลิบ ๆ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img157.imageshack.us/img157/7747/0301ky6.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img300.imageshack.us/img300/2984/0302at1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ถนนที่สุภาพอ่อนน้อมที่สุดในโลก เพราะ "โค้งแล้วโค้งอีก" โค้งไม่รู้จักหยุด ฮ่า ฮ่า ฮ่า<br />ถ่ายขณะรถวิ่ง จับภาพออกมาไม่ค่อยดีนัก เพราะคนถ่ายก็ชักมึน ๆ วิงเวียนศีรษะกับความโค้งไม่รู้จักพอ<br /><br /><span style="color: teal;">ตลอดเส้นทางอันคดโค้ง ไต่ขอบเหว บนเขาสูง<br />จะเห็น <span style="color: red;">"บ้าน"</span> ซึ่งน่าจะเรียกว่า <span style="color: red;">"กระต๊อบ"</span> ซะมากกว่า ปลูกอยู่เรียงราย ตลอดทาง<br />เป็นบ้านของชาวดอย ที่รัฐบาลลาวไล่ออกจากป่า ให้มาปลูกอยู่ริมถนน ตามที่ผมบอกไปแล้ว<br />สังเกตดูนะครับ จะเห็นจานดาวเทียม ปักอยู่หน้าบ้าน เต็มไปหมด<br /><span style="color: red;">"จานดาวเทียม"</span> ถือเป็นเครื่องอุปโภคสำคัญของประชากรลาวครับ<br />เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูง ยากที่เครือข่ายสัญญาณโทรทัศน์จะครอบคลุมได้<br />ต้องอาศัย จานดาวเทียม ดักจับสัญญาณ แทนเสาโทรทัศน์<br />ซึ่งสัญญาณโทรทัศน์ที่พวกเขา "ดึง" ลงมาดู ก็ไม่ใช่สัญญาณโทรทัศน์ของประเทศตัวเองหรอก<br />คนลาว ร้อยทั้งร้อย ดูทีวีเมืองไทยเป็นหลักครับ<br />ไม่ว่าจะอยู่ในป่าในดงอย่างไร น้องกบ-สุวนันท์ ก็เข้าไปเยี่ยมถึง<br /><br />คนลาว ไม่ว่าจะอยู่กระต๊อบเชิงดอย อยู่บ้านฝาไม้ไผ่ หลังคามุงจาก ยังไง<br />ก็มีไฟฟ้าใช้ ได้ดูทีวี นะครับ<br />เพราะ <span style="color: red;">"เขื่อนน้ำงึม"</span> ของลาว ผลิตพลังงานไฟฟ้าให้ใช้ได้ครอบคลุม ทั่วประเทศ<br />ที่สำคัญ ยังมีเหลือ ส่งมาขายให้เมืองไทย ได้อีกต่างหาก<br />ไฟฟ้า ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเราใช้ ก็ซื้อมาจากประเทศลาว นี่แหละครับ</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img156.imageshack.us/img156/2888/041dp5.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img242.imageshack.us/img242/5795/042mv2.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img242.imageshack.us/img242/4981/043qq2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img142.imageshack.us/img142/9040/05xt0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />แยกพูคูน ถนนทางซ้ายมือ คือแยกไปหลวงพระบาง<br />ส่วน โพนสะหวัน ที่ผมจะไป เลี้ยวขวาไปอีกทาง<br /><span style="color: teal;">ผมไม่เคยไปสวิส หรือ ยุโรป หรอกฮะ<br />แต่ดูจากหนัง ที่โชว์ภาพเนินเขาที่มีทุ่งหญ้าเป็นเนินเขียวขจี ลดหลั่นกัน สวยงาม<br />ก็เลย ตั้งชื่อเรื่อง ตามนั้น คิดว่า สภาพภูมิประเทศ และ ภูมิอากาศ ของ <span style="color: red;">โพนสะหวัน</span><br />ดูจะคล้าย ๆ ประมาณนั้น<br /><br />และกลับมาเมืองไทย ก็ไปจ๊ะเอ๋ กับ <span style="color: red;">"คำนิยาม"</span> ที่ตัวเองตั้งให้กับ <span style="color: red;">โพนสะหวัน</span><br />แบบ จุดไต้ตำตอ คิดเหมือนกันได้ไง ในหนังสือ <span style="color: red;">สารคดี</span> เล่มล่าสุด ที่กล่าวถึง โพนสะหวัน<br />จึงพอ โมเม ไปได้ว่า คงมีคนคิดตรงกันหลายคนแล้วว่า<br />โพนสะหวัน ก็คือ <span style="color: red;">"สวิตเซอร์แลนด์ของลาว"</span> จริงแท้แน่นอน<br /><br />ทำไมถึงกล่าวเช่นนั้น?<br />เอาอย่างแรกเลยครับ โพนสะหวันตั้งอยู่ในเขตภูเขาสูง<br />ผมสอบถามคนที่นั่น เขาบอกว่า <span style="color: red;">พื้นที่บริเวณนี้ อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล "ที่สุด" ในประเทศลาว</span><br />สูงเท่าไหร่ ก็ไปค้นเอาเองละกันครับ เรื่องข้อมูล ตัวเลข ตอนไปเที่ยววันแรก ๆ ก็จดแหลก พอวันหลัง ๆ เริ่มขี้เกียจ ไม่สนใจบันทีกซะแระ<br /><br />อากาศที่นี่ เย็นตลอดปีครับ<br />ขนาดฤดูนี้ เป็นฤดูร้อน แต่อากาศก็เย็นสบายดี (คงมีฝนตกด้วยแหละ)<br />ในคู่มือการท่องเที่ยว บอกไว้ว่า <span style="color: red;">ถ้า จะไปเที่ยวโพนสะหวัน ถึงจะเป็นหน้าร้อน ก็อย่าลืมเอาเสื้อแขนยาว หรือ เสื้อกันหนาว บาง ๆ ติดตัวไปด้วย เพราะอากาศกลางคืน จะเย็นยะเยือก พอสมควร<br />ยิ่งถ้าเป็น หน้าหนาว แล้วละก็ ถ้าขืน ไม่เอาเครื่องป้องกันไป ระวังหูจะหลุดออกจากหัวเอา เพราะเขา(ขู่)ว่ามันหนาวทารุณจริงๆ</span><br /><br />สิ่งยืนยันว่าที่นี่อยู่บนเขตภูเขาสูง(มาก) คือ เป็นพื้นที่แห่งเดียวในลาวที่มีต้นสนภูเขาขึ้นอยู่เต็มไปหมด<br />(ผมเรียกชื่อจริง ๆ ไม่ถูกว่า เขาเรียก <span style="color: red;">"สน"</span> อะไร แต่เป็นสนชนิดเดียวกับที่ขึ้นบนภูกระดึง หรือ ยอดดอินทนนท์)<br /><br />ดูรูปแล้วกันครับ ใครรู้ช่วยบอกที ว่าเขาเรียก ต้นสนอะไร<br /><br />ต้นสนชนิดที่ว่านี้ ขึ้นอยู่ทั่วไปตามรายทาง ทั่วพื้นที่ โพนสะหวัน<br />(แปลก อยู่อย่างนะครับ โพนสะหวัน ไม่มีภูเขา ที่เป็นภูเขาหิน หรือภูเขายอดสูง มีแต่พื้นที่เป็นเนิน ๆ สลับทุ่งหญ้าเขียวชะอุ่ม ซึ่งพออนุมานได้ว่า ที่นี่ คือ <span style="color: red;">"ที่ราบบนยอดเขาสูง"</span> แล้ว)<br />สำหรับชาวลาวแล้ว เขาเรียกเจ้าสนชนิดนี้ว่า <span style="color: red;">"ต้นแปก"</span> ซึ่งน่าจะหมายถึงคำว่า <span style="color: red;">"แปลก"</span> ในภาษาไทย<br />อาจจะเพราะมันเป็นต้นไม้แปลกประหลาด ไม่ขึ้นในที่อื่น ก็เป็นไปได้</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img223.imageshack.us/img223/9360/061aa4.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img167.imageshack.us/img167/5246/062gc9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: teal;">รถบัสมาถึง <span style="color: red;">โพนสะหวัน </span> ตอนบ่าย 3 เศษ ๆ<br />อากาศขมุกขมัว มีฝนตกพรำ ๆ หยุด ๆ อยู่ตลอดเวลา<br />ลงท่ารถ จะมีรถตู้ที่จะพาไปส่งเกสต์เฮ้าส์มารอให้เลือกใช้บริการ<br />อันนี้ไม่ต้องเป็นกังวลว่าจะโดนหลอก หรือ โดนชาร์จค่าบริการ ครับ<br />ขึ้นไปเลย <span style="color: red;">รถตู้จะพาเราเข้าไปส่งในเมืองโพนสะหวัน ซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ โดยไม่คิดค่าโดยสารครับ<br />คือเขาจะพาไปดูเกสต์เฮ้าส์ ซึ่งมีให้เลือกอยู่ไม่กี่ที่ และทุกที่ก็จะ Co-กับรถตู้รับส่งนักท่องเที่ยว<br />คือ จะพักที่ไหนก็ได้ แล้วแต่เราชอบ หากดูแล้วไม่พอใจ ก็พาไปที่อื่นต่อ</span><br />ซึ่งอยู่ในละแวกใกล้ ๆ กัน ทั้งนั้น<br /><br />ติดตามกันต่อในตอนต่อไป<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6186766126237685499?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-14484979761449241782009-01-17T10:05:00.000+07:002009-01-19T10:22:06.367+07:00<span style="color:teal;">กลับจากเที่ยวถ้ำ อันแสนไกล เหนื่อย และ ร้อน<br />(ขณะพิมพ์กระทู้อยู่นี่ แขนผมที่โดนแดดจนแสบร้อนในตอนนั้น ได้เกิดอาการ "ลอก" เป็นขุย ๆ น่าเกลียดมาก)<br />ผมกลับมา อาบน้ำ นอนพัก สักครู่ พอแดดร่มลมตก ก็อยากออกไปเที่ยวอีก<br /><br />ที่เยื้อง ๆ กับที่พักผม เป็นที่ตั้งตลาดเก่า ตอนนี้ร้าง เหลือแต่สภาพโรงเรือน มุงหลังคา ขนาดใหญ่ ให้เห็น<br />เป็นที่รถสามล้อเครื่อง เข้าไปจอดพัก<br /><br />ผมถามคนแถวนั้น ว่า<span style="color:red;">ตลาดวังเวียง </span> ตอนนี้ ไปอยู่ที่ไหน<br />เขาคงนึกว่า ผมหมายถึง ตลาดขายของที่ระลึก เสื้อผ้า ให้นักท่องเที่ยว<br />ก็เลยบอกทาง ไปถึง จึงรู้ว่า คนบอกเขาเข้าใจความหมายผมผิด<br />ผมไม่ได้อยากมาดู ตลาด(หลอก)ขายของนักท่องเที่ยว ซึ่งไปเมืองไหนก็ต้องมี<br />ผมอยากดูวิถีชีวิต ของชุมชน "คน" จริง ๆ<br />ด้วยความที่คิดขึ้นมาในใจว่า <span style="color:red;">ชุมชนที่ถูกการท่องเที่ยว "ครอบครอง"<br />คนที่เป็น คนพื้นถิ่น จริง ๆ - คนที่ไม่ได้มีชีวิต "ประกอบอาชีพเกี่ยวข้องกับนักท่องเที่ยว"<br />เขามีชีวิตอยู่กันยังไง ยังมีที่อยู่ที่ยืนให้เขาหรือเปล่า หรือต้องถูกระบบทุนนิยม ผลักให้ออกไปอยู่ "ชายขอบ" กันหมด</span><br /><br />ซึ่งก็มีส่วนจริง ตามที่ผมคิด<br />เพราะเมื่อผมสอบถามอีกครั้งว่า <span style="color:red;">"ตลาด"</span> จริง ๆ ของคนวังเวียง ที่เขาไปจับจ่ายซื้อสินค้าประจำวัน มันอยู่ตรงไหน<br />ก็ได้รับคำตอบว่า ไปสร้างใหม่อยู่นอกเมือง ไกลออกไปประมาณ 3 กิโล<br /><br />ผมคิดเอาเองว่า คงเพราะไม่อยากให้อยู่ <span style="color:red;">"รกหูรกตา"</span> การท่องเที่ยว กระมัง<br />ถึงไล่ออกไปไกล ขนาดนั้น<br /><br />เดี๋ยวจะพาไปดู ภาพชีวิตจริง ๆ ของชาววังเวียง กันครับ</span><br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img171.imageshack.us/img171/1270/01mm9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ระหว่างทางไปตลาด ภาพเด็กน้อยชาวม้ง คอนกระบุง เดินไปตามทาง เป็นภาพที่เห็นชินตา<br />คนม้ง ไม่ค่อยขับรถ(มอไซค์) ไปไหนมาไหน เห็นแต่เดิน ไม่รู้ว่าเพราะยากจน หรือ เพราะ ชอบเดิน กันแน่<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img528.imageshack.us/img528/7735/02kc2.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ภาพตลาดด้านหน้า แผงขายเครื่องใช้ไฟฟ้า และโทรศัพท์มือถือ เกลื่อนกลาด ดูไม่ค่อยน่า "เร้าใจ" เลย<br /><br /><br />แต่พอเดินทะลุไปด้านหลัง โอ้..อเมซิ่ง นี่แหละ สิ่งที่อยากเห็น<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img511.imageshack.us/img511/6218/03fs6.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img264.imageshack.us/img264/328/04wc9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img511.imageshack.us/img511/1456/05eh0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ไอ้ที่สีเหลือง ๆ ในถาดนั่น ถ้าถ่ายเป็นวิดีโอมา<br />จะเห็นคลานกระดุ๊บกระดิ๊บ ยั้วเยี้ย เลื้อยไปเลื้อยมา น่าหยดหยอง<br />เป็นหนอง หรือ ด้วง อะไรสักอย่างนี่แหละครับ<br />ตัวเกือบเท่านิ้วโป้ง อึ๋ยยยยยยยย<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img511.imageshack.us/img511/7937/06fd0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />และนี่ ด้านซ้ายนั่น คงเป็นค้างคาว<br />ส่วนเจ้าสองตัว ที่นอนยิงฟันแหงแก๋ รูปร่างคล้ายหนู แต่ไม่ใช่<br />ดูขนาดตัว เทียบกับ ขาคน สิครับ ว่ามันตัวใหญ่ ขนาดไหน<br /><br /><br />แม่ค้าสองคนนี้เขาตั้งโต๊ะขายอะไรกัน<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img511.imageshack.us/img511/8026/07za8.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img243.imageshack.us/img243/1401/08dd6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />พอเข้าไปดูใกล้ ๆ อ๋อ...โต๊ะ ขายหวย(บนดิน)นี่เอง<br />ที่ไทยไม่มีแล้ว แต่เมืองลาว ยังขายกันเป็นปกติ เห็นทุกที่ ทุกเมือง<br />จะบอกว่าคนลาวชอบเล่นการพนัน หรือการพนันเป็นสิ่งถูกกฎหมาย หรือเปล่า ก็ไม่รู้<br />เพราะ นอกจากหวยแล้ว ตามที่สาธารณะต่าง ๆ ไม่ว่าจะตลาด คิวสามล้อ หน้าบ้านคน<br />จะเป็นคนลาว ตั้งวง จั่วไพ่ กัน เหมือนเป็นการพักผ่อนฆ่าเวลา<br />ไม่รู้ว่าเล่นเอาตังค์กันหรือเปล่า แต่เห็นชินตามาก<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img124.imageshack.us/img124/1411/09kl1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />อาหารเย็นวันนี้ของผม จึงค่อนข้าง หะรูหะรา น่ากิน<br />มีผักต้ม ผักพื้นเมือง แจ่วบอง รสชาติ แซ่บถึงใจ จากตลาดวังเวียง ร่วมโต๊ะ<br />และ แฮ่ม...จะต้องมี "เขยลาว" หรือ เบียร์ลาว ร่วมโต๊ะด้วยทุกครั้ง ถึงจะแซ่บยิ่งขึ้น<br />ไปทริปนี้ ไม่รู้ผม เสวยเบียร์ลาว ไปกี่ขวด กี่ลัง ไม่ได้นับ แต่จำได้ว่า เยอะมาก<br /><div class="post"><span style="color:teal;">ผมพูดถึง <span style="color:red;">"ความไม่มีมาตรฐานทางค่าเงิน"</span> ของประเทศลาว ไปแล้ว<br />ว่า ข้าวของ เกือบทุกอย่าง ช่างดูแพงเวอร์ และ บางที ก็เหมือนราคาจะมั่ว ๆ<br />ข้าวของที่ราคาน่าจะแตกต่างกัน ก็เท่ากัน แบบ เอะอะอะไร ก็ ตั้งต้นที่ 10,000 กีบ (40 บาท) ไปเสียหมด<br />ซึ่งผมว่า การไม่มีมาตรการควบคุมราคาสินค้าที่ชัดเจน นี่แหละ<br />น่าจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ เกิดภาวะเงินเฟ้อ<br />ในขณะที่รายได้ประชากรค่อนข้างต่ำ แต่กลับต้องใช้จ่ายเงินในราคาสูง<br /><br />บางทีก็นึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ว่าเขาอยู่กันได้ยังไง<br />ก๋วยเตี๋ยว ชามละ 30-40 บาท ขณะที่รายได้ เฉลี่ยต่อหัวแล้ว ไม่ถึง 2,000 บาท/เดือน ด้วยซ้ำ<br /><br />แต่ยังมี ของอยู่ 2-3 อย่าง ที่ถูกกว่าประเทศไทย มากกกกกก<br />และผมก็บริโภคมันบ่อยเสียด้วย สบายไป<br />ไอ้ "ของถูก" 2-3 อย่าง ที่ว่า กลับเป็นของที่ไม่มีประโยชน์ต่อร่างกาย<br />เป็นของไม่ดี อบายมุข ของทำลายสุขภาพ ซะงั้น<br /><br />อย่างแรก ก็คือ <span style="color:red;">เบียร์ลาว </span> (ที่เห็น คนไทยอ่านเป็น <span style="color:red;">"เขยลาว"</span> นะแหละ)<br />ราคาขายตามร้านขายของชำ <span style="color:red;">7,000 กีบ คิดเป็นเงินไทยก็แค่ ขวดละ 28 บาท</span><br />ตามร้านอาหาร อาจเพิ่มขึ้นมาเป็น 8,000 กีบ<br />ร้านที่แพงเวอร์หน่อย อาจจะคิดราคา 10,000 กีบ ซึ่งก็ยังถูกโคตร ๆ<br />ผมกินแต่ละที 3 ขวด เป็นอย่างน้อย เอิ๊ก ๆ ๆ กำลังนอนหลับสบาย มากกว่านี้ จะตาค้าง...<br /><br />อย่างที่สอง <span style="color:red;">บุหรี่ </span> ครับ<br />บุหรี่ลาว มีหลากหลายยี่ห้อ <span style="color:red;">ราคาซองละ 4,000 กีบ เท่านั้นเอง คิดเป็นเงินไทยก็แค่ 16 บาท</span><br />สูบให้ปอดฉีกไปเลย<br />ยิ่งผมไปอยู่ ซื้อเป็นคอตตอน ยิ่งถูกเข้าไปอีก<br /><span style="color:red;">1คอตตอน/10 ซอง = 30,000 กีบ เท่ากับเหลือแค่ซองละ 12 บาท</span><br />อะไรมันจะถูกขนาดนี้<br /><br />อย่างที่สาม คือ<span style="color:red;"> กาแฟ</span><br />อย่างที่บอก กาแฟลาว คุณภาพดีกว่าไทย ราคาก็ถูก<br /><span style="color:red;">กาแฟร้อน แก้วละ 3,000-4,000 กีบ </span> เท่านั้นเอง<br />แต่น่าเสียดาย ที่คนลาว ชงกาแฟ "เสียของ" ถ้าไม่สั่งระบุลงไป จะชงใส่นมข้น แบบหวานจ๋อย เหมือนพวกกาแฟโบราณรถเข็น<br />แต่ถ้าสั่ง เป็นสูตรฝรั่ง พวกคาปู เอสเพรสโซ รสชาติ เข้มข้น หอมกรุ่น ดีมาก<br />หรือไม่ก็ สั่งเป็นกาแฟดำ แล้วเรามาเติมน้ำตาล เติมครีมเอาเอง จะดีกว่า<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img523.imageshack.us/img523/8716/53812467yb6.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color:black;">"เขยลาว" ของโปรดผมที่เมืองลาว ถ่ายขวดนี้มาให้ดู เพราะเสิร์ฟมาพร้อม "สแน็ก" ที่ตลกมาก ๆ<br />คือ ถั่วลิสง กับ กล้วยน้ำว้า ก๊ากกกกก จะให้กินกล้วยน้ำว้า แกล้มเบียร์<br /><br />ความไม่มีมาตรฐานทางราคา ของเมืองลาว ก็คือ เบียร์ขวด กับ เบียร์กระป๋อง<br />ดันขายราคาเท่ากัน ทั้งที่ ปริมาณ มันไม่เท่ากัน เฮ้อออออ..</span><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img184.imageshack.us/img184/6053/97374763ta1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />และ ยังมีอีกอย่างหนึ่ง ที่ถือว่า <span style="color:red;">"ราคาถูกมาก"</span> ที่เป็นประโยชน์ต่อนักท่องเทียวโดยตรง<br />นั่นคือ <span style="color:red;">ราคาค่าที่พัก</span>ครับ<br />ค่าที่พักในลาว ถ้าระดับ ชั้นดี ห้องแอร์ จะตกราว ๆ <span style="color:red;">10-15 ดอลลาร์ (100,000-150,000 กีบ)</span> เท่านั้นเอง<br />และ ระดับ รอง ๆ ลงมา ก็มีตั้งแต่ <span style="color:red;">50,000 กีบ ลงมาถึง 20,000 กีบ </span> เลยด้วยซ้ำไป<br />ลองคำนวณออกมาเป็นเงินไทยดูซิครับ 20,000 กีบ มันก็แค่ 80 บาท เท่านั้นเอง<br /><span style="color:red;">ห้องพักคืนละ 80 บาท!!!!! </span> หาได้ที่ไหนในโลก<br /><br />และ อ้อ...ถึงจะเป็นห้องเกรดต่ำ ผ้าปูเตียงเก่า พัดลม เสียงดัง ปานใด หรือต้องใช้ห้องน้ำรวม<br />แต่ส่วนใหญ่ ก็ต้องมีน้ำอุ่น ให้อาบ<br />เพราะขายฝรั่ง เป็นพื้น<br />ฝรั่งมันอาบน้ำเย็น ไม่เป็นมังฮะ อิ อิ<br /><br />มาดู เกสต์เฮาส์ ที่ผมย้ายมาพักในคืนที่ 2 กันดีกว่า<br />ชื่อ <span style="color:red;">"พูบาน"</span> อยู่ติด ๆ กับ <span style="color:red;">วังเวียง ออร์คิด </span> ที่พักแรก นะแหละ<br />สภาพค่อนข้างเก่า เหมือนที่พักชายทะเล บางปู หรือ หัวหิน เมื่อ 40 ปี ก่อน อะไรประมาณนั้น<br />แต่ก็ โอเค ไม่ถึงกับ เก่าโทรม จนอยู่ไม่ได้<br />ที่สำคัญ ราคา แค่ <span style="color:red;">30,000 กีบ เอง คืนละ 120 บาท</span></span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img413.imageshack.us/img413/7125/01yg7.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ห้องผม อยู่ริมสุด ซ้ายมือ นั่นแหละครับ เป็นห้องพัดลม<br />แต่อากาศภายนอกเย็นสบาย มีฝนตกปรอย ๆ ไม่ต้องเปิดพัดลม ก็นอนหลับ สบายดี<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img184.imageshack.us/img184/7752/02hp5.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img184.imageshack.us/img184/1197/03ww7.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:teal;">พักอยู่ที่ <span style="color:red;">"พูบาน"</span> คืนเดียว<br />รุ่งเช้าก็เก็บของ เตรียมออกเดินทางต่อไปยัง <span style="color:red;">"โพนสะหวัน" สวิตเซอร์แลนด์ลาว </span> แล้วครับ<br /><br /><span style="line-height: 1.3em;font-size:20;" >บ้ า ย บ า ย . . . วั ง เ วี ย ง<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-1448497976144924178?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-73051340990287790832009-01-17T09:56:00.000+07:002009-01-19T10:02:25.520+07:00จุดหมายแรกที่ผมจะไป ก็คือ "วังเวียง" อยู่ห่างจากเวียงจันทน์ 150 กม. นี่แหละครับ<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img119.imageshack.us/img119/3091/mapvangviengjn3.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:teal;">รถสองแถวเล็ก วิ่งไปตามทางหลวงสาย 13<br />ท่ามกลางเม็ดฝน ที่หนักบ้าง เบาบ้าง ไปตลอดทาง<br />บนรถมีเพียงผมที่เป็นชาวต่างประเทศ<br />นอกนั้นเป็น ซาวลาว หมด<br />รถจอดเป็นระยะ ๆ ตามความต้องการของผู้โดยสาร ซึ่งเดี๋ยวก็อยากซื้อ <span style="color:red;">"ข้าวจี่"</span><br />หรือขนมปังบาร์เก็ตดุ้นยาว ๆ นั่นแหละครับ ซื้อน้ำ ซื้อผลไม้ ของกินจุกจิก ไปกินตามทาง<br />แต่ผมไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไร เขาลง เราก็ลงไปเดินเล่นด้วย ซื้อมั่งไม่ซื้อมั่ง<br />ที่น่ารักคือ ของที่ทุกคนซื้อแล้ว ก็เอามาแบ่งกันกินบนรถนะแหละ<br /><br />คนลาว ไม่หวงแจก และที่สำคัญคือ ไม่อายรับ (555)<br />ไม่เหมือนคนไทย ที่เวลาเรายื่นของที่กำลังกินอยู่ไปให้คนแปลกหน้า (ตามมารยาท)<br />อีกฝ่ายก็มักจะบอก ขอบคุณครับ ไม่เป็นไรครับ เชิญตามสบาย (ตามมารยาทเหมือนกัน)<br /><br />แต่มารยาทที่ดีของคนลาวคือ ให้ปุ๊บ รับปั๊บ แถมส่งต่อไปให้คนอื่น ๆ ด้วย 555<br />อย่างผม ยื่นซองปลาหมึกทาโร่ ที่กำลังกินไปให้ ปรากฏว่า เขาหยิบกิน<br />แล้วส่งต่อไปให้เพื่อนทั้งคันรถเลยครับ ก็แปลก ๆ น่ารักดี<br />และคนลาว ก็เป็นคนโอภาปราศัยดี ขึ้นรถมาคุยกันสนิทสนมกันทั้งคันรถ<br />ซึ่งผมมารู้ทีหลังว่า ไม่มีใครรู้จักกันเลย<br />แต่คุยกันเหมือนเป็นเพือนกันมานาน ทั้งเรืองบ้าน เรื่องครอบครัวตัวเอง<br /><br />เขาเม้าส์กันเรื่อง <span style="color:red;">น้องอเล็กซานดร้า </span> ซุปเปอร์สตาร์ลาว ที่มาเล่นละครไทยเราด้วย<br />ผมฟังแล้วตลก ที่เขานินทากันทั้งคันรถว่า ในละครช่อง 7 อเล็กซานดร้า<br />พูดดัด(จริต)เสียงจนน่ารำคาญ คนลาวไม่เคยพูดอย่างนี้<br />ผมเลยบอกว่า ที่เมืองไทย วัยรุ่นไทยก็เป็น ชอบทำเสียงแมว ตะแง่ว ๆ<br />สงสัยน้องอเล็กซานดร้า จะเลียนแบบวัยรุ่นไทยมานี่แหละ<br />เขาหัวเราะกันทั้งรถ บอก เออ ใช่ ๆ ๆ ๆ เสียงเหมือนแมวปวดท้องขี้<br /><br />รถวิ่งฝ่าความมืด และความหนาวเย็น ผ่าน <span style="color:red;">โพนโฮง หินโหบ </span> จนมาถึง <span style="color:red;">วังเวียง </span> เมื่อเวลาเกือบสามทุ่ม<br />เหลือแต่ผมที่ลงจากรถที่ท่ารถวังเวียง เพราะผู้โดยสารก่อนหน้านั้น จะลงไปก่อนตามหมู่บ้านต่าง ๆ ก่อนเข้าวังเวียง<br /><br />ลงมาก็ยืนเคว้งเลยครับ เพราะท่ารถตอนนั้น มืด เงียบ ไม่มีคนสักคน<br />ผมยังนึกสงสัยอยู่เลยว่า มาถูกหรือเปล่าเนี่ย คนละวังเวียงหรือเปล่า<br />วังเวียง เป็นเมืองนักท่องเที่ยว ทำไมมันเงียบ ไม่มีคนสักคนยังงี้<br /><br />แต่ก็โชคดี ผ่านไปสัก 2-3 นาที ก็มีรถสามล้อเครื่องคันหนึ่งผ่านมา<br />ถามผมว่า จะไปพักที่ไหน มีที่พักหรือยัง<br />ผมเช็คข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตมาก่อนแล้ว มีลิสต์รายชื่อที่พักอยู่ 2-3แห่ง<br />ก็เลยบอกเขาไปว่า ไป <span style="color:red;">วังเวียงออร์คิด</span><br />เขาคิดค่าโดยสาร 10,000 กีบ ผมก็ไม่รู้ว่าถูกหรือแพงหรอก<br />แต่ ก็ไม่ได้ต่อรองอิดเอื้อนอะไร เพราะเหนื่อยมาก เดินทางติดต่อกันมาเกิน 24 ชม.แล้ว น้ำท่าไม่ได้อาบ อยากถึงที่พัก อาบน้ำอุ่น ๆ ล้มตัวลงนอน ซะที<br /><br />พอรถเข้ามาส่งถึงที่พัก<br />ก็รู้ว่า ความจริงจากทางหลวงแผ่นดินเข้าไปสู่ใจกลางชุมชนวังเวียง<br />ถือว่าไกลพอสมควร น่าจะไม่ต่ำกว่า 1 - 2 กิโลเมตร เดินไม่ได้แน่<br /><br />ราคาที่พักที่ วังเวียงออร์คิด ค่อนข้างแพง เมื่อเทียบกับที่อื่น<br />(แต่ก็ถือว่า "ถูกมาก" ถ้าเทียบกับที่พักในเมืองไทย)<br /><span style="color:red;">ห้องแอร์ มีน้ำอุ่น คืนละ 120,000 กีบ (12 ดอลลาร์) คิดเป็นเงินไทยก็ตกราว 480 บาท</span><br />แต่ตอนที่ผมไป เป็นช่วงโลว์ซีซั่น ผมเลยขอต่อ เหลือ 100,000 กีบ ซึ่งเขาก็โอเค<br /><br />พูดถึงที่พักในเมืองลาว มีข้อแย่เหมือน ๆ กันอยู่อย่างหนึ่ง คือ เรื่องความสะอาด<br />ผ้าปูเตียง ปลอกหมอน ผ้าห่ม จะเก่ามาก จนสาก ขึ้นขุย ก็ยังใช้กันอยู่<br />และอีกอย่าง แม้เมืองลาวการท่องเที่ยวเริ่มบูม<br />แต่ความคิดเรื่อง <span style="color:red;">"การให้บริการ"</span> ยังไม่มีแบบของไทยเลยครับ<br />ไม่มีจริง ๆ คือ พนักงานซึ่งก็คือญาติพี่น้องที่มาช่วยกัน ก็ยัง พูดน้อย กลัวนักท่องเที่ยว ถามคำตอบคำ เหมือนชาวบ้านทั่วไป<br />อย่าว่าแต่พนักงานเลย ตัวเจ้าของเอง ก็ยังบ้าน ๆ ไม่ค่อยรู้วิธีพูดเอาใจ-ดูแลลูกค้า<br />ไม่เฉพาะแต่เกสต์เฮ้าส์เล็ก ๆ นะครับ โรงแรมระดับ 4 ดาว 5 ดาว ก็เหมือนกันหมด<br /><br />เกสต์เฮาส์ <span style="color:red;">วังเวียง ออร์คิด </span> ที่เข้าพักคืนแรก<br />ผมเสิร์ชในอินเทอร์เน็ต ฝรั่ง(และคนไทย)ให้ความเห็นตรงกันว่า น่าพัก<br />ผมเห็นตอนแรกก็ไม่รู้สึกว่าจะดีเด่อะไร แถมยังเป็นตึกทึบ แบ่งเป็นห้องๆ เหมือนโรงแรมทั่วไป จะมีดีตรงไหน<br />แต่พอเข้าไปพักแล้ว ถึงได้รู้ว่า ที่นี่ "มีดี" ตรงที่ค่อนข้างสะอาดครับ ฝรั่งน่าจะชอบตรงนี้<br />และที่สำคัญ เขาว่า ตรงนี้แหละ ที่วิวด้านหลังติดกับ <span style="color:red;">"น้ำซอง"</span> ที่วิวสวยที่สุด เป็นที่สายน้ำสองเส้นมาบรรจบกันพอดีด้วย</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img177.imageshack.us/img177/7391/10724072zv9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ด้านหลังเกสต์เฮาส์ เห็นภูเขาหินปูนและน้ำซอง ดูรูปต่อไปสิครับ ว่าสวยขนาดไหน ตื่นมาตอนเช้า สวยมาก<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img124.imageshack.us/img124/5959/76210488mc0.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />สะพาน ไม้ ข้ามไปยังเกาะกลางแม่น้ำ ที่ตรงนั้น มีบังกะโลสไตล์ กระท่อม มุงจาก ให้พักด้วย ฝรั่งชอบกันมาก แต่ผมไม่มีความอยากผจญภัยในตอนนอนขนาดนั้น ยังไงก็ยังอยากนอนเตียงนุ่ม ๆ หนา ๆ อยู่<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img213.imageshack.us/img213/3892/54858760cp2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />วิวด้านหลังที่พัก น้ำสองสายมาบรรจบกันพอดี<br />ร่องน้ำด้านใกล้ ไม่ลึกนะครับ เขาว่าลึกแค่เอว เป็นที่จัดทัวร์ นั่งห่วงยางล่องน้ำซอง<br />ถ้าใครไปเที่ยว อย่าลืมโปรแกรมนี้นะครับ สนุกดี เหมือนได้กลับไปเป็นเด็ก นั่งห่วงยาง ลอยไปตามน้ำ<br />ส่วนหนูเอ้ อาจไม่ต้องใช้ห่วงยางก็ได้ เพราะมีอยู่แล้ว 555<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img440.imageshack.us/img440/5356/55459099or3.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />ดาวน์ทาวน์วังเวียง ยังเช้าอยู่ดูเงียบ ๆ แต่พอสายหน่อยฝรั่งเพียบ เหมือนเกาะพีพี หรือเสม็ดเลย<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img440.imageshack.us/img440/160/18459984ih1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img440.imageshack.us/img440/1319/33167161hx5.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />อาทิตย์ลับเหลี่ยมเขา มุมเดียวกับตอนเช้า<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img213.imageshack.us/img213/8130/74158758zf3.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />ถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก ว่ากำลังจะออกไป ตะลุยวังเวียง แล้วววววววว<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img515.imageshack.us/img515/4461/12312700ld3.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div class="post"><span style="color:teal;">ตอนเช้า ที่วังเวียง<br />หลังจากทานอาหารเช้า เสร็จสรรพ<br />ผมก็ไปเช่ามอเตอร์ไซค์ ขับเที่ยว<br /><span style="color:red;">ค่าเช่าทั้งวัน 30,000 กีบ (120 บาท)</span> น้ำมันเติมเอง<br />ผมกะไม่ถูกเหมือนกันว่า ต้องเติมเท่าไหร่ดี ไปถามที่ปั๊ม<br />เด็กปั๊มบอก เติม สัก 20,000 กีบ ก็เที่ยวได้ทั่วแล้ว<br />ผมเลยตัดสินใจ เติม 10,000 กีบ พอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า<br /><br />ที่เที่ยว รอบ ๆ วังเวียง<br />ส่วนใหญ่ ก็เป็น ถ้ำ อยู่ไกลบ้าง ใกล้บ้าง แล้วแต่เราจะไป<br />ร้านเช่ามอเตอร์ไซค์ จะแจกแผนที่ซีร็อก มาให้ดู ซึ่งดูเท่าไหร่ก็ไม่รู้เรื่องหรอก อิ อิ<br />ขับไป แล้วไปถาม ชาวบ้านเอง เข้าท่ากว่า ว่าควรไปเที่ยวทางไหนดี</span><br /><br /><br />ถ่ายแถวท่ารถ ที่เห็นเป็นลานกว้าง ๆ มีรถจอดอยู่นั้น<br />เมื่อก่อน เขาว่า เป็นลานบิน ให้เครื่องบินลง แต่เลิกใช้ไปนานแล้ว<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img524.imageshack.us/img524/2308/01dy4.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />ยืนเต๊ะท่า ถ่ายรูป ตรงสะพานข้ามแม่น้ำซอง ทางไปเที่ยวถ้ำ (ถ้ำอะไรก็จำชื่อไม่ได้แล้ว)<br />ที่ถ่ายตรงนี้ เพราะเห็นเอาลูกระเบิดมาทำหัวสะพาน<br />ประเทศลาวเป็นประเทศแห่งสงครามจริง ๆ เห็นเอาระเบิด กระสุน อะไรมาประดับอยู่เกือบทุกที่<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img529.imageshack.us/img529/8250/04od9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br />เส้นทาง เต็มไปด้วยความยากลำบาก ต้องขึ้นเขา ลงห้วย ขับรถฝ่าสายน้ำอันเชี่ยวกราก<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img453.imageshack.us/img453/2285/01ng1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img453.imageshack.us/img453/2093/02ky9.jpg" alt="" border="0" /></a> <a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img453.imageshack.us/img453/3121/03zb9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />กำลัง ขับฝ่าสายน้ำอยู่ ไอ้เด็กลาว ที่นั่งเล่นอยู่บนกระท่อม ริมห้วย<br />ดันตะโกนถาม "ลุง ๆ ลุงขับรถลงน้ำเฮ็ดหยัง เป็นบ้าบ่ สะพานเขาก็มีให้ข้าม"<br /><br />แหม ไอ้เด็กเวรนี่ กรูอุตส่าห์ แกล้งทำมองไม่เห็น จะเอารูปมาอวดคนสักหน่อย<br />ว่าไปผจญภัย ลุยน้ำ ลุยโคลนมา ดันมาทัก เสียเรื่องหมด เอิ๊ก ๆ<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img385.imageshack.us/img385/4008/04uf7.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br />รูปนี้เอามาฝากหนุ่มน้อยลูกหินโดยเฉพาะครับ<br />เห็นเรียกร้องอยากดูรูปสาว ๆ เลยถ่ายสาวในชุดบิกินี่วาบหวิว มาให้ดูซะเรยยยย<br />เจ๋งมะ เจ๋งมะ...<br />ฮี่ ๆ ๆ เป็นบริเวณหน้าถ้ำครับ มีธารน้ำเล็ก ๆ น้ำเป็นสีเขียวมรกต สวยมาก<br />และมีนางกลางไพร กะลัง ลงเล่นสรงสนาน กลางป่าลึก<br />พอผมกดชัตเตอร์รูปแรกปั๊บ<br />ก็ได้ยินเสียง คนอยากกินฟักแฟงแตงโม จากบุคคลในรูปที่สอง ทันที<br />ครือว่า...เจน สองนางนี้ มี ทาร์ซาน มาคุมด้วยอะคับ<br />เกือบเอาศพมาทิ้งไว้กลางป่า แล้วไหมละ ตรู<br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img471.imageshack.us/img471/4285/02lh9.jpg" alt="" border="0" /></a><br />สรุปแล้ว ถ้ำเถิ้ม ผมไม่ได้ขึ้นหรอกครับ<br />อุตส่าห์ขับมอเตอร์ไซค์มาตั้งไกล แล้วก็ต้องขับกลับเฉย ๆ<br />ไม่ได้กลัว ฝรั่งจะกระทืบ อะไรหรอก<br />ครือ...พอไปถามคนเฝ้าถ้ำ ว่าถ้ำต้องเข้าไปไกลเท่าไหร่<br />เขาบอก 100 เมตร ผมถาม 100 เมตร แนวนอน หรือ แนวตั้ง<br />เขาบอก "แนวตั้ง" อ๋อย...ถ้าให้ปีนขึ้นความสูงตั้ง 100 เมตร<br />ยอมไปเป็นพวกเหลี่ยมจะง่ายกว่า<br /><br /><br /><span style="color:teal;">กลับมา <span style="color:red;">"นั่งกิน นอนกิน"</span> ในวังเวียง ดีกว่า<br />ร้านนี้ กวนดี มีหมอน ไว้ให้หนุนนอน ดูทีวี ด้วย<br />เห็นฝรั่ง เอนหลัง "นอนกิน" อยู่เต็มไปหมด<br />เลยลองเข้าไป นั่ง เอ๊ย นอน กับเขาดู<br />อยู่ได้สักพัก ก็เช็คบิล ออกมา รู้สึกแปลก ๆ ตลกดี<br />ที่ต้องมานอนดูซีรี่ส์ friends ในดินแดนที่น่าจะไปดูอะไรที่มัน local มากกว่า</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img472.imageshack.us/img472/8798/05jl1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color:teal;">เดี๋ยวตอนหน้า จะพาไปชม <span style="color:red;">"ตลาด"</span> แท้ ๆ ของวังเวียง<br />ดูวิถีชีวิตชาววังเวียง ในส่วนที่ไม่มี <span style="color:red;">"ฝรั่ง"</span> และ <span style="color:red;">"การท่องเที่ยว"</span> มาเกี่ยวข้องครับ</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7305134099028779083?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-80519790651355293182009-01-17T09:53:00.001+07:002009-01-19T10:03:42.882+07:00เรามาอ่านกันต่อของบทความท่องเที่ยวเมืองลาว ของคุณ คาเมสุมิฉาจารา<br /><span style="color:teal;">แลกเงินเสร็จสรรพ ก็ชวนกันมากินข้าว แถว ๆ นั้น<br />ร้านอาหาร อยู่เยื้อง ๆ กับตลาดเช้า<br />ฝั่งตรงข้าม เป็นวิทยาลัยการแพทย์ลาว อะไรสักอย่าง<br />คงคล้าย ๆ กับ มหิดล เมืองไทย ละมัง<br /><br />ผมขอเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทนน้ำใจ<br />คุณนุชก็ไม่ยอม ขอแชร์ กันดีกว่า<br />ผมเลยขอเลี้ยงเบียร์ลาว สองขวด (ของชอบตัวเองอยู่แล้ว)</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img443.imageshack.us/img443/3782/75715686sf6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />อาหาร มื้อแรกในลาว หิวข้าวแทบตาย แต่ร้านนี้ (คุณนุชบอกว่า เป็นร้านเกรดดี มีระดับ ที่ข้าราชการลาว ชอบ"โดดร่ม"ออกมานั่งสังสรรค์กันเป็นประจำ) กลับไม่มีข้าวขาย อาหารในร้านที่เวียงจันทน์ ส่วนใหญ่ จะมีแต่พวก ปิ้ง ย่าง ดูในเมนู มีย่างเป็ด ย่างลิ้นวัว หัวใจ ตับ ที่เราไม่ค่อยชอบกิน ต้องขอร้องให้คนในร้าน เดินไปซื้อข้าวเหนียวที่ตลาดมาให้ กินไปพอประทังหิว ไม่อร่อยเลย<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img177.imageshack.us/img177/2957/59088956bz0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />นี่ แหละครับ คุณนุช คนไทยใจดีในเวียงจันทน์ ใครไปเวียงจันทน์ เห็นคนหน้าตาแบบนี้ รีบวิ่งเข้าไปขอความช่วยเหลือได้เลย 555 คุณนุชคือคนซ้ายมือ ส่วนคนขวา ถามไปถามมา ปรากฏว่าเป็นลูกสาว อ้าว ไอ้เราก็นึกว่าเพื่อน หรือ น้องสาว ดูไม่ออกเลยว่าคนไหนเป็นแม่ เป็นลูก เอิ๊ก ๆ ๆ<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img515.imageshack.us/img515/19/54332567ig6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />วิทยาลัย การแพทย์ลาว ฝั่งตรงข้ามร้านอาหาร เห็นนิสิตแพทย์(สาว)ลาว ใส่เสื้อขาว นุ่งผ้าซิ่น เป็นยูนิฟอร์ม น่ารักมาก เสียดายที่ดันมือใหม่หัดถ่าย ถ่ายออกมาภาพสั่น เบลอ อดเอารูปแม่หญิงลาวนุ่งซิ่นมาอวด<br /><br />โปสเตอร์ ติดฝาผนังร้านอาหาร มือซน ถ่ายมาให้ดูเล่น ๆ ว่า หนุ่มสาวลาวรุ่นใหม่ บ่แม่น กรามโต ๆ จมูกแบน ๆ อย่างที่เราเข้าใจเด้อ แฟชั่นวัฒนธรรมป๊อปจ๋าแบบเมืองไทยเลย นี่เป็นโปสเตอร์โฆษณาเครือข่ายมือถือ<br />ในลาว ไปไหนมาไหน จะเห็นป้าย/โปสเตอร์ โฆษณาหลัก ๆ อยู่ 3 อย่าง คือ<br />- โฆษณาโทรศัพท์มือถือ<br />- โฆษณาเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ/การ์ดเติมเงิน<br />- โฆษณาเครือข่ายอินเทอร์เน็ต/การ์ด ชม.อินเทอร์เน็ต<br /><br /><span style="color:teal;">ทานข้าวเสร็จสรรพ ก็ได้เวลาจะต้องล่ำลากัน<br />ผมต้องรีบไปขึ้นรถบัสประจำทาง สาย 032 (ปลายทาง ไปไหนก็ไม่รู้)<br />เพื่อไปลงที่ <span style="color:red;">ตลาดสีไค </span> เพื่อจะต่อรถสองแถว ไปยัง <span style="color:red;">วังเวียง </span> อีกทอดนึง</span><br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img515.imageshack.us/img515/654/62308590oa1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />รถบัสประจำทาง ที่ผมนั่งไปลงตลาดสีไค นอกเมืองเวียงจันทน์ ราคาค่าโดยสาร 3,000 กีบ (ตีเป็นเงินไทย 12 บาท)<br />รูปลักษณ์รถประจำทางระหว่างเมืองในลาว จะเหมือนกันหมด<br />คือ เก่า โกโรโกโส เบาะขาดวิ่น<br />แต่ขอโทษ เห็นภายนอก อีแก่อย่างนี้<br />แต่เครื่องแรง ทรหด ทนทาน ชะมัด เพราะส่วนใหญ่จะต้องขับขึ้น ๆ ลง ๆ ภูเขาสูง<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img177.imageshack.us/img177/2139/11253742tv8.jpg" alt="" border="0" /></a><br />รถสองแถวเล็ก (เล็กจริง ๆ) ที่ผมต้องนั่งต่อไปยัง วังเวียง<br />ราคาค่าโดยสาร 30,000 กีบ (120 บาท)<br />บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า ถูก หรือ แพง เพราะอะไร ๆ ในลาว บางอย่างก็แพงเวอร์อยู่เหมือนกัน<br />และเท่าที่สอบถามคนขับ จากสีไค ไป วังเวียง<br />ระยะทางประมาณ 150 กิโลเมตร แต่ต้องใช้เวลาวิ่งเกือบ 4 ชม. เพราะต้องวิ่งโค้งไปโค้งมาบนภูเขาตลอด<br /><br />สังเกตดูด้านท้ายรถสิครับ ยกกระบะขึ้นมาปิดไว้ (ทำไมก็ไม่รู้)<br />ขึ้นลงลำบากมาก ต้องลอดเข้าไปเหมือนมุดเข้ารูอะไรสักอย่าง<br />หลังคาก็ต่ำ ผมลอดตัวเข้าไปนั่ง หัวเกือบชนหลังคารถเลย<br /><br /><span style="color:teal;">รถสองแถวเคลื่อนที่ออกจากท่า เมื่อเวลา บ่ายสี่โมงเศษ<br />ตามเวลาที่บอกไว้ น่าจะถึง วังเวียง ราว ๆ สองทุ่ม<br />แต่จะล่าช้า ไปกว่านั้น หรือเปล่า ต้องมาคอยติดตามตอนต่อไป<br />เพราะตั้งแต่ เหยียบเท้าเข้ามาในลาว<br />ฝนตกปรอย ๆ ไม่เคยหยุดเลย<br />น่าสนุกดีไหมละครับ นั่งสองแถวไม่มีอะไรปิด<br />ลมโกรกแรง เม็ดฝนกระเซ็นเข้ามาในรถ ตลอดเวลา 4 ชม. เต็ม ๆ</span><br /><br /><b><span style="line-height: 1.3em;font-size:12;" ><span style="color:teal;">ล า แ ล้ ว เ วี ย ง จั น ท น์</span></span></b><br /><br />อ่านต่อกันตอนหน้า ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-8051979065135529318?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-67088948709291474892009-01-16T09:25:00.001+07:002009-01-19T10:23:52.662+07:00จากบทความที่แล้วที่กล่าวถึง "มิดะ" ได้พูดถึงลาวเทิง หรือ ขมุ ซึ่งมีประเพณีที่คล้ายกันกับเพลงมิดะ จึงค้นหาข้อมูลต่อพบเว็บไซด์ที่น่าสนใจมาก โดยเฉพาะคนที่ไปท่องเที่ยวประเทศลาว ซึ่งยังสวยงามและคงความเป็นธรรมชาติอยู่มาก ดิฉันเคยไปมาแล้ว 2 ครั้ง ทั้ง 2 ครั้งก็ไปแบบคนไม่รู้ พอได้อ่าน การเขียนบทความของคุณ<br />คาเมสุมิฉาจารา ในเว็บ <a href="http://www.arunsawat.com/board/index.php">http://www.arunsawat.com/board/index.php</a>(ถึงแม้เขียนไว้เกือบ 2 ปีได้แต่ก็มีประโยชน์อย่างมาก)<br />บทความของคุณคาเมสุมิฉาจารา ถือได้เป็น <span>... journey to the unknown ตามชื่อ blog นี้อีกทั้ง</span>ได้ความรู้เป็นอย่างยิ่ง และเขียนได้สนุกเหมือนกับเราได้ท่องเที่ยวไปด้วย จึงขออนุญาติ คัดลอกมาให้อ่าน เพื่อเป็นข้อมูลในการท่องเที่ยวประเทศลาวด้วย<br /><br /><table style="table-layout: fixed;" cellpadding="5" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr><td height="100%" valign="top" width="85%"><div class="post"><span style="color:teal;">มาว่า ถึงการเดินทาง ทริปนี้ของผม กันดีกว่าจริง ๆ ผมเคยไป ประเทศลาว มาหลายครั้งแล้ว<br />ทั้งทาง <span style="color:red;">เวียงจันทน์ สะหวันเขต หรือ ปากเซ</span>แต่ส่วนใหญ่ ก็ไปแป๊บ ๆ แบบเช้าไปเย็นกลับ (มีค้างบ้าง แต่ไม่กี่คืน)ไปเที่ยวดูนั่นดูนี่ แบบผ่าน ๆ หรือไม่ก็มีธุระ ไปประชุม สัมมนา<span style="color:red;">ส่วนลาวด้านเหนือ ไม่เคยไปเยือนเลย</span>เลย คิดอยากไปเที่ยว แบบจริง ๆ จัง ๆ แบกเป้ ขึ้นรถประจำทาง ต่อไปเมืองต่าง ๆ โดยมีจุดหมายอยู่ที่ จะทะลุออกไปเวียดนามเหนือ ฮานอย เดียนเบียนฟู ซาปา อะไรโน่น<br /><br />วางโครงการเสร็จสรรพ ถึงวันเดินทาง ก็จับรถไฟสายอีสาน กรุงเทพฯ - หนองคาย เมื่อคืนวันที่ 13 มิถุนายน 2550(แผนการ เดินทางของผมคือ ใช้เงินให้น้อยที่สุด เที่ยวให้ได้มากที่สุด จึงเน้นประหยัด ค่าเดินทาง และไม่พึ่งบริการทัวร์นำเที่ยว-ถ้าไม่จำเป็น)<span style="color:red;">ค่ารถไฟ กรุงเทพฯ - อุดรธานี ตู้นอน พัดลม ราคา 512 บาท</span> ที่ผมจะไปลงรถที่อุดรฯ ไม่ไปถึงหนองคาย เพราะศึกษาข้อมูลเดินทางมาก่อนแล้วว่าที่อุดร จะมีรถบัสสายยาว เข้าถึงตัวเมือง เวียงจันทน์ ได้เลยส่วนที่หนองคาย จะต้อง ต่อรถหลายเที่ยว กว่าจะเข้าเวียงได้<br /><br />แต่ทว่า...ความต้องการของผม ก็ต้องเป็นหมัน<br />เพราะ นอนหลับมาบนรถไฟ รุ่งเช้า ตะวันแยงตา ตื่นขึ้นมาดู ปรากฏว่า รถไฟคันที่ผมนั่ง เพิ่งจะเข้ามาจอดเทียบท่า สถานีชุมทางบัวใหญ่ จ.นครราชสีมา<br /><br />ตกใจ ร้อง เฮ้ย อะไรกันวะ 6 โมงเช้า รถไฟเพิ่งจะถึงบัวใหญ่จริง ๆ เวลานี้ รถจะต้องมาถึง จ.ขอนแก่น แล้วเป็นอย่างน้อยสอบถาม พนักงาน ได้ความว่า หัวจักรเสีย จอดซ่อม อยู่แถวลำนารายณ์ กลางดึก ตั้ง 3 ชม.<br />(ถึงว่า ทำไมนอนหลับสบายจัง เพราะรถไฟจอดอยู่นิ่ง ๆ ไม่ได้วิ่งไปไหนนี่เอง)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img261.imageshack.us/img261/8476/01ov0.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color:black;">ดูหน้าตา คนตื่นขึ้นมา ทำหน้างง ๆ ไม่เข้าใจโลก ว่าทำไม โลกนี้ มันเพิ่งถึงบัวใหญ่หว่า</span><br /><br />ทำให้ กว่าจะมาถึงอุดร แทนที่จะเป็น 2 โมงเช้า ก็ปาเข้าไป 5 โมงเช้า เกือบเที่ยงนั่งรถมาที่สถานีขนส่ง รถบัสอุดร - เวียงจันทน์ รอบเช้า ออกไปหมดแล้วจะออกอีกที ก็ 4 โมงเย็น<br />ซึ่งถ้ารอ ก็จะเย็นเกินไป มีสิทธิ์ต้องนอนค้างที่เวียงจันทน์ คืนนึงถึงจะเดินทางต่อไป <span style="color:red;">วังเวียง </span> จุดหมายแรก (วังเวียงเป็นเมืองระหว่างทางไปหลวงพระบาง ที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักจะมาแวะค้างก่อนเดินทางต่อ )<br />ผมไม่ต้องการเที่ยว หรือ นอนค้างที่เวียงจันทน์ เพราะเคยไปมาหลายที และไม่มีอะไรน่าเที่ยว น่าสนใจ<br /><br />จึงต้องแก้ปัญหา ด้วยการนั่งรถประจำทาง ต่อไปหนองคาย อีกที<br />กว่ารถจะมา กว่าจะถึงหนองคาย ก็เกือบบ่ายสองเป็นเรื่องน่าหวั่นใจอยู่เหมือนกัน ว่าจะหารถไปวังเวียงไม่ได้เพราะเท่าที่ทราบ รถประจำทางสายเวียงจันทน์ - หลวงพระบาง เที่ยวสุดท้าย ก็บ่ายสองโมง<br />ส่วนรถตู้ รถแวน หรือ รถเหมา พอมี แต่ไม่อยากขึ้น เพราะ "แพง" ผิดวัตถุประสงค์หลัก<br />มารอดู ว่าผมจะหาทางแก้ปัญหาได้ยังไง ในตอนต่อไป กันนะครับ</span><span style="color:teal;">ผมลงจากรถบัส ที่ปากทางเข้าเมืองหนองคาย หน้าอนุสาวรีย์ปราบฮ่อแล้วต่อสามล้อเครื่อง 30 บาท ไปที่ด่าน ตม. สะพานมิตรภาพไทย-ลาว<br /><br />กรอกเอกสาร ออกนอกประเทศ ที่ด่านฝั่งไทย<br /><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img440.imageshack.us/img440/198/01hr7.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color:black;">แหะ ๆ ดูหน้าตา ก็รู้ว่า กำลังเครียด...กรูจะหารถต่อไปวังเวียงได้ไหมว้า</span><br /><br />ตม.ฝั่งไทย ไม่ยุ่งยากอะไรครับ กรอกเอกสาร แล้วก็ยื่นพร้อมพาสสปอต ไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไร<br />แล้วมายืนรอ รถเมล์ ข้ามฝั่งไปลาว<br /><br />(อันว่า รถเมล์ คันนี้ ให้บริการ แค่จาก ตีนสะพานฝั่งไทย ไปลงที่ตีนสะพาน ฝั่งลาว เท่านั้นนะครับ ไม่ได้ไปไหนไกล เสีย<span style="color:red;">ค่าบริการ คนละ 15 บาท </span> คนลงทุนทำกิจการนี้ โคตรคุ้มเลย)<br /><br />พอไปลงที่ด่าน ตม. ฝั่งลาว ความหงุดหงิด น่ารำคาญ ก็มาเยือนเลยละครับ<br />เพราะการให้ บริการ ของ จนท. ฝั่งลาว ชักช้าอืดอาด เหมือนขี้เกียจให้บริการ ต่างจากของไทยมากจนได้ยินเสียงฝรั่ง บ่นอยากกิน ฟักแฟงแตงโม อยู่หลายคนผมใช้เวลา กว่าจะผ่านแสตมป์พาสสปอต ที่ด่านลาว อยู่เกือบ สิบนาทีถึงหลุด ออกมาจากด่านได้ก่อนจะออกมา ก็ต้องเสียค่า อะไรสักอย่าง ที่ไม่มีใบเสร็จให้ อีก 20 บาท</span><br /><br /></div> </td> </tr> <tr> <td class="smalltext" valign="bottom" width="85%"> <table style="table-layout: fixed; width: 672px; height: 25px;" border="0"><tbody><tr> <td colspan="2" class="smalltext" width="100%"> <span style="color:teal;">พ้นจากประตูด่าน ก็จะเป็นลานด้านหน้าด่าน ตม.ที่เต็มไปด้วย คนขับรถแวน รถตุ๊ก ๆ มารุมหน้ารุมหลัง เรียกให้ใช้บริการสนนราคา <span style="color:red;">200 บาท ต่อคน</span> สำหรับการเดินทางเข้านครเวียงจันทน์ ซึ่งอยู่ห่างจากสะพานมิตรภาพ ไปอีกราว 20 กม.<br />ผมเคยมาเวียงจันทน์ หลายครั้งแล้ว<br />และพอจะรู้ทริก การเดินทางเข้าเวียง (นคร) โดยไม่พึ่งรถโดยสารราคาขูดรีด พวกนี้ได้<br /><span style="color:red;"><br />จำไว้เลยนะครับ ท่านที่ไม่เคยไปเมืองลาว ไม่เคยข้ามฝั่งไปเวียงจันทน์ที่สะพานมิตรภาพ<br />อย่าขึ้นรถพวกนี้เด็ดขาด เพราะแพง (มาก)<br />รวมถึงอย่าไปหลงคารมโน้มน้าว ประเภทที่ว่า ราคานี้ รวมถึงพาเที่ยวชมรอบเวียงจันทน์ ไปตามที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ด้วยเวียงจันทน์ไม่มีอะไรให้เที่ยวหรอกครับ นอกจาก ประตูชัย ซึ่งต้องผ่านอยู่แล้ว และวัดพระธาตุหลวงซึ่งพอเอาเข้าจริง ๆ คนรถพวกนี้ก็จะ "ปลิ้น" ไม่ทำตามคำพูด หรือ เรียกขอเงินเพิ่ม จากท่านอีก<br />(ปลิ้นเป็นภาษาลาว แปลว่า พลิก ช่างมาพ้องกับคำไทย ปลิ้นปล้อน ได้พอเหมาะพอดี)<br /><br />เอาทริกจากประสบการณ์ของผมไปใช้เลยไม่ต้องสนใจ คนขับรถพวกนี้<br />บอกไปเลยว่า "ไม่ไป จะรอขึ้นรถเมล์" คน ที่ไม่เคยไป จะไม่รู้ว่า นอกจาก ขึ้นรถเหมาเข้าเวียงจันทน์แล้ว ยังมีอีกช่องทางที่ถูกกว่า คือ รถเมล์ลาว ที่วิ่งมารับคนที่ด่าน ตม. เข้าเวียงแต่ รถเมล์ ก็จะมีอยู่หลายสายเหมือนกันนะครับเลือกเอาสายที่เข้าไปใจกลางเมือง ตรง ตลาดเช้า<br />(ถามคนขับเลยว่า คันนี้ เข้าไปตลาดเช้าไหม)<br />ค่าโดยสาร จ่ายเป็นเงินไทยได้เลย แค่ 20 บาท<br />(ความ จริง ถ้าจ่ายเป็นเงินกีบลาว จะถูกกว่านี้ ตกคนละ 12 บาทนี่แหละ แต่เรายังไม่มีเงินลาวให้แลก และเขาก็จะไม่ทอนเงินไทย เพราะเขารับเงินไทยแต่แบงค์ ไม่รับเหรียญ)</span><br /><br />ผมขึ้นรถเมล์ปั๊บ ก็สอบถามคนในรถทันทีว่าที่ท่ารถ ตลาดเช้า ซึ่งเป็นท่ารถใหญ่ของเวียงจันทน์ ยังมีรถไปหลวงพระบาง ได้ไหมคนส่วนใหญ่ไม่แน่ใจ แต่ก็บอกว่า น่าจะหมดแล้ว<br />มีอยู่คนหนึ่ง ถามผมว่า เป็นคนไทยเหรอ (ผมใช้ภาษาอีสานสื่อสารกับคนบนรถ แต่ภาษาอีสานไทยกับภาษาลาว สำเนียงก็แตกต่างกันอยู่พอสมควร)<br />เมื่อผมบอกว่าใช่ เธอ (เป็นผู้หญิงที่มากันสองคน) ก็บอกว่า เป็นคนไทยเหมือนกัน แต่มาทำธุรกิจ อยู่ในเมืองลาว นานแล้วเราก็เลยคุยกัน สรุปว่า เดี๋ยวเธอจะไปช่วยถามรถที่ตลาดเช้าให้ รวมทั้งให้ความช่วยเหลือ อำนวยความสะดวกอื่น ๆ เท่าที่จะช่วยได้เพราะ เห็นใจคนไทยด้วยกัน (เธอพูดกระซิบ ๆ ว่า คนลาวเวียงจันทน์ เชื่อใจไม่ได้ เห็นนักท่องเที่ยวมา ชอบหลอก อย่าว่าแต่คนไทยเลย แม้แต่คนลาวด้วยกัน ยังไม่เชื่อใจเลย)<br /><br />สรุปแล้ว ผู้หญิงคนนั้น (เธอชื่อ <span style="color:red;">คุณนุช</span> ครับ คนที่คุยกับผม เป็นคนขอนแก่น ที่ไป ๆ มา ๆ ระหว่างลาว-ไทย ทุกอาทิตย์)ก็เป็นคนออกค่ารถให้ผม เป็นเงินลาว บอกว่า จ่ายเป็นเงินไทย เสียเปรียบ<br />เดี๋ยวผมไปแลกเงินลาว ที่ตลาดเช้า เสียก่อน แล้วค่อยคืนให้น้ำใจของคนไทยในต่างแดน ทำเอาผมซึ้งเลยครับ<br /></span><div class="post"><span style="color:teal;">พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยครับ<br />ว่า ถ้าไม่มีคนไทยน้ำใจงาม ชื่อ <span style="color:red;">คุณนุช </span> คนนี้<br />การเดินทาง หาพาหนะ และ อื่น ๆ ของผม คงยุ่งยากพอสมควร<br />และ อาจล้มเหลว ต้องค้างในเวียงจันทน์ อย่างแน่นอนเลย<br />เพราะเมื่อไปถึงตลาดเช้า สอบถามนายท่ารถ<br />ก็ได้รับคำตอบว่า รถบัสประจำทางไปหลวงพระบาง หมดไปแล้วจริง ๆ<br />(ความ จริง หมดตั้งแต่เที่ยงวันเลยด้วยซ้ำไป เพราะทางไปหลวงพระบาง ใช้เวลาเดินทางประมาณ 8 ชม. และเป็นทางขึ้นเขาคดเคี้ยว เขาจึงไม่ให้รถใช้เวลาเดินทางในตอนกลางคืน)<br /><br />แต่ก็ยังมีช่องทางอื่น ที่ไป<span style="color:red;">วังเวียง</span>ได้<br />ซึ่งก็ลำบากขลุกขลักหน่อย ต้องต่อรถหลายต่อ เพราะเป็นรถวิ่งระหว่างเมือง ไม่ใช่รถบัสสายยาว<br />เรียกได้ว่า ไม่ใช่รถสำหรับนักท่องเที่ยวต่างประเทศเลยก็ได้<br />เป็นรถ พื้นถิ่น ที่คนลาวทั่วไปใช้สัญจรจริง ๆ<br /><br />คุณนุชถามผมว่า ยังมีเวลาในเวียงจันทน์อยู่อีก<br />อยากไปเที่ยวไหน จะพาไป<br />ตอนนั้น ก็เกือบบ่าย 3 แล้ว<br />ผมเลยบอกว่า แค่อยากไปไหว้พระ มาถึงเมืองลาว ขอไหว้พระเป็นสิริมงคลหน่อยละกัน<br />เอาวัดใกล้ ๆ แถวนี้ก็ได้ แล้วค่อยมาหาร้านกินข้าว<br />เพราะก็หิว ตั้งแต่เช้า เพิ่งกินขนมปัง กาแฟ ที่อุดร ไปแค่นั้นเอง<br /><br />คุณนุช เลยพาผมไปที่วัด<span style="color:red;"> สีเมือง</span></span><br />(ถ้าเป็นภาษาไทย คงจะเขียนว่า <span style="color:red;">ศรีเมือง </span> เพราะภาษาลาว ไม่มีอักษรสันสกฤตและตัวควบกล้ำ)<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img402.imageshack.us/img402/8348/01ca8.jpg" alt="" border="0" /></a><br />วัดสีเมือง หรือ ศรีเมือง<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img408.imageshack.us/img408/8620/0303cp4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ดอกไม้ เงินดอกไม้ทองบูชา ถ่ายภาพนี้มาให้ดู เพราะแปลกตาดี ไม่เห็นในเมืองไทยนานแล้ว เมื่อก่อนตอนเด็ก ๆ เห็นการบูชาพระด้วยดอกไม้เงินดอกไม้ทองอยู่ แต่ปัจจุบัน ไม่เห็นแล้ว<br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img408.imageshack.us/img408/2144/0202te3.jpg" alt="" border="0" /></a><br />การ ไหว้พระของคนลาว ต่างจากคนไทยมาก ของไทยเรา อย่างมากก็กราบ 3 จบ แล้วอธิษฐานขอพรให้ตัวเองอะไรไป นิดหน่อย แต่คนลาว เขาไหว้พระอย่างจริงจัง ผมเห็นมาแล้วหลายที่ เหมือนกันหมด คือจะใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 5 นาที บางคนก็อาจนานถึงครึ่งชั่วโมง เพราะเขาจะท่องบทสวด อรหังสัมมาฯ เสียงดัง นั่นเป็นแค่บทพื้นฐานเบื้องต้น บางคนก็สวดบทอื่น ๆ ต่อไป คนไทยชาวพุทธ เห็นแล้วคงนึกอาย<br /><br /><span style="color:teal;">ไหว้พระเสร็จ เราก็กลับมาที่ตลาดเช้าอีกครั้ง<br />ฝั่งตรงข้ามตลาด เป็นเวิ้งขายของขนาดใหญ่คล้าย ๆ ตลาดนัดสวนจตุจักร<br />เรามาที่นี่ เพื่อจะแลกเงินไทย เป็นเงินกีบลาว</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img403.imageshack.us/img403/378/04cn5.jpg" alt="" border="0" /></a><br />จตุจักรลาว มองเผิน ๆ นึกว่าเป็นมาบุญครอง มีร้านขายมือถืออยู่เต็มไปหมด<br />คนลาวสมัยนี้ ก็ไม่ต่างจากคนไทยหรอกครับ คือ บ้ามือถือ เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก<br />และ อะแฮ่ม...กระซิบดัง ๆ ณ ที่นี้เลย โทรศัพท์มือถือยี่ห้อต่าง ๆ ในลาว<br />ส่วนใหญ่ (95 %) เป็นของปลอมเลียนแบบยี่ห้อดัง ที่มีแหล่งผลิตในจีนครับ<br />ประเทศลาวเป็นประเทศที่เอาหูไปนา เอาตาไปไร่ ในเรื่องละเมิดลิขสิทธิ์<br />นอกจากมือถือแล้ว แผ่นซีดีเพลงจากเมืองไทย หรือ ประเทศอื่น ๆ ก็แผ่นก๊อปทั้งนั้นครับ วางขายกันอย่างโจ่งแจ้ง<br />NOKIA ราคาเรือนหมื่นในไทย ที่ลาวขายเพียง ไม่กี่พันบาท เองครับ รับประกันว่า ปลอม แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ 555<br />นอกจาก เลียนแบบยี่ห้อ เขาแล้ว พี่แกยังประดิษฐ์รุ่นขึ้นมาเองอีกต่างหาก<br />อย่างเช่น รุ่น N99 ที่โนเกียไม่เคยมี ที่นี่กำลังฮิตมาก ออกแบบสวยเช้งเชียว<br />ผมว่าจะซื้อสักเครื่อง ก็เกรงจะเอามาเป็นปืนฉีดน้ำเล่นซะเปล่า ๆ<br /><br />ที่แลกเงินลาว เคาน์เตอร์นี้ เป็นของธนาคารแห่งชาติ<br /><br /><span style="color:teal;">อัตราแลกเปลี่ยน เงินลาว-ไทย ตอนนี้<br />ถ้าแลกกับสาขาของธนาคารแห่งชาติ<br />จะได้บาทละ <span style="color:red;">277 กีบ</span><br />ส่วนแลกกับตลาดทั่วไป ได้ <span style="color:red;">1 บาท ต่อ 270 กีบ </span> ครับ<br /><br />วิธีคำนวณค่าเงิน กีบ เป็น บาท<br />ก็ให้คิดง่าย ๆ โดยนับว่า <span style="color:red;">1,000 กีบ = 4 บาท </span> ก็แล้วกันนะครับ<br />ไม่ตรงเป๊ะเสียทีเดียว แต่ลงตัว คิดง่ายดี ว่า <span style="color:red;">250 กีบ = 1 บาท</span><br /><br />ค่าครองชีพในลาว แพงกว่าไทยมากเลยนะครับ<br />คงเพราะไม่ได้นำเงินเข้าระบบธนาคารโลก ค่าเงินเลยเฟ้อ<br />เงิน 1,000 กีบลาว แทบจะซื้ออะไรไม่ได้เลย<br />อย่างน้อยต้อง 3,000 กีบขึ้นไป<br />และส่วนใหญ่ อัตราข้าวของต่ำสุด ก็มักจะเริ่มต้นที่ <span style="color:red;">10,000 กีบ (ประมาณ 40 บาท)</span> ซะเป็นส่วนใหญ่<br />ที่ราคาต่ำกว่าหมื่น ก็เห็นมี เฝอ (ก๋วยเตี๋ยว) ราว ๆ 6,000-8,000 กีบ<br />น้ำอัดลม 5,000 กีบ<br />คิดเป็นเงินไทยแล้ว แพงมาก เพราะเงินลาว นับทีละ 1,000 กีบเป็นหลัก คือ ขึ้นราคาอย่างน้อย ทุก ๆ 4 บาทไทย</span><br /><br /><a href="http://imageshack.us/" target="_blank"><img src="http://img507.imageshack.us/img507/1720/38264832ti4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />แลกเงินไทยเป็นเงินลาวเสร็จสรรพ ข้าพเจ้าก็กลายเป็นมหาเศรษฐีไปทันที<br />ไม่เคยมีเงินล้าน ก็ได้มี คราวนี้ละวะ<br /><br /><span style="color:red;">อ้อ...เรื่องการใช้เงินที่นี่<br />เงินไทยเขาก็รับครับ แต่ไม่รับเหรียญ<br />ทางที่ดีที่สุด คือ ใช้เงินลาวไปเลย ในการจ่ายทุกครั้ง<br />ไม่ควรใช้เงินไทย หรือเงินดอลล่าร์<br />อัตราเงินลาว กับ ดอลล่าร์ ตัวเลขหน้าเป็นหลักเดียวกันเลยครับ<br />เข้าใจง่ายดี<br />คือ 1 ดอลล่าร์ = 10,000 กีบ</span></div><br />ขอจบแค่นี้ก่อน ไว้ต่อตอน 2 แล้วกัน<br /></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6708894870929147489?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-43406883715907657122009-01-10T07:41:00.002+07:002009-01-19T09:22:19.055+07:00อยากรู้ความหมายที่แท้จริงของมิดะ จากบทเพลงคุณจรัญ มโนเพชร ว่ามีชื่อมิดะจริงหรือไม่ ก็เลยค้นหาข้อมูลดูพบว่ามีเว็บไซด์ที่น่าสนใจ เขียนไว้ก็เลยขอนำมาให้อ่านกัน หลังจากทำการค้นหาก็พบว่ามีความเห็นที่แตกต่างกันอยู่บ้าง ในเว็บ <a href="http://www.hilltribe.org/thai/akha/akha-mida.php">http://www.hilltribe.org/thai/akha/akha-mida.php</a><br />ไม่มีมิดะ ในเผ่าอีก้อหรืออาข่า ซึ่งขอหยิบยกประโยคจากเว็บนี้ดังนี้<br /><br /><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr><td width="71%"><span class="padingtop10"> "อย่าง เช่นเป็นโอกาสดีของผมที่ได้ไปศึกษาวัฒนธรรมของอาข่าที่อยู่อีกประเทศหนึ่ง คือประเทศลาว ซึ่งมีชนเผ่าอาศัยอยู่ที่นั่นเยอะเหมือนกัน ได้แลกเปลี่ยนพูดคุยกันถึงเรื่องราว และวิถีความเป็นอยู่ของอาข่าที่อยู่ในประเทศลาว กับลุงที่เป็นอาข่าคนหนึ่ง อายุประมาณ 50 กว่าแล้ว ผมบอกกับแกว่าในเมืองไทยมีเรื่องของ มิดะ ด้วยที่คอยสอนเรื่องกามวิธีให้กับหนุ่มอาข่าที่จะแต่งงานกัน ผมถามแกต่อว่าเคยได้ยินบ้างหรือป่าว ? แกก็ตอบมาอย่างเต็มปากว่า อายุจนปูนนี้แล้ว ยังไม่เคยได้ยินเลย แกบอกว่าของเราก็มีแต่<span class="style1"> <span style="font-style: italic;">"หมี่ดะ"</span></span><span style="font-style: italic;"> นี่ไม่ใช่ มิดะ</span> และหมี่ดะ ก็คือผู้หญิงธรรมดาของอาข่าที่ยังไม่ได้แต่งงาน พูดง่าย ๆ ว่ายังไม่มีผัวเป็นตัวเป็นตน ไม่มีตำแหน่งใด ๆ เลย ไม่มีที่ว่าสอนเรื่องกามวิธีให้กับหนุ่มที่กำลังจะแต่งงานกัน </span></td> <td width="29%"><span class="box"><img src="http://www.hilltribe.org/thai/akha/akha-mida/mida4.jpg" height="220" width="249" /></span></td> </tr> </tbody></table> <p><span class="padingtop10"> หลัง จากที่ได้พูดคุยกับลุงคนนั้นแล้วก็ได้มีโอกาสคุยกับไกด์ท้องถิ่นที่เป็นชน เผ่า ขมุ หรือลาวเทิ่ง แกบอกว่าเมื่อก่อนในชนเผ่าขมุนั้นมีตำแหน่งที่ขึ้นคล้าย ๆ กับ มิดะอยู่ แต่จะมีด้วยกัน 2 คน คือ ผู้ชาย 1 คน ผู้หญิง 1 คน ซึ่งก็มีหน้าที่ในการสั่งสอนเรื่องกามวิธีให้กับหนุ่มสาวที่จะแต่งงานกัน หนุ่มสาวที่จะแต่งงานกันต้องเสียความบริสุทธิ์ให้กับ 2 คนนี้ก่อน ถ้าใครไม่ยอมเสียความบริสุทธิ์ให้กับ 2 คนนี้ ถือว่าผิดประเพณี หรือไม่เคารพในกฎของเผ่าที่มีอยู่ จะถูกเนรเทศออกจากหมู่บ้าน ......แต่ของเค้าไม่ได้ชื่อมิดะ ผมก็ถามด้วยความอยากรู้ว่า ตำแหน่งที่ว่านี้ มีชื่อว่าไรล่ะ? แล้วปัจจุบันยังมีอยู่หรือเปล่า เค้าบอกว่าจำชื่อไม่ได้ และปัจจุบันก็ไม่มีแล้ว จากที่นี่เราจะเห็นว่าตำนานเรื่อง มิดะ มาจากความไม่ละเอียดของข้อมูลหรือเปล่า ?????? บางทีเราอาจต้องมองเชิงลึกกว่านี้ ประเพณีวัฒนธรรมของชนเผ่าย่อมต่างกันโดยสิ้นเชิง สลับซับซ้อนเกินที่เราจะเข้าใจในระยะเวลาเพียงอันสั้น"</span></p><p><span class="padingtop10">ถ้าสนใจอ่านเนื้อหาเต็มได้ที่ <a href="http://www.hilltribe.org/thai/akha/akha-mida.php">http://www.hilltribe.org/thai/akha/akha-mida.php</a><br /></span></p>อีกมุมหนึ่งจากเว็บ <a href="http://www.vcharkarn.com/varticle/21">http://www.vcharkarn.com/varticle/21</a><br />ซึ่งนำข้อมูลจากบทความของคณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้พูดถึงประเพณีที่สำคัญของชาวอาข่าไว้ดังนี้<span style="font-weight: bold;"> "ประเพณีติวตา</span><br />ติวตา เป็นประเพณีกำหนดให้ หนุ่มสาวอีก้อ ที่เพิ่งแตกเนื้อหนุ่มสาวต้องผ่าน พิธีกรรม เกี่ยวกับเพศเสียก่อน เด็กหนุ่มจะเข้าพิธี คะจีมิดะ โดยมีครูผู้สอนเป็นหญิงวัยกลางคน ที่ยังไม่แต่งงาน ส่วนเด็กสาวย่างเข้า 14-15<br />ปี จะเข้าพิธี คะจีระดะ ซึ่งเป็น พิธีเสีย พรหมจารี ให้กับชายกลางคนที่ยังโสดเรียกว่า ปู่จี โดยจะสอนให้เรียนรู้เพียงคืน เดียว ถ้าอีก้อสาวใด เกิดตั้งท้องหลังจากเข้าพิธีนี้แล้ว ถือว่าเด็กที่เกิดมาเป็นลูกเทวดา<br />หนุ่มสาวจะพบปะ และเกี้ยวพาราสีโดยเสรี การได้เสียก่อนไม่ถือเป็นเรื่องเสียหาย แต่ต้องไม่กระทำภายในบ้าน เมื่อหนุ่มสาวรักใคร่กัน ฝ่ายชาย จะส่งญาติผู้ใหญ่ หรือเถ้าแก่ ไปสู่ขอ มีการฆ่าหมูและนำสุรามาเลี้ยง การตกลงเรื่องสินสอดเป็นไป ตาม ฐานะ ทั้งสองฝ่าย สินสอด ถือว่าเป็นการเสียผี พิธีแต่งงานจัดที่บ้านฝ่ายชายเจ้าสาว แต่งขาวตลอด ส่วนเจ้าบ่าวแต่งตัว ในชุดธรรมดาที่เคยใช้อยู่ พิธีแต่งงานใช้เวลา3 วัน ติดต่อกันลูกที่เป็นสมาชิกใหม่ของอีก้อทุกคู่ จะได้รับการดูแลเอาใจใส่จากหมอผีประจำหมู่บ้าน เพื่อป้องกันผีป่ามาทำร้าย ถ้าคลอดบุตรเป็นฝาแฝด จะถูกหมอผีฆ่าทิ้งโดยนำขี้เถ้า อุด ปากจนตาย ส่วนพ่อแม่ทารก จะถูกขับออกจากหมู่บ้าน จนครบหนึ่งปีเต็มจากที่กล่าวถึงประเพณีติวตานั้น จะเห็นได้ว่า พิธี คะจีมิดะ นั้นครูผู้สอนเป็นหญิงวัย กลางคน ซึ่งแตกต่างไปจากเพลงกล่าวเอาไว้ว่า มิดะนั้นเป็นสาวรุ่นที่มีความงามแต่สิ่ง หนึ่งที่อดคิดไม่ได้คือ ในเมื่อพิธีปูจี นั้น คือการสอนให้สาวอีก้อรู้จักกามวิธีแล้ว วิธีใด กันแน่ ที่จะนำมาใช้ในการคัดเลือกมิดะ แล้วมิดะนั้น ไม่ต้องผ่านพิธีปูจีหรือ และหากว่า มิดะนั้นเป็นหญิงสาวที่ไม่ผ่านการแต่งงาน ไฉนจึงสามารถสอนหนุ่มอีก้อนั้นได้ด้วยเหตุ นี้ จึงคิดว่า มิดะนั้น น่าจะผ่านพิธีปูจี หากแต่ ไม่ผ่านพิธีการแต่งงานเพราะการที่ไม่แต่ง งาน ไม่ได้หมายความว่า จะเป็นสาวที่ยังไม่เสียพรมจรรย์ นี่เป็นเพียงการตีความเท่านั้น จึงไม่อาจบอกได้ว่า ความเข้าใจดังกล่าวนั้นถูกต้องหรือไม่ หากมีโอกาสก็คงได้ศึกษา เพิ่มเติม<br /><p><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><b><span style="font-size:100%;">ลานสาวกอดในชุมชนอาข่า</span></b></span><br />ลานสาวกอด หรือในภาษาอาข่าเรียกว่า "แดห่อง" เป็น สถานที่ สำคัญ ทางประเพณีของหมู่บ้าน<br />ชาวอาข่าถือว่า ที่บริเวณ ลานสาวกอด นี้มี บรรพบุรุษ ดูแลรักษาอยู่ และจะต้องประกอบพิธีกรรมบวงสรวงให้แก่บรรพบุรุษปีละ 1 ครั้ง โดยผู้อาวุโสฝ่ายหญิงชายและผู้นำทางประเพณีจะเป็นผู้ประกอบพิธีกรรมนั้น<br />ลานสาวกอด จะตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ของ "ชิงช้าประเพณี" ประจำหมู่บ้าน ชาวเขาหนุ่ม สาวและ "ผู้รู้" จะต้องมาร่วมร้องเพลง เต้นรำที่ลานแห่งนี้ในยามค่ำคืน อย่างน้อยที่สุด เดือนละ 2 ครั้ง โดยเชื่อว่าเพื่อเป็นการให้ชีวิตแก่ "แดห่อง" แต่แท้จริงแล้ว เหตุผล เบื้อง หลังความเชื่อนั้น คือ การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนในชุมชนโดยเฉพาะคนหนุ่มสาว ไม่ว่าใครจะมีเรื่องขัดแย้งกับใคร แต่เมื่อมา ถึงลานสาวกอดแล้ว ทุกคนต้องทำตาม<br />บทบาท หน้าที่ของตนให้ดีที่สุด ด้วยการร้องเพลงและสนุกสนาน.....</p><br /><p>ความสำคัญอีกประการหนึ่งของลานสาวกอดที่มีต่อชาวอาข่า คือ การถ่ายทอด วัฒนธรรม ประเพณีวิถีชีวิตที่สืบทอดต่อกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษผ่านเสียงเพลง ในค่ำคืน ยามฟ้าโปร่ง เสียงเพลง ที่เอื้อนเป็นทำนอง จะดังก้องไปทั่งทั้งหุบเขา โดยมี "ผู้รู้" เป็นผู้นำในการร้องเพลง เนื้อหาของเพลง จะบรรยาย ภาพชีวิต ของผู้คนใน แต่ละ ช่วงว่ากำลังทำอะไร หากเป็นช่วงเดือนพฤษภาคม ซึ่งเป็น เดือนของการ ลำเลียง ข้าวจากยุ้งฉางไปปลูกยังไร่นา และมีขั้นตอน การปลูก อย่างไร หากเป็น เดือนพฤศจิกายน เนื้อเพลิงจะเกี่ยว ข้องกับการเก็บเกี่ยว อยู่เต็มไร่ อากาศที่เริ่ม หนาวเย็น ใบของต้นนางพญาเสือโคร่งที่ร่วงจากต้น เตรียมออกดอกสีชมพู<br />บทเพลง เหล่านี้จะสอนให้คนหนุ่มสาว เด็กๆ ที่มาอยู่ รวมกัน รู้ว่าภาระ ในแต่ละ เดือน แตก ต่าง กันอย่างไรบ้าง และพวกเขา จะช่วย กัน ได้อย่างไร </p> <p>คนกลุ่มหลักที่จะมายังลานสาวกอดคือ คนหนุ่มสาวอายุระหว่าง 13 - 22 ปี ซึ่ง ต้องการมาพบปะสังสรรค์กัน<br />โดยทั่วไปแล้ว การนัดหมาย ที่จะมายัง ลานสาวกอด นั้น จะกระทำโดยคนหนุ่ม ซึ่งจะไปตามบ้านต่างๆ<br />พร้อมกับชี้แจง วัตถุประสงค์และเวลา บางครั้งอาจต้องเสนอเงื่อนไขเพื่อให้สาวๆ ได้มาร่วม<br />ที่ลานสาวกอดในค่ำคืนนั้น"</p><p><br /></p><p>อย่างไรก็ดีความหมายของมิดะนั้นจะมีความจริงเป็นเช่นไรนั้น ก็ต้องขอคารวะ บทเพลงตำนานของคุณจรัญไว้ด้วยเนื่องจากมีความน่าสนใจในประวัติศาสตร์อย่างน้อยคนรุ่นใหม่จะได้รู้ถึงวัฒนธรรมประเพณี นอกจาคุณค่าของความไพเราะของเพลงแล้ว<br /></p><br /><br /><br /><br /><object height="80" width="315"><param name="movie" value="http://www.ijigg.com/jiggPlayer.swf?songID=V2A04EBFP0&amp;Autoplay=0"><param name="scale" value="noscale"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.ijigg.com/jiggPlayer.swf?Autoplay=0&amp;songID=V2A04EBFP0" scale="noscale" wmode="transparent" height="80" width="315"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-4340688371590765712?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-67674725530213698782008-12-30T16:41:00.003+07:002008-12-30T17:08:07.682+07:00ปี 2551 นับเป็นปีแห่งความเปลี่ยนแปลงสำหรับประเทศไทย และแน่นอนว่าชาวไทยได้ใช้ Google เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ คำค้นหาที่พุ่งแรงมีทั้งคำเกี่ยวกับพระราชวงศ์ เช่น เพลงแสงหนึ่ง ซึ่งประพันธ์ขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิัวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และคำที่เกี่ยวกับเว็บไซต์ Social Network ยอดนิยมในเมืองไทย ได้แก่ Hi5 การท่องเที่ยวในประเทศก็เป็นหัวข้อที่ได้รับความสนใจมากมาย การค้นหาแสดงให้เห็นว่ารีสอร์ทบน หุบเขา เช่น ปาย นั้นได้รับความนิยมสูงขึ้น วงการบันเทิงก็ได้รับการยอมรับอีกครั้งว่าเป็นหัวข้อที่ชาวไทยสนใจ พิสูจน์ได้จากการค้นหาชื่อของซูเปอร์สตาร์ดาวรุ่งเช่น ลุลา มาริโอ้ แ ละศิลปินลูกทุ่งชื่อดังที่เพิ่งจากไปอย่างยอดรักด้วย เรารวบรวมคำค้นหาที่พุ่งแรงสุดตามหัวข้อต่าง ๆ ไว้ด้านล่างนี้ คำเหล่านี้มีจำนวนการค้นหามากที่สุดในปี 2551<br /><br />พุ่งแรง (Fastest Rising)<br /><br /> 1. โค้ด hi5<br /> 2. แต่ง hi5<br /> 3. imeem<br /> 4. ส กิน<br /> 5. hi5<br /> 6. โค้ด เพลง<br /> 7. ดู ทีวี<br /> 8. ทีวี<br /> 9. โหลด เพลง<br /> 10. เพลง เพื่อน ใจน้อย<br /><br />ยอดนิยม (Most Popular)<br /><br /> 1. เพลง<br /> 2. เกมส<br /> 3. ฟัง เพลง<br /> 4. งาน<br /> 5. hi5<br /> 6. รูป<br /> 7. รถ<br /> 8. download<br /> 9. บ้าน<br /> 10. mp3<br /><br />คำค้นหามาแรงที่เกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์ (Royalty)<br /><br /> 1. เพลงแสงหนึ่ง<br /> 2. พระพี่นาง<br /> 3. ร.5<br /> 4. ราชวงศ์จักรี<br /> 5. วันแม่<br /> 6. สำนักพระราชวัง<br /> 7. โครงการหลวง<br /> 8. เศรษฐกิจพอเพียง<br /> 9. พระราชกรณียกิจ<br /> 10. รูปในหลวง<br /><br />คำค้นหามาแรงที่เกี่ยวข้องกับโอลิมปิก (Olympics)<br /><br /> 1. ปักกิ่ง 2008 โอลิมปิก<br /> 2. วิ่งคบเพลิง โอลิมปิก<br /> 3. มวยสากล โอลิมปิก<br /> 4. ยกน้ำหนัก โอลิมปิก<br /> 5. เหรียญทอง โอลิมปิก<br /> 6. สรุปเหรียญรางวัล<br /> 7. ว่ายน้ำ<br /> 8. เก๋ ประภาวดี<br /> 9. มนัส บุญจำนง<br /> 10. สมจิตร<br /><br />คำค้นหามาแรงที่เกี่ยวข้องกับซีเลบ (Local Celebrities)<br /><br /> 1. ลุลา<br /> 2. jeeja<br /> 3. อ้น<br /> 4. ยอดรัก<br /> 5. mario<br /> 6. โน้ต อุดม<br /> 7. โฟร์<br /> 8. โดม<br /> 9. เต้ย<br /> 10. เป้ย<br /><br />คำค้นหามาแรงที่เกี่ยวข้องกับสถานที่ท่องเที่ยว (Local destinations)<br /><br /> 1. ปาย<br /> 2. หัวหิน<br /> 3. ชะอำ<br /> 4. พัทยา<br /> 5. วังน้ำเขียว<br /> 6. เกาะกูด<br /> 7. เมืองโบราณ<br /> 8. เกาะสะเม็ด<br /> 9. เกาะช้าง<br /> 10. ภูเก็ต<br /><br />ข้อมูลจาก Google Zeitgeist<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6767472553021369878?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-87398238750995695732008-12-28T17:36:00.001+07:002008-12-30T17:42:19.015+07:00เหตุเกิดที่เวียดนาม<br /><img src="http://farm4.static.flickr.com/3210/3149543837_11e881feb1_m.jpg" /> พ่อกั๊บผมหิวน้ำ<br /><p><img src="http://farm4.static.flickr.com/3113/3149543835_e0226a4b2d_m.jpg" /> ไปเที่ยวนี้ต้องคุ้มจริงไหม<br /></p><p><img src="http://farm4.static.flickr.com/3265/3149543833_987651ebfa_m.jpg" /> เป้า.. หมายเราอยู่ไหน เนี้ย</p><p> </p><p><img src="http://farm4.static.flickr.com/3197/3149543829_0b6e0828a1_m.jpg" /> ใครเสียวสุดดูเอง</p><p><br /></p> <p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-8739823875099569573?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-79934167588643220402008-12-24T14:28:00.002+07:002008-12-24T15:06:13.120+07:00เผื่อว่ามีประโยชน์<br /> <p><a href="http://farm4.static.flickr.com/3288/3132934336_7e49bf83aa_o.jpg"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3288/3132934336_2ae03dd539_m.jpg" /></a> <a href="http://farm4.static.flickr.com/3295/3132934332_0e14cf99c8_o.jpg"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3295/3132934332_3b1a81afbc_m.jpg" /></a></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7993416758864322040?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-27811473232954472402008-12-24T14:08:00.002+07:002008-12-24T14:14:37.974+07:00เดี๋ยวนี้มีข่าวเกี่ยวกับธนบัตรปลอมกันมากขึ้น ซึ่งเป็นผลพ่วงมาจากปัญหาเศรษฐกิจ วันนี้เลยนำวิธีสังเกตมาให้ดูกัน<br /> <p><a href="http://farm4.static.flickr.com/3118/3132913016_5baf649fca_o.jpg"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3118/3132913016_d034cfa56c.jpg" /></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-2781147323295447240?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-8051357161258041252008-12-19T23:33:00.001+07:002009-01-19T23:37:34.331+07:00<strong><span style="color: rgb(255, 102, 0);">หนัง Beverly Hills Chihuahua</span></strong><br /><br /><span style="font-size:85%;"><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/b/14679_002.jpg" alt="Beverly Hills Chihuahua" align="left" border="0" hspace="4" vspace="4" /><br /><br />ชื่อภาษาไทย <strong> คุณหมาไฮโซ โก๋บ้านนอก </strong><br /><br />จัดจำหน่ายโดย <strong> บริษัท วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส </strong><br /><br />กำหนดฉายหนัง <strong>4 ธันวาคม 2551 </strong><br /><br /><strong>เรื่องย่อหนัง Beverly Hills Chihuahua</strong><br /><br /><strong>Beverly Hills Chihuahua</strong> หนัง คอเมดีเรื่องใหม่จากดิสนีย์ <strong>โคลอี้ ( ให้เสียงโดยดรูว์ แบร์รีมอร์ ) </strong>ชิวาวาสาวจากเบเวอร์ลี ฮิลส์ ที่สวมเพชรเม็ดโตและรองเท้าบู๊ตคู่งาม มีความสุขดื่มด่ำกับวิถีชีวิตไฮโซของเธอมากเสียจนเธอไม่แยแส <strong>ปาปี (ให้เสียงโดยจอร์จ โลเปซ)</strong> ชิวาวาหนุ่มที่คลั่งไคล้แม่สาวน้อยตัวนี้หัวปักหัวปำ<br /><br />แต่เมื่อโคลอี้ไปหลงทางในเม็กซิโก มีเพียง<strong>เยอรมันเชพเพิร์ด กร้านโลก (ให้เสียงโดยแอนดี้ การ์เซีย)</strong> ที่ช่วยเหลือเธอในการหาทางกลับบ้าน ปาปีก็มุ่งหน้าลงใต้ข้ามพรมแดน ด้วยความร่วมมือของลูกทีมจอมป่วน ที่ประกอบไปด้วย<strong>สุนัขสามตัว ( ให้เสียงโดยพลาซิโด้ โดมิงโก้, หลุยส์ กัซแมนและเอ็ดดี้ ไพโอลิน โซเทโล)</strong> สองมนุษย์ (<strong>ไปเปอร์ เพราโบ, มาโนโล คาร์โดนา) </strong>หนูเจ้าเล่ห์ <strong>(ให้เสียงโดยชีค มาริน)</strong> และอิกัวน่าขี้วิตก <strong> (ให้เสียงโดยพอล โรดริเกซ) </strong>เพื่อช่วยเหลือรักแท้ของเขา<br /><br />ภาพยนตร์ผจญภัยไลฟ์แอ็กชัน เกี่ยวกับการค้นหาตัวเองและการซื่อตรงต่อตัวตนและ รากเหง้าของตัวเองเรื่องนี้ ยังได้<strong>เจมี ลี เคอร์ติส</strong> มารับบทเป็นป้าวีฟ, <strong>โฮเซ มาเรีย ยาซพิค</strong> ในบทวาสเกซ ตัวแสบ, <strong>เมารี สเตอริง</strong> ในบทราฟเฟอร์ตี้, <strong>จีซัส โอชัว </strong>ในบทเจ้าหน้าที่รามิเรซและ <strong>ยูจีนิโอ เดอร์เบซ</strong> ในบทเจ้าของร้าน เอ็ดเวิร์ด เจมส์ <strong>โอลมอส ให้เสียงพากย์เอล เดียโบล โดเบอร์แมนสุดโหด</strong>, <strong>ลอเร็ตต้า ดิไวน์</strong> ให้<strong>เสียงพากย์เดลต้า พุดเดิ้ลทอยหัวสูงและไมเคิล ยูรีย์ให้เสียงเซบาสเตียน สุนัขปั๊ก เชิดหยิ่ง</strong><br /><br />.หากแต่ดาวเด่นที่แท้จริงของรายการอาจจะเป็นนักแสดงสุนัขนานาชาติที่แสนน่ารักและผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีก็เป็นได้ โดยพวกเขาทั้งหมดมีจำนวนกว่า 200 ตัว ซึ่งรวมถึงสุนัขพันธุ์ทางและสุนัขหลากหลายพันธุ์ ที่มีทั้งโดเบอร์แมน เยอรมัน เชพเพิร์ด ชิวาวา พุดเดิ้ล ปั๊ก ไชนิส เครสเท็ดส์ เฟรนช์บุลด็อก เซนต์เบอร์นาร์ด ลาบราดอร์และดัชชุน บางตัวถูกพบที่สถานสงเคราะห์ในลอสแองเจลิสและเม็กซิโก ในขณะที่บางตัวก็เป็นดาราฮอลลีวูดอยู่แล้ว<br /><br /><br /><br /><p align="center"><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/m/14679_003.jpg" style="cursor: pointer;" onclick="window.open('/story_picture.php?img_alt=Beverly+Hills+Chihuahua&detail=&img=/story_picture/b/14679_003.jpg','_blank','resizable=1,width=100,height=100')" alt="Beverly Hills Chihuahua" border="0" hspace="4" vspace="4" /><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/m/14679_004.jpg" style="cursor: pointer;" onclick="window.open('/story_picture.php?img_alt=Beverly+Hills+Chihuahua&detail=&img=/story_picture/b/14679_004.jpg','_blank','resizable=1,width=100,height=100')" alt="Beverly Hills Chihuahua" border="0" hspace="4" vspace="4" /><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/m/14679_005.jpg" style="cursor: pointer;" onclick="window.open('/story_picture.php?img_alt=Beverly+Hills+Chihuahua&detail=&img=/story_picture/b/14679_005.jpg','_blank','resizable=1,width=100,height=100')" alt="Beverly Hills Chihuahua" border="0" hspace="4" vspace="4" /><br /><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/m/14679_008.jpg" style="cursor: pointer;" onclick="window.open('/story_picture.php?img_alt=Beverly+Hills+Chihuahua&detail=&img=/story_picture/b/14679_008.jpg','_blank','resizable=1,width=100,height=100')" alt="Beverly Hills Chihuahua" border="0" hspace="4" vspace="4" /><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/m/14679_007.jpg" style="cursor: pointer;" onclick="window.open('/story_picture.php?img_alt=Beverly+Hills+Chihuahua&detail=&img=/story_picture/b/14679_007.jpg','_blank','resizable=1,width=100,height=100')" alt="Beverly Hills Chihuahua" border="0" hspace="4" vspace="4" /><img src="http://movie.sanook.com/story_picture/m/14679_006.jpg" style="cursor: pointer;" onclick="window.open('/story_picture.php?img_alt=Beverly+Hills+Chihuahua&detail=&img=/story_picture/b/14679_006.jpg','_blank','resizable=1,width=100,height=100')" alt="Beverly Hills Chihuahua" border="0" hspace="4" vspace="4" /></p><span style="color:Red;">นักแสดง</span><br /><strong>มาโนโล คาร์โดนา<br />เจมี ลี เคอร์ติส<br />โฮเซ มาเรีย ยาซพิค </strong><span style="color:Red;"><br /></span><strong></strong><br /><span style="color:Red;">กำกับการแสดง</span><br /><strong> ราจา กอสเนล<br /><br /></strong></span><br /><object height="295" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Qx2G3qNkcaE&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Qx2G3qNkcaE&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="295" width="480"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-805135716125804125?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-713165677611144942008-04-07T00:59:00.003+07:002008-04-08T00:15:37.377+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.laos-discovery.com/image/laosmap1.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.laos-discovery.com/image/laosmap1.gif" alt="" border="0" /></a><br />ฉันตั้งใจที่จะเดินทางไปดูเมืองหลวงของลาว จึงตัดสินใจ เดินทางข้ามสะพานไทย-ลาว ในแบบฉบับของฉันเอง คือ ได้ความรู้ เที่ยวสนุก อิ่มอร่อย และประหยัดงบประมาณไงล่ะค่ะ กิกิๆๆ<br /><br />ประวัติโดยสังเขป <b>เวียงจันทน์</b> เป็น<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87" title="เมืองหลวง">เมืองหลวง</a>ของ<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A7" title="ประเทศลาว">ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว</a> อยู่ในลุ่มแม่น้ำโขง ในพิกัด 17°58' เหนือ, 102°36' ตะวันออก (17.9667, 102.6) ประชากรในตัวเมืองมีประมาณ 200,000 คน (<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84.%E0%B8%A8._2005" class="mw-redirect" title="ค.ศ. 2005">ค.ศ. 2005</a>) แต่ประชากรทั้งหมด ที่อาศัยในกำแพงนครเวียงจันทน์ เชื่อว่ามีอยู่ถึงกว่า 730,000 คน <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%8A%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A" class="mw-redirect" title="พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช">พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช</a> ทรงสถาปนาเวียงจันทน์ขึ้นเป็นราชธานีของ<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87" title="อาณาจักรล้านช้าง">อาณาจักรล้านช้าง</a> เมื่อ <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2103" title="พ.ศ. 2103">พ.ศ. 2103</a> ครั้นเมื่อล้านช้างเสื่อมอำนาจลง ในปี <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2250" title="พ.ศ. 2250">พ.ศ. 2250</a> เวียงจันทน์กลายเป็นอาณาจักรอิสระ เรียกว่า อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ จนกระทั่งถึงปี <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2322" title="พ.ศ. 2322">พ.ศ. 2322</a> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%AC%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A" class="mw-redirect" title="พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช">เจ้าพระยาจักรี</a>ของไทย (ในสมัย<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%98%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B5" title="กรุงธนบุรี">กรุงธนบุรี</a>) ยกทัพมาปราบดินแดนลาวทั้งหมด อาณาจักรเวียงจันทน์ตกเป็นประเทศราชของไทยนับตั้งแต่นั้นมา<br /><p><a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2369" title="พ.ศ. 2369">พ.ศ. 2369</a> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C" title="เจ้าอนุวงศ์">เจ้าอนุวงศ์ </a>กษัตริย์แห่งเวียงจันทน์องค์สุดท้ายพยายามรวบรวมกำลังเพื่อก่อการกบฏและกู้ชาติจากไทย รัฐบาลไทยจึงส่งกองทัพยกขึ้นมาปราบปรามเมืองเวียงจันทน์ และจับเจ้าอนุวงศ์ไปลงโทษที่<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E" class="mw-redirect" title="กรุงเทพ">กรุงเทพ</a> ส่วนเมืองเวียงจันทน์นั้นถูกทำลายย่อยยับ เหลือรอดเพียงแต่พระอารามสำคัญไม่กี่แห่ง เช่น <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%AD%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%A7" title="หอพระแก้ว">หอพระแก้ว</a> <a href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%94&amp;action=edit&amp;redlink=1" class="new" title="วัดสีสะเกด (ยังไม่ได้สร้าง)">วัดสีสะเกด</a> เท่านั้น <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2436" title="พ.ศ. 2436">พ.ศ. 2436</a> ดินแดนลาวตกอยู่ภายใต้การปกครองของ<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9D%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%AA" class="mw-redirect" title="ฝรั่งเศส">ฝรั่งเศส</a> เวียงจันทน์ถูกกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการบริหารการปกครองของลาวในอาณัติของฝรั่งเศสในปี <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2442" title="พ.ศ. 2442">พ.ศ. 2442</a> ต่อมาเมื่อประเทศลาวประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส ก็ได้กำหนดให้กรุงเวียงจันทน์เป็นเมืองหลวงของลาวสืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้</p><br />สำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่เคยไปเวียงจันทน์เมืองหลวงของลาว ฉันจะพาไปทัวล์กัน ลุย!!<br /><img src="http://farm4.static.flickr.com/3163/2393151340_48bc5e42a2.jpg?v=0" alt="" onload="show_notes_initially();" class="reflect" height="375" width="500" /><br /><br />ขั้นตอนที่ 1 : หากไม่ไ้ด้พกหนังสือเดินทางนอกประเทศ passport<br />ก็ทำต้องทำบัตรคนข้ามแดน ซึ่งแถวๆ สะพานไทย-ลาว มีให้เลือกอยู่หลายร้าน ลำดับการทำบัตรก็ไม่ยากอะไร เตรียมรูปถ่าย 2 รูป และบัตรประชาชน เสียค่าทำบัตร 150 บาท หนังสือเดินทางตัวนี้จะใช้ได้ 7วัน<br /><br />ขั้นตอนที่ 2 : เดินทางเข้าสู่สะพานไทย-ลาว จากรถบัสที่มีเที่ยวไปกลับอยู่ตลอด ช่วงเวลา 7:30-18:00<br /><br />ขั้นตอนที่ 3 : เดินทางถึงเวียงจันทน์<br /><img src="http://farm4.static.flickr.com/3134/2393194840_a01cf925f8.jpg" /><br /><br /><p> </p><div class="thumb tright"> <div class="thumbinner" style="width: 192px;"><a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E:Patadej.jpg" class="image" title="วัดพระธาตุหลวง กรุงเวียงจันทน์"><img alt="วัดพระธาตุหลวง กรุงเวียงจันทน์" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/th/thumb/a/aa/Patadej.jpg/190px-Patadej.jpg" class="thumbimage" border="0" height="238" width="190" /></a></div></div> วัด<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87" title="พระธาตุหลวง">พระธาตุหลวง</a> กรุงเวียงจันทน์<br /><br />ขั้นตอนอื่นๆ อย่างไงให้เจ้าตัวมาเขียนต่อดีกว่า ... เฮ้าไปแล้วว<br /><div id="photoImgDiv2393257780" style="width: 502px;" class="photoImgDiv"> <img src="http://farm3.static.flickr.com/2284/2393257780_8298df77da.jpg?v=0" alt="" onload="show_notes_initially();" class="reflect" height="375" width="500" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-71316567761114494?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-86367430629664840202008-04-06T23:33:00.007+07:002008-04-08T00:17:00.019+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2b/Thailand_Nong_Khai.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2b/Thailand_Nong_Khai.png" alt="" border="0" /></a><br />เฮา่..เริ่มออกเดินทางจากจังหวัดหนองคาย เมืองที่ฉันเคยอยู่สมัยเด็กๆ ปัจจุบันบ้านเมืองเปลี่ยนไปมาก โดยเฉพาะตั้งแต่มีสะพานมิตรภาพไทย-ลาว ก็ดูเหมือนว่าจะมีธุรกิจท่องเที่ยวทำให้เมืองหนองคายคึกคักขึ้นเยอะ<br /><br /><p><b>จังหวัดหนองคาย</b> เป็น<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94" title="จังหวัด">จังหวัด</a>ใน<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%89%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B8%AD" class="mw-redirect" title="ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ">ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ</a>ตอนบน มีพื้นที่ส่วนใหญ่ติดฝั่ง<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B9%82%E0%B8%82%E0%B8%87" title="แม่น้ำโขง">แม่น้ำโขง</a> ตรงข้ามกับ<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A7" title="ประเทศลาว">ประเทศลาว</a> มีพื้นที่แคบแต่ยาว มีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยว โดยเฉพาะการชม<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%9E%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84" title="บั้งไฟพญานาค">บั้งไฟพญานาค</a>ใน<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%B2" title="วันออกพรรษา">วันออกพรรษา</a></p>จังหวัดหนองคายได้รับเลือกให้เป็นเมืองน่าอยู่อันดับ 7 ของโลก จากวารสาร MM Modern Maturity(May-June 2001 ; page 63-65) ผลิตโดย American Association of Retired Persons โดยสมาคมชาวอเมริกันผู้สูงวัยของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไร ทำงานเพื่อเพิ่มประสบการณ์ของผู้สูงวัยที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป<br /><br />วารสารดังกล่าวได้ทำการสำรวจและหาสถานที่ที่น่าอยู่ ด้วยการส่งทีมสำรวจหาว่าที่ใดที่ดีและน่าอยู่ ที่ชาวอเมริกันสามารถหาบ้านพักต่างถิ่นที่ห่างไกลจากท้องถิ่นของตนเอง พร้อมกับจัดลำดับของสถานที่ที่น่าอยู่ที่ได้รับเลือก 15 อันดับ และหนองคายก็อยู่ในลำดับ 7 ของสถานที่น่าอยู่ จากการสำรวจสถานที่ 40 แห่งทั่วโลก โดยใช้เกณฑ์พิจารณา 12 ตัวชี้วัด คือ ภูมิอากาศ, ค่าครองชีพ, ประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น, ระบบบริการสาธารณสุข, สถานที่พักอาศัย, การคมนาคม, การบริการทางการแพทย์, สภาพแวดล้อม, สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ, ความปลอดภัยการรักษาความสงบเรียบร้อย, ความมั่นคงทางการเมือง และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี<br /><br /><img src="http://farm4.static.flickr.com/3100/2393362866_7b6c6932dc.jpg" /><br /><br /><br /><div id="photoImgDiv2393151340" style="width: 502px;" class="photoImgDiv"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-8636743062966484020?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-63420752221103516622008-03-22T23:34:00.001+07:002008-04-08T00:17:06.664+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.kk.ru.ac.th/Khonkaen_Picture/Ubonrat/Ubonrat_1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.kk.ru.ac.th/Khonkaen_Picture/Ubonrat/Ubonrat_1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />สวัสดีค่ะ พบกันอีกแล้ว ครั้งนี้พาไปเที่ยวกันกับบรรยากาศสวยๆ ที่เขื่อนอุบลรัตน์อยู่ห่างจากตัวเมืองขอนแก่น 50 กม. ตามทางหลวงมิตรภาพขอนแก่น-อุดรธานี<br />เขื่อนอุบลรัตน์ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "เขื่อนพองหนีบ"นับเป็นเขื่อนอเนกประสงค์ แห่งแรก ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เดิม ชื่อ “โครงการน้ำพอง” ปี 2503 “โครงการ น้ำพอง” ได้รับการพัฒนาก่อสร้างเป็นอัน<br />ดับแรกที่ ต.เขื่อนอุบลรัตน์ อ.อุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น โดยได้รับความร่วมมือจาก กองทุนพิเศษ แห่งสหประชาชาติ ปี 2507 เริ่มงานก่อสร้างโครงการ โดยทำพิธีวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2507 งานก่อสร้างแล้วเสร็จในปลายปี 2508 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถและสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าอุบลรัตน์ราชกัญญาฯ ไปทรง<br />ประกอบพิธีเปิดเขื่อน เมื่อวันที่14 มีนาคม 2509กลางปี 2512 ได้รวมการไฟฟ้าทั้ง 3 แห่ง คือ<br />การไฟฟ้ายันฮี, การไฟฟ้าตะวันออกเฉียงเหนือ และการไฟฟ้าลิกไนต์ เข้าด้วยกัน ทำให้เขื่อนอุบลรัตน์<br />อยู่ภายใต้การดำเนินงานของ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยในปัจจุบัน<br /><br /><img src="http://farm3.static.flickr.com/2402/2395644543_780af06524_m.jpg" /><img src="http://farm4.static.flickr.com/3140/2396513464_74608169a6_m.jpg" /> อากาศในวันนั้นร้อนดีค่ะ ต้องดับร้อนด้วยไอติม ...<br />หากคิดจะค้างคืนก็ได้นะ ที่นี้มีที่พักอยู่หลายแบบค่ะ เรียกว่าเป็นบ้านพักรับรอง<br />ได้แก่ บ้านอิงภู , บ้านภูพาน , บ้านภูเก้า , บ้านภูเวียง และบ้านชมดาว เป็นต้นค่ะ รายละเอียดสามารถอ่านได้ที่ <a href="http://www.urdam.egat.com/house.html">http://www.urdam.egat.com/house.html</a><br /><br /><img src="http://farm3.static.flickr.com/2241/2395644535_301f9aa356.jpg" /><br />ภาพถ่ายย้อนแสงช่วงก่อนพระอาทิตย์ตกดิน แสงแดดสะท้อนผิวน้ำที่เขื่อนอุบลรัตน์ ชั่งสวยดี<br /><div id="photoImgDiv2396513480" style="width: 502px;" class="photoImgDiv"> <img src="http://farm3.static.flickr.com/2014/2396513480_fec1389ed3.jpg?v=0" alt="" onload="show_notes_initially();" class="reflect" height="375" width="500" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6342075222110351662?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-72873974082457420062007-11-18T13:01:00.000+07:002007-11-18T13:02:01.755+07:00GEORGE MICHAEL [Careless Whisper - 1984]<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/1f-T2rSEBcs&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/1f-T2rSEBcs&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7287397408245742006?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-72116850270575318562007-11-18T12:14:00.001+07:002007-11-18T12:34:32.681+07:00Elton John - Sorry Seems to Be the Hardest Word ปี 1976 <br />ต้นฉบับ<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/J2e4NlnLr28&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/J2e4NlnLr28&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />เวอร์ชั่นผู้หญิงร้อง<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YX59YRflodg&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/YX59YRflodg&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />อีกเวอร์ชั่นทันสมัย<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0A0RyqvfztY&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0A0RyqvfztY&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />เวอร์ชั่น Wang Lee Hom. Ft Kenny G<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PE889EQ3hys&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PE889EQ3hys&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7211685027057531856?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-63426379605558061992007-11-16T12:37:00.000+07:002007-11-18T12:49:22.720+07:00上を向いて歩こう <br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gcfdH33NdZA&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gcfdH33NdZA&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />4 p.m Sukiyaki single<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZCCB2dixm4c&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZCCB2dixm4c&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6342637960555806199?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-88078929502838913752007-11-15T12:51:00.000+07:002007-11-18T13:00:58.488+07:00Experience - Diana Ross<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RtLmlarPHMc&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/RtLmlarPHMc&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-8807892950283891375?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-54478443933035535412007-11-12T13:38:00.000+07:002007-11-18T13:47:31.749+07:00郭富城 - I Wanna Hold You Forever<br /><br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AhSW6mx4xx4&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/AhSW6mx4xx4&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-5447844393303553541?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-57388440639817653192007-08-23T13:57:00.001+07:002007-08-23T13:57:04.232+07:001.กิน หวานมากทำให้ผิวเหี่ยว จริงหรือ<br />เฉลย จริง เพราะ เมื่อร่างกายมีน้ำตาล อยู่ ในกระแสเลือดมากเกินไป มันจะไปเกาะติดกับเส้นใยโปรตีนที่อยู่ระหว่างเซลล์<br />ผิว ทำ ให้เกิดภาวะผิวเครียดขึ้น และนำไปสู่อาการแก่ก่อนวัย ผิวหยาบกร้าน และ เหี่ยวย่น ในที่สุด<br /><br />2. การยืนเอาปลาย นิ้ว มือแตะปลายนิ้วเท้าจะทำให้ผิวหน้าดูสดใส จริงหรือ<br /><br />เฉลย จริง<br />โดยการยืนเอาปลายนิ้วมือแตะ ปลาย นิ้วเท้าก้มตัวต่ำๆค้างไว้นับ 1-30 แล้วค่อยๆ ยืนขึ้นจะทำให้โลหิต<br /><br />บริเวณหนังศีรษะ และใบหน้าหมุนเวียนได้ดียิ่งขึ้น ส่งผลกระทบให้ผิวหน้าดูสดใส ขึ้น<br /><br />3. เอาน้ำแข็งถูหน้าก่อนนอนจะทำให้หายมันได้ จริงหรือ<br /><br />เฉลย ไม่จริง<br /><br />แต่แก้ปัญหาหน้ามันได้โดยการ ใช้น้ำเมือกว่านหางจระเข้ทาหน้าให้ทั่วใบหน้า<br /><br />ทาแล้วไม่ต้องล้างออก น้ำเมือกจะ แห้งไปเองภายใน<br /><br />๕ - ๑๐ นาที ทำก่อนนอน แค่นี่หน้าก็จะ หาย<br /><br />4. การสวมเสื้อผ้าหนาๆ เพื่อให้เหงื่อออกเยอะๆ จะทำให้ผอมเร็วจริงหรือ<br /><br />เฉลย ไม่จริง<br /><br />การที่เหงื่อออกเยอะคือ ภาวะ ที่ ร่างกายโดนความร้อนแล้วระบายความร้อนออกมา<br /><br />ไม่ใช่การเผาผลาญไขมันออกมา เพราะ ฉะนั้นพอเราดื่มน้ำเข้าไป<br /><br />น้ำหนักก็จะเท่า เดิม<br /><br />5.คนผิวแห้งมีโอกาสเกิดริ้วรอยกว่าคนผิวมัน จริงหรือ<br /><br />เฉลย จริง<br /><br />เพราะคนผิวแห้งขาด ซีบัม หรือ สารไขมัน<br /><br />ทำให้กลไกลการปกป้องตนเองของผิวหนังทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร<br /><br />เพราะ ฉะนั้นคนผิวแห้งควรดูแล และทาครีมบำรุงเพื่อความชุ่มชื่นแก่ผิวพิเศษกว่าคนผิว<br /><br />มัน<br /><br />6. การฝึกกลั้นหายใจ สามารถชะลอหน้าแก่ก่อนวัยได้ จริงหรือ<br />เฉลย จริง<br />โดยการหายใจออกทางปากอย่างช้าๆ จนสุดลมแล้วหายใจเข้าทางจมูกอย่างช้าๆ ให้เต็มปอด<br />กลั้นไว้ระยะหนึ่ง แล้วจึง หายใจออกอย่างช้าๆ ทำแบบนี้วันละ 2 ครั้งๆ ละ 20 นาที จะช่วยชะลอผิวแก่ก่อนวัย<br />และรอยคล้ำ ได้<br /><br />7. การ ร้องไห้ช่วยลดความอ้วนได้ จริงหรือ<br />เฉลย ไม่จริง<br />แต่การหัวเราะต่างหากที่ช่วย เผา ผลาญแคลอรีให้หมดไปได้ดีกว่าอยู่เฉยๆ<br />ได้มากถึง 20% ซึ่งหากได้หัวเราะวัน ละสัก<br />10 -15 นาที จะช่วยเผาผลาญพลังงานลงได้มากถึง 50 แคลอรี<br /><br />8. กาวตราช้างใช้ รักษาส้นเท้าแตกได้ จริงหรือ<br />เฉลย จริง<br /><br />เพราะ เมื่อปิดหนังที่แตกด้วย กาวตราช้าง สิ่งสกปรกจะเข้าไปในรอยแตกไม่ได้ ผิวจะไม่<br />ถูกรบกวน จึงมีการซ่อม แซม ตนเองขึ้นมา มีการสร้างเซลล์ใหม่ และผลัดเซลล์เก่าออก<br />กาวช้างก็จะหลุดออก ไป แต่ ห้ามใช้กับคนที่แพ้กาวตราช้าง<br /><br />9. การ เต้น รำทำให้ผิวสวยได้ จริงหรือ<br />เฉลย จริง เพราะ การเต้นรำเพียงวัน ละ 20 นาที ช่วยเผาผลาญแคลอรี<br />กระตุ้นระบบการหายใจ และระบบหมุนเวียนโลหิต ทำ ให้เลือดลมเดินทั่วผิว ทำให้ผิวสวยมีสุขภาพ<br />ดี<br /><br />10. การใส่ กระโปรงสั้นในห้องแอร์เป็นประจำทำให้ขาใหญ่ได้ จริง หรือ<br />เฉลย จริง เพราะ ช่วงขาส่วนที่อยู่ นอกกระโปรงจะเกิดการสะสมไขมันเป็นพิเศษ<br />เพื่อให้เข้ากับสภาพอากาศ โดยเฉพาะ เมื่อผิวหนังเจอความหนาวเย็น ทำให้เกิดเซลลูไลท์<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-5738844063981765319?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-11928913687090864712007-06-27T01:14:00.000+07:002007-06-27T01:14:09.082+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm2.static.flickr.com/1426/632881148_bd99b8fe07_m.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1426/632881148_bd99b8fe07_m.jpg" alt="" border="0" /></a><br />การเดินทางของฉันได้เริ่มต้นอีกครั้ง ครั้งนี้เป้าหมายการเดินทางไปพัทยา<br />ก่อนถึงพัทยา เราได้แวะชมสวนเสือศรีราชา<br />บนพื้นที่กว่า 250 ไร่ ณ กิโลเมตรที่ 9 เลขที่ 341 หมู่ที่ 3 ตำบลหนองขาม อำเภอศรีราชา จ.ชลบุรี ซึ่งห่างจากสวนสัตว์เดิมเพียง 1 กิโลเมตร โดยจัดการดำเนินงาน และเตรียมแผนงานอย่างมีมาตราฐาน เพื่อที่จะพัฒนาพันธุ์สัตว์ และแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการ ให้ความรู้กับนักท่องเที่ยวทุกคน ซึ่งในปัจจุบันเสือโคร่งพันธุ์ เบงกอล และจระเข้ที่เพาะเลี้ยงโดยสวนเสือศรีราชานั้นมีจำนวนที่เพิ่มขึ้น มากมาย ซึ่งมีเสือโคร่งพันธุ์เบงกอล 200 กว่าตัว และจระเข้มีถึง 100,000 กว่าตัว นอกเหนือสัตว์นานาชนิด<br /><br /><img style="width: 300px; height: 151px;" src="http://www.tigerzoo.com/imge/about.jpg" height="151" width="300" /><a href="http://www.songkran.net/eastern/th/images/map/Chonburi%20Map.jpg"><span class="header1"></span></a><a target="_blank"><img style="width: 150px; height: 102px;" src="http://www.songkran.net/eastern/th/images/map/Chonburi-Map-S.jpg" border="0" height="102" width="150" /></a><br />แล้วสวนเสือศรีราชายังได้มีกิจกรรมการแสดงต่างๆไว้มากมาย เป็นฟาร์ม<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89" title="จระเข้">จระเข้</a>ขนาดกลาง จัดเป็น<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C" title="สวนสัตว์">สวนสัตว์</a>ของเอกชน ภายในนี้มี สัตว์มากมาย เช่น <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD" title="เสือ">เสือ</a> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9" title="หมู">หมู</a> จระเข้ <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B9%E0%B8%90" title="อูฐ">อูฐ</a> และยังมีการแสดงโชว์<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87" title="ช้าง">ช้าง</a> โชว์จระเข้ (ยังมีไกลทองหญิงมีร่วมโชว์ด้วย)และยังมีผู้หญิงที่ใส่เสื้อขาวมี<a href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87&action=edit" class="new" title="แมงป่อง">แมงป่อง</a>มาไต่เสื้อเราด้วยมีนามว่า <b>นางพญาแมงป่อง</b> และยังมีการแข่งหมู และมีเทศกาลฟักไข่จระเข้ และด้วยอาคารลูกเสือที่ดูดนมแม่หมู เสือโคร่งสามารถอยู่ร่วมเดียวกับสุนัขได้ และมีภัตตาคารข้างล่าง และมีกระจกให้มองเห็นเสือโคร่งได้อย่างชัดเจน<br /><img style="width: 100px; height: 75px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1339/632881176_9d530cd718_t.jpg" /> เราร่วมกับกลุ่มทัวล์ต่างประเทศ คิดว่ามาจากไตหวัน ไม่ก็จีน ล่ะ คนไทยไม่ค่อยมีนัก ส่วนใหญ่เป็นทัวล์ต่างประเทศแวะมาเที่ยวที่นี้<br />จระเข้ที่เห็น สวนเสือนี้ ดูเศร้าๆนะ ไม่แสดงความรู้สึกเลย ได้แต่นอน และนอน แถมยังนอนอ้าปากอีกตั้งหาก<br />ส่วนที่ชอบ ก็นี้แหละเจ้าหมูแสนฉลาด ที่คิดเลขได้ด้วย ตัวอ้วนทีเดียว ก่อนโชว์ น้องๆ หมู ร้องเสียงหลง คงเป็นเพราะหิวข้าว หมูน้อย หมูใหญ่ ยิ้มตลอด แถมกระดิกหางเหมือนหมาเลยล่ะ<br />จากนั้นก็ตรงดิ่งไปที่ พัทยา<br />พัทยาแบ่งเป็น 4 ส่วนได้แก่ พัทยาเหนือ พัทยากลาง พัทยาใต้ และ<a href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99&action=edit" class="new" title="หาดจอมเทียน">หาดจอมเทียน</a> เราไปทานข้าวกันที่หาดนาจอมเทียน สุดทางพัทยาใต้ ร้านอาหารในบรรยากาศติดชายทะเล มีหลายร้านเชียวล่ะ วันที่ไปโชคดีที่ได้เห็นท้องฟ้าหลังฝน ที่สวย เก็บภาพมาฝาก เป็นภาพพระอาทิตย์กำลังตกดิน ตัดขอบทะเล ที่หาดนาจอมเทียน<br />ร้านที่เราไปทานอาหารที่นี้พอใช้ได้ ราคาประหยัด บรรยายดีมาก ทางไปสะดวก อดทนหน่อยร้านพวกนี้อยู่สุดอ่าว เริ่มดึกลมเริ่มเย็นลงเราจึงเดินทางกลับ กทม<br /><br /><br /><img style="width: 240px; height: 180px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1407/632952824_d4ff469f0d_m.jpg" /><a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E:Pattaya_sunset-KayEss-1.jpg" class="internal" title="พัทยายามเย็น"><img style="width: 224px; height: 175px;" alt="พัทยายามเย็น" longdesc="/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E:Pattaya_sunset-KayEss-1.jpg" class="thumbimage" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/th/thumb/5/52/Pattaya_sunset-KayEss-1.jpg/275px-Pattaya_sunset-KayEss-1.jpg" /></a><br /><br />อ่านข้อมูลเพิ่มเติม<br /><a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2">เมืองพัทยา</a><br /><a href="http://www.tigerzoo.com/">http://www.tigerzoo.com/</a><br /><a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2"> </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-1192891368709086471?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-25196661438254174922007-05-28T10:54:00.000+07:002007-05-28T10:54:08.769+07:00<span style="font-family: arial;">วันก่อนได้รับ e-mail forward จากเพื่อนเป็นเรื่องขำๆ ดีเอามา post ไว้ใน blog ไว้อ่านเล่นกัน</span><br /><span style="font-family: arial;"><span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;">พร้อม ยัง ............. เริ่ม<br />วิธีนี้ อาจไม่เป็นผลดีต่อตัวเองนะคะ โปรดใช้วิจารณญาณในการ อ่าน<br />บอกทีละ ขั้นตอนเลยนะ </span><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></span></span></span><div style="text-align: left; font-family: arial;"><a href="http://www.macau-thai.com/images/food/big/PortugueseFood1.jpg" target="_blank"><img src="http://www.macau-thai.com/images/food/PortugueseFood1.jpg" border="0" height="87" width="130" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:130%;">1. ตื่นเช้ามาวันแรก ... ให้อดข้าว<br />2. ข้าวกลางวันก็ ... ไม่ต้องกิน<br />3. พอถึงข้าวเย็นก็ ... ไม่ต้องกิน ( อดทนหน่อยนะใกล้แล้ว )<br />4. กลางคืน ... นอนพักผ่อนให้เพียงพอ<br />5. ตื่นเช้ามาอีกวันก็ ... อย่าเพิ่งกินข้าวเช้านะคะ<br />6. เมื่อเราไม่ได้กินข้าวมาทั้งวัน ... พอถึงตอน ... "สายก็จะ หิว"<br />. </span><span style="font-size:100%;"><br />.</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:130%;">สายก็จะหิวววววววววววววว...... </span><br /><span style="font-size:100%;">.<br />. <br />.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;">"สายก็จะหิว" = สิวก็จะหาย </span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-2519666143825417492?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-64011787217506083722007-05-23T22:06:00.000+07:002007-05-23T22:06:02.681+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/213/506016481_a4d65251f8.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; WIDTH: 249px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 189px" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/213/506016481_a4d65251f8.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-family:arial;">การเดินทางในวันนี้เริ่มอีกครั้งในวันอาทิตย์สุดสัปดาห์ ซึ่งเป็นวันที่ใครๆต่างก็ชอบ เนื่องจากเป็นวันที่ได้ว่างเว้นจากการทำงานที่แสนเหนื่อยมาทั้งสัปดาห์ ก่อนออกเดินทางในวันนี้ตอนเช้าได้ฟังเพลงเพลงนึงที่ไม่ได้ยินมานาน ชื่อเพลง "ห่วงหา" จำชื่อนักร้องต้นฉบับไม่ได้แล้วค่ะ เพราะมีคนนำมาร้องหลายครั้ง ภาษาของเพลงมีความสวยงามมาก ถึงจะจำเนื้อเพลงไม่ได้ทั้งหมด...แต่ก็จำท่อนสร้อยที่มีความหมายดีมากๆ ได้ว่า " <span style="color:#006600;">ในชีวิตคนทุกคน ย่อมจะมี</span><span style="color:#006600;">ช่วงชีวิตเลวร้าย ขอเพียงใครสักคน อยู่คอยช่วยเป็นกำลังใจ.</span>.<span style="color:#000099;">มีใครสักคนคอยห่วง</span><span style="color:#000099;">หา</span>.." ฟังแล้ว ทำให้ความรู้สึกนึกย้อนไปในครั้งนึงที่เคยมีคนเข้าใจและห่วงหา บางครั้งนะคะ คนเรามักมีความทรงจำในภาพของคนที่เราเคยผูกพันติดอยู่เสมอในใจ แต่เวลาที่ผ่านไปกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงรอบข้างอาจทำให้คนคนนั้นหรือช่วงเวลาเหล่านั้นเลือนรางไป แต่เมื่อมีสิ่งกระตุ้นสักนิดนึง ภาพความทรงจำและความรู้สึกเก่าๆจะย้อนกลับมา และนั่นจะทำให้เรารู้เองว่าที่จริงแล้ว คนคนนั้นมีความหมายกับเรามากแค่ไหน...</span><br /><span style="font-family:Arial;"></span><br /><span style="font-family:arial;">การเดินทางวันนี้ มาถึงที่สีลมโดยบังเอิญ เนื่องจากเพื่อนร่วมทางบอกว่ามีร้านอาหารที่บรรยากาศดีมากๆอยู่ร้านนึง อยากให้ลองแวะไป.. หลังจากเราขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินมาลงสถานีสีลมแล้วก็เดินข้ามฝั่ง...เลี้ยวเข้าร้าน Bug & Bee เป็นร้านอาหาร 4 ชั้น มีที่นั่งพัก ..นั่งคุย..อย่างบรรยากาศเป็นกันเอง ใจกลางเมือง ที่เชฟทำอาหารให้ชมกันภายในร้าน ที่ชั้นหนึ่ง</span><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/229/506016469_cf2cba0ca2_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> เมนูวันนี้ตามที่เห็นในรูป สุกี้แห้งผักรวม ที่น้ำจิ้มสุกี้ที่ราดมามีรสชาติเข้มข้น อร่อยมาก และแฮมชีสส์สลัดผักก็หอมชีสต์มากๆ เมื่อรวมกับโค้กที่ทำให้รู้สึกสดชื่น ก็ทำให้อาหารมื้อนี้ทั้งอิ่ม ทั้งอร่อยที่สุดเลยค่ะ</span><br /><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/222/506016465_5abcc46ad8_m.jpg" /><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/195/506016461_b02cbfaf3b_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> มีวัยรุ่นเยอะเหมือนกัน เพราะบรรยากาศสบายๆ แอร์เย็นฉ่ำ นั่งเล่นอินเตอร็เน็ทได้หากนำ Notebook มาเอง มีหนังสือหลากหลายประเภทให้เลือกอ่าน ..สำหรับฉันเพลินกับการกินต่อ ส่วนเพื่อนร่วมทางยังคงเพลินกับการหาภาพแอบถ่ายเหมือนเดิมค่ะ..</span><br /><a title="Photo Sharing" style="FONT-FAMILY: arial" href="http://www.bugandbee.com/"><img src="http://www.bugandbee.com/images/front.gif" /> </a><span style="font-family:arial;">คลิกที่รูปเพื่อดูรายละเอียดร้าน</span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="font-family:arial;">ร้านนี้อยู่ไม่ไกลจากสวนลุม ออกจากร้านเราจึงเดินทางไป สถานที่ออกกำลังกายของชาวกรุงยามเย็นต่อ </span><br /><br /><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/227/506018489_e2c8aacadc_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> ก่อนเข้า</span><a style="FONT-FAMILY: arial" href="http://th.wikipedia.org/wiki/à ¸ªà ¸§à ¸™à ¸¥à ¸¸à ¸¡à ¸žà ¸´à ¸™à ¸µ">สู่สวนลุมพินี </a><span style="font-family:arial;">ได้ทำการสักการะรูปปั้น ร.6 และแอบถ่ายภาพสวยๆ เก็บมาฝาก </span><br /><span style="font-family:Arial;"></span><br /><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/189/506018491_c065335b41_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> วันนี้ที่สวนลุม คนเยอะมาก บ้างก็มาออกกำลังกาย บ้างก็มาพักผ่อน เหลือบไปเห็นนกพิราบตัวนึงที่อยู่ริมสระ ตัวอ้วนมาก แทบไม่เห็นคอ ยังไม่เคยเจอนกพิราบตัวอ้วนอย่างนี้เลยค่ะ นึกแล้วก็เป็นห่วงเพื่อนร่วมทางที่มาด้วยกัน เอ...สักวันนึงเค้าจะอ้วนอย่างนี้หรือเปล่านะ เอาเถอะค่ะ ถ้าป็นอย่างนั้น คงต้องพากลิ้งออกกำลังกายทุกวัน ร่วมกับการบริหารเพื่อลดพุง โดยใช้ Hula hoop เดี๋ยวคงกลับมาผอมได้นะคะ...</span><br /><span style="font-family:arial;">วันนี้ที่พบในร้านมีคู่รักหลายแบบเหมือนกัน ชายกับหญิง , หญิงกับหญิง ส่วนในสวนลุมฯ พบคู่รักระหว่าง ชายกับชาย แต่ก็คงไม่แปลกอะไรนะ คนสองคนขอเพียงมีความรู้สึกตรงกัน ผูกพัน..รักกัน.. องค์ประกอบอย่างอื่นก็สามารถมองข้ามไปได้หมดค่ะ ว่ามั้ย...ขอเพียงถ้าได้อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ก็น่าจะเป็นเหตุผลที่เพียงพอ มากกว่ากฏเกณฑ์ใดๆของสังคมแล้ว..... ส่วนฉันขอเพลินกับการชมบรรยากาศสวยๆ กับชีวิตผู้คนในเมืองดีกว่า...วันนี้อากาศในยามเย็นดีมากๆเลยค่ะ</span><br /><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/228/506023103_ab745de10f_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> วันนี้ท้องฟ้า สวย เป็นบรรยากาศยามเย็น ใจกลางกรุง ที่ดีกว่าเดินห้างไปอีกแบบ ที่สำคัญทำให้เพื่อนร่วมทางได้ออกกำลังกายบ้าง เพราะคาดว่าคงไม่ได้ออกกำลังกายมานานมากแล้ว ... ในครั้งนี้ journey to the unknown กับกล้องเน่าๆ ที่บันทึกภาพจากมือถือตากล้องแสนทึ่ม ก็ได้จบลงไปอีกตอน คราวหน้าจะกลับมาเที่ยวละไม แบบไร้เป้าหมายอีกครั้ง และคงจะหากล้องดีๆมาบันทึกภาพสวยๆมาฝาก...ขอบคุณเพื่อนร่วมทางอีกครั้งที่ร่วมเดินทางมาด้วยกัน...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6401178721750608372?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-48349258488927194552007-05-21T20:38:00.000+07:002007-05-21T20:38:19.420+07:00<a href="http://farm1.static.flickr.com/200/504075757_2558c8ffa1_m.jpg"><span style="font-family:arial;"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 149px; CURSOR: hand; HEIGHT: 183px" height="364" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/200/504075757_2558c8ffa1_m.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;"> การเดินทางของเราเริ่มต้นอีกครั้ง....ในวันพุธกลางสัปดาห์พอดี.. ครั้งนี้เริ่มจากการทานอาหารที่ร้านสุดบรรยากาศดี ที่พระราม 3 ร้านชื่อ Good view เป็นการได้เดินทางกับเพื่อนที่ไม่ได้พบกันมานานกว่า13ปี ซึ่งไม่เคยคาดคิดว่าจะมีโอกาสได้เจอกันในวันนึง... บางครั้งคนเรามีชีวิตอยู่กับวันนี้ที่คาดเดาอนาคตไม่ได้ ว่าจะต้องเจอะเจออะไรบ้าง รู้แต่ว่า ต้องทำวันนี้ให้ดี มีความสุขที่สุดก็พอแล้ว จริงมั้ยคะ ..</span><br /><span style="font-family:arial;">ร้านนี้อยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา บรรยากาศดีมากๆ โชคดีอีกนั่นแหละที่วันนั้น ฝนไม่ตก แต่กว่าจะไปถึงร้านก็นาน เพราะคนรู้ทาง(ซึ่งไม่จริง)พาหลงไปมาอยู่นาน ตามสไตล์ของเค้า ที่มีชื่อภาษาจีนว่า "หลงจิงจิง" ซึ่งเป็นชื่อใหม่ที่พึ่งเปลี่ยนค่ะ จากชื่อเดิม "หลงจิงป่ะ" ซึ่งก็เป็นชื่อที่สมกับตัวเองมากๆเลย...ทำให้เรากว่าจะไปถึงก็ประมาณสามทุ่มกว่าๆแล้ว กำลังหิวทีเดียว<br /><img src="http://farm1.static.flickr.com/209/504047144_8cda1d429c.jpg" /><br />บรรยายกาศดี....อาหารอร่อย... มีดนตรีเล่นให้ฟัง...ดนตรีเพราะมาก นักร้องร้องเพลงได้หลายสไตล์ เราขอเพลงไปหลายเพลง ได้ฟังแค่2เพลงแต่ก็เป็นเพลงที่สร้างความประทับใจ คือเพลง wonderful tonight กับเพลง better man ร้านนี้มี 2 สาขา ที่เชี่ยงใหม่ 1 ที่ และ กทม อีก 1 ที่<br /><br /></span><a title="Photo Sharing" href="http://farm1.static.flickr.com/229/504047152_fd326d1180_o.jpg"><span style="font-family:arial;"><img height="362" alt="goodview-4" src="http://farm1.static.flickr.com/229/504047152_f12464d725.jpg" width="500" /></span></a><span style="font-family:arial;"> แผนที่ </span><br /><span style="font-family:arial;">ภาพจาก </span><a href="http://www.goodview.co.th/"><span style="font-family:arial;">http://www.goodview.co.th</span></a><br /><br /><span style="font-family:arial;"><img src="http://farm1.static.flickr.com/206/504075755_8ae8cafc76_m.jpg" /> ภาพบันทึกในร้าน จาก กล้องมือถือของเพื่อนร่วมทาง ในร้านบรรยากาศจะเป็นใต้แสงเทียนทำให้กล้องของเค้าซึ่งไม่มีแฟลช สามารถถ่ายได้เพียงเท่านี้ แต่ก็ได้บรรยากาศดีนะ..<br />เมื่อทานอาหารเสร็จ เพื่อนร่วมทางของเรา นำเราไปเที่ยวในผับแห่งหนึ่ง ใจกลาง กทม. จากเป้าหมายเดิมคือ RCA แต่หลงทางอีกโข ขับรถเลยยูเทริ์นบ้าง เลยทางเลี้ยวบ้าง เลยที่จอดรถบ้าง มั่นใจว่ามีทางทะลุบ้างจนไปเจอสถานที่ก่อสร้างที่เป็นทางตัน ทำยังไงก็ไปไม่ถึง RCA ซักที เลยต้องเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ ไปผับแห่งนี้ซึ่งเค้ายังพอจำทางได้ ...ผับแห่งนี้เสียงดังด้วยเพลงที่เปิดสุดโวลุ่ม หนุ่มสาวต่างสนุกด้วยท่าเต้นที่ทันสมัย จุดขายของที่นี่น่าจะเป็นกล้องยาสูบประหลาด ที่เหล่านักเที่ยวเรียกกันว่า บาลากู่ รายละเอียดตามข้อมูลด้านล่างค่ะ<br /><br /><img style="WIDTH: 149px; HEIGHT: 178px" height="716" src="http://www.clubrive.com/images/KristynHookah.jpg" width="324" /> อุปกรณ์ที่ใช้เสพยาสูบชนิดหนึ่งที่มีชื่อเรียกว่า 'ฮุคคา' (hookah, hooka, huka) หรือ 'ชิชา' (shisha, shesha, shishah, sheesha, ) หรือ 'นาจิเล' (nargile,narghile,nargila) ซึ่งมีลักษณะเหมือนบุหรี่</span><br /><span style="font-family:arial;">'Hookah' มีต้นกำเนิดในประเทศตุรกีเมื่อ 500 ปีที่แล้ว 'Hookah' มีลักษณะคล้ายๆบุหรี่แต่ที่แตกต่างจากบุหรี่คือมีลักษณะการเสพต่างกับบุหรี่คือใช้วิธีสูดดมกลิ่นควันแทน และส่วนประกอบของ 'Hookah' ประกอบด้วย การนำยาสูบมาบดผสมกับเนื้อผลไม้ที่นำมาทำให้แห้งแล้ว (Dried fruit pulp) แต่หากหาวัตถุดิบไม่ได้จะนำใบยาสูบมาผสมกับกากน้ำตาลผลไม้ (Fruit molasses) และน้ำผึ้งแทน แต่ส่วนผสมที่ต้องมีแน่นอนของ 'Hookah' คือ ยาสูบ (Tabacco) การเสพ 'Hookah' ต่างไปจากการสูบบุหรี่คือต้องใช้เครื่องมือที่เรียกว่า'บาลากู่' ซึ่งมีสีสัน ลวดลาย และรูปแบบแตกต่างกันออกไปแล้วแต่ผู้ผลิตจะคิดค้นรูปแบบออกมาเพื่อให้ต้องตาต้องใจหมู่ผู้เสพ โดยเฉพาะวัยรุ่น และนอกจากนี้ 'Hookah' ยังมีกลิ่นและรสชาดแตกต่างกันออกไปแล้วแต่ส่วนผสมที่ผู้ผลิต 'Hookah' จะใส่ส่วนผสมใดเข้าไปเช่น 'Hookah' กลิ่นแอปเปิล กลิ่นกาแฟ กลิ่นมิ้นท์ เป็นต้น</span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><br /><br /><img src="http://www.smoking-hookah.com/images/auto/Section/hookah_green_parts.gif" /><br /><br /><br /><span style="font-family:arial;">ขอบคุณข้อมูลจาก สำนักงานอาหารและยากระทรวงสาธารณะสุข อ่านเพิ่มเติมได้ที่ </span><a href="http://www.fda.moph.go.th/fda-net/HTML/PRODUCT/ADDICT/news/hookah_news.html"><span style="font-family:arial;">http://www.fda.moph.go.th/fda-net/HTML/PRODUCT/ADDICT/news/hookah_news.html</span></a><br /><span style="font-family:arial;">อ่านเพิ่มเติมได้ที่ </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hookah"><span style="font-family:arial;">http://en.wikipedia.org/wiki/Hookah</span></a><br /><span style="font-family:arial;">ภาพจาก </span><a href="http://www.clubrive.com/"><span style="font-family:arial;">http://www.clubrive.com/</span></a> และ <a href="http://www.smoking-hookah.com/Guide/Setting-Up-Your-Hookah.asp">http://www.smoking-hookah.com/Guide/Setting-Up-Your-Hookah.asp</a><br /><br />เราอยู่ในผับแห่งนี้ได้ไม่นาน เนื่องจากดึกมากแล้ว และอาจไม่คุ้ยเคยกับกลิ่นของบาลากู่เท่าไร ทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบายนัก.. ขากลับได้ชมแสงสีของกรุงเทพตอนค่ำคืนที่มีแสงไฟมากมาย ดีเจเปิดเพลงเพราะๆ ฟังกันมาในรถ และสนทนากับเพื่อนสนิทและไม่ได้เจอกันนานมาก ซึ่งความรู้สึกนี้คงต้องจดจำไปอีกนาน...มีคนกล่าวไว้ว่า พรหมลิขิตกับความบังเอิญบางครั้งก็ใกล้กันจนแยกไม่ออก...อันนี้เห็นจะจริงค่ะ..<br /><br /><span style="font-family:arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-4834925848892719455?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-34668928009897201252007-05-17T22:06:00.000+07:002007-05-17T22:06:03.354+07:00<div id="wpdc_embed_11794142563" style="display: none">Match-Me Moji</div><head></head><script src="http://www.widgipedia.com/embed/morfdynamics/Match-Me-Moji_367w-11794142563t-1179414256245i-32768p.js"></script><br /><br /><p>ใครไม่มีเวลาเลี้ยงสุนัข มาเลี้ยงตัวนี้แทนสิ </p><br /><span style="font-size:0;"><br /><embed style="width: 200px; height: 225px;" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" src="http://petswf.bunnyherolabs.com/adopt/swf/dog" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" flashvars="cn=mimi&an=my%20dog&amp;clr=0x9c6a00" bgcolor="ffffff" height="225" width="200"></embed><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-3466892800989720125?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-31467542553200090592007-05-13T20:02:00.000+07:002007-05-13T20:02:36.440+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/198/495484998_cd4368902b_m.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; WIDTH: 189px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 158px" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/198/495484998_cd4368902b_m.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:+0;">... journey to the unknown </span><span style="font-family:arial;">ทางของเรา เริ่มอีกครั้งในวันที่12ที่ผ่านมา จากการพยายามไปจอดรถที่สโมสร ซึ่งเป็นที่จอดรถของนายพล แต่ด้วยความที่ใจไม่ด้านพอ ก็เลยต้องวนหาที่จอดใหม่ อยู่สักพัก หลังจากนั้นก็เริ่มเดินทางไปกับรถตุ๊กๆ ด้วยคนขับรถวัยรุ่นหัวใจเต็มร้อย วัย75 ปี (ที่ยังไหวอยู่) ซึ่งถ้าเป็นเพื่อนร่วมทางที่ไปด้วยกันบอกว่า ถ้าเค้าอายุ 75 เท่ากับลุงขับตุ้กๆคนนี้ อาจต้องนั่งเคี้ยวหมากอยู่บ้านเฉยๆเป็นแน่ เพราะปัจจุบันขนาดอายุเพียงแค่ครึ่งของคุณลุง ก็เริ่มหลงๆลืมๆจำอะไรไม่ค่อยจะได้แล้วล่ะ.....? </span><br /><span style="font-family:arial;">วันนี้เราไปเที่ยววัดพระแก้วกัน ได้ดูพิพิธพันธ์ที่เก็บสะสม ของมีค่าสมัยโบราณ ค่าเข้าชมเพียง10บาท ได้เห็นงานฝีมือของช่างสมัยโบราณหลายอย่าง ที่มีคุณค่ามาก อย่างเช่นเครื่องทองโบราณ ดาบขุนนาง และมีการนำเหรียญกษาปณ์ ที่ระลึกตั้งแต่สมัยรัชกาลที่5มาให้ชม นับว่าคุ้มค่า แต่เพื่อนร่วมทางที่ไปด้วยกันนั้น ไม่แน่ใจว่าได้ซึมซับคุณค่าของสะสมเหล่านี้แค่ไหน เพราะดูท่าว่าสนใจแอร์เย็นๆมากกว่านะ ..ที่จริงพิพิธพันธ์นี้ ก็เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่เหนื่อยจากการเดิน เพราะนอกจากจะได้ความรู้แล้ว ยังเป็นสถานที่ที่ใช้พักให้หายร้อนได้เป็นอย่างดีทีเดียว</span><br /><span style="font-family:Arial;">ในวันที่เราไปนั้น อุโบสถที่ประดิษฐาน พระแก้วมรกตยังทำการซ่อมแซมอยู่ แต่ก็มีการกั้นสังกะสีป้องกันไว้เป็นอย่างดี มีความปลอดภัย วันนั้นมีนักท่องเที่ยวหลายชาติไปสักการะพระแก้วมรกตเป็นจำนวนมาก น่าปลื้มใจ ..โดยเฉพาะเมื่อพบชาวต่างชาติที่ชื่นชมกับศิลปกรรมของวัดและจิตรกรรมไทย</span><br /><span style="font-family:arial;">เมื่อดูงานจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระแก้ว เคยมีคนบอกว่าภาพจิตรกรรมฝาผนังที่นี้ ศิลปปินจะแทรกเรื่องเล่าอารมณ์ขันเอาไว้ในภาพให้ดู..แต่ต้องสังเกตกันหน่อยนะ ....</span><br /><img style="WIDTH: 174px; FONT-FAMILY: arial; HEIGHT: 130px" src="http://farm1.static.flickr.com/218/495485008_8702dcac0d_m.jpg" /> ผ่านมาหน่อยเราแวะเส้นทางประวัติศาสตร์ของระบอบการปกครองเมืองไทย ถนนราชดำเนิน และรับประทานอาหารที่ทานพระจันทร์ ถนนโบราณที่มนต์เสน่ห์<br /><img style="WIDTH: 211px; FONT-FAMILY: arial; HEIGHT: 158px" src="http://farm1.static.flickr.com/231/495466284_e1272287cd_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> เพื่อนร่วมทาง พาเดินหลงทางด้วยความมั่นใจ ว่าจะไปถึงวัดพระแก้ว ทำให้เราเดินเลาะจากท่าพระจันทร์เข้าวัดสงฆ์ เพื่อไปวัดพระแก้ว หาทางออกอยู่สักพัก..และแล้วเราก็ถึงวัดพระแก้วซะที (ภาพแอบถ่ายจากด้านหลัง)..</span><br /><img style="FONT-FAMILY: arial" src="http://farm1.static.flickr.com/230/495485012_b38691f04a_m.jpg" /><span style="font-family:arial;"> จิตรกรรมฝาผนังวัดพระแก้ว ลองดูดี ๆจิตรกรได้วาดอะไรขำๆลงไปด้วย มีหลายภาพมาก ส่วนมากมักจะอยู่ด้าน</span><br /><span style="font-family:arial;">ล่างๆของรูปหรือก็บนๆไปเลย เพราะจุดสนใจของภาพส่วนใหญ่จะอยู่ ตรงกลางระดับสายตา ตัวที่สำคัญๆก็จะเป็นสีทองๆ แต่ตัวที่เป็น ตัวประกอบก็เป็นการลงสีธรรมดา</span><br /><br /><a style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/192/495498743_02124bf2aa_o.jpg"><img height="188" alt="image001" src="http://farm1.static.flickr.com/192/495498743_68078ea8d3_m.jpg" width="240" /></a><span style="font-family:arial;"> รูปที่ 1 : ลิงอะไรเนี่ย จะตายอยู่แล้ว ยังสูบบุหรี่สบายใจอยู่อีก</span><br /><a style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/204/495498745_26bcc901c1_o.jpg"><img height="240" alt="image002" src="http://farm1.static.flickr.com/204/495498745_7e28677a36_m.jpg" width="188" /></a><span style="font-family:arial;"> รูปที่ 2 : สาเหตุที่ทหารนายนึงไม่ยอมไปออกรบ</span><br /><a style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/202/495498747_0b7e88fcbf_o.jpg"><img src="http://farm1.static.flickr.com/202/495498747_b33b63b234_m.jpg" /></a><span style="font-family:arial;"> รูปที่ 3 : ส่วนนายนี้ก็ลืมเสบียงที่เมียอุตส่าห์ทำไว้ให้ ต้องวิ่งกลับไปเอา</span><br /><a style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/202/495498749_eebb3a3897_o.jpg"><img height="240" alt="image004" src="http://farm1.static.flickr.com/202/495498749_c78c862c52_m.jpg" width="188" /> </a><span style="font-family:arial;">รูปที่ 4 : ลูกลิงเล่นกระต่าย</span><br /><a style="FONT-FAMILY: arial" href="http://farm1.static.flickr.com/230/495498755_1856d7cbc4_o.jpg"><img src="http://farm1.static.flickr.com/230/495498755_f8cc7f15c4_m.jpg" /></a><span style="font-family:arial;"> รูปที่ 5 : รูปนี้เห็นกันบ่อย แต่มีลิงบางตัว ออกนอกลู่นอกทางไปบ้าง<br /></span><span style="font-family:arial;">ู**รูปถ่ายบางส่วนได้จาก </span><span style="font-family:arial;">Photo Hunt และ e-mail forward จากเพื่อนๆ ...</span><br /><span style="font-family:arial;">เวลาเราไปวัดพระแก้วนอกจากไหว้พระ และชมกับความสวยงามอลังการ ศิลปวัฒนธรรมไทยแล้ว ต้องสังเกตจิตรกรรมฝาผนังด้วย จะได้ครบ สวย ประดับใจ และก็ อารมณ์ขัน อีก<br />ก่อนกลับได้ถ่ายรูป เรือที่จอดไว้ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา กับวันอากาศดีๆ เมฆสวย มาฝาก เหนื่อยแต่ก็สนุก..ค่ะ ต้องขอบคุณเพื่อนร่วมทางที่พาไปชมสถานที่ดีๆ แม้ว่าวันนี้เค้าจะพาเดินหลงทางไปบ้าง แต่ก็ยังจำคำพูดที่เค้าได้บอกไว้อย่างมีสาระว่า... ถ้าจะอธิษฐานอะไรสักอย่างต่อสิ่งศักดิ์สิทธ์ก็ให้อธิษฐานเพียงแค่2อย่าง คือ"ขอให้มีปัญญากับความกล้า" เท่านี้ก็เพียงพอแล้วต่อการที่จะทำให้เราประสบความสำเร็จในสิ่งที่มุ่งหวัง...<br /></span><img src="http://farm1.static.flickr.com/232/495466288_216ea0afc9_m.jpg" /> <img src="http://farm1.static.flickr.com/229/495466292_8dc533baac_m.jpg" /><br /><span style="font-family:arial;"><br /></span><br /><br /><span style="font-family:arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-3146754255320009059?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-77150068888592852702007-05-13T09:52:00.000+07:002007-05-13T09:52:31.684+07:00<a href="http://farm1.static.flickr.com/212/488390452_72ca439f69_m.jpg"><img style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left; width: 257px;" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/212/488390452_72ca439f69_m.jpg" border="0" height="188" /></a><br /><div> เราออกเดินทางช่วงเวลา 15:00 จากบางบึง ไป สวนสัตว์ ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง </div><div> </div><div>เรามาท่องเที่ยวกัน ....................<br /><img style="width: 88px; height: 110px;" src="http://farm1.static.flickr.com/209/488444247_b5e347e3c9_m.jpg" /> <img src="http://farm1.static.flickr.com/198/488432345_9b9bd04a74_t.jpg" /> การเข้าสวนสัตว์ครั้งนี้ มีค่าบริการ ผู้ใหญ่ 70 บาท เด็ก 15 บาท สามารถนำรถเข้าไปชมสัตว์ได้<br />ที่ตั้งอยู่เลขที่ 235 หมู่ที่ 7 ต.บางพระ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี โทร.0-38298-195<br /><br />ประวัติ : ในปี <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2512" title="พ.ศ. 2512">พ.ศ. 2512</a> คณะกรรมการองค์การสวนสัตว์ได้พิจารณาเห็นว่า <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C%E0%B8%94%E0%B8%B8%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%95" title="สวนสัตว์ดุสิต">สวนสัตว์ดุสิต</a> มีพื้นที่น้อยแต่ปริมาณสัตว์มากเกินสมควรทำให้สัตว์อยู่กันอย่างหนาแน่น แออัด ในสิ่งแวดล้อมที่ผิดไปจาก<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4" title="ธรรมชาติ">ธรรมชาติ</a> จึงเป็นผลให้การขยายพันธุ์ของสัตว์ป่าเป็นไปอย่างเชื่องช้า <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2" title="สัตว์ป่า">สัตว์ป่า</a>ที่หายากบางชนิดไม่มีการขยายพันธุ์เลย จึงมีมติรับหลักการใช้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติเขา-เขียว และเขาชมภู่ จังหวัดชลบุรี เพื่อดำเนินการสร้างสวนสัตว์-เปิดเขาเขียวโดยทางองค์การได้ส่งเจ้าหน้าที่ดำเนินการสำรวจร่วมกับเจ้าหน้าที่<a href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89&action=edit" class="new" title="กรมป่าไม้">กรมป่าไม้</a> และได้รับอนุญาตให้ดำเนินการในปี พ.ศ. 2516 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7">wiki สวนสัตว์เขาเขียว</a><br /><br /><span style=";font-family:MS Sans Serif;font-size:85%;" ><span style=";font-family:MS Sans Serif;font-size:85%;" ><img style="width: 357px; height: 357px;" src="http://www.moohin.com/059/b/khaoKheow.gif" border="0" /></span></span><br /><img src="http://farm1.static.flickr.com/228/488390390_a33966e1de_t.jpg" /> ฝูงกวางในช่วงแรกที่นำรถเข้าสู่ส่วนสัตว์เปิด <img src="http://farm1.static.flickr.com/198/488393030_5dea1c02ea_t.jpg" /> แรด เพื่อนเราเอง .. : )<br /><img src="http://farm1.static.flickr.com/208/488390392_ba4f2c551d_m.jpg" /> หนูยักษ์ ตัวเท่าแมวบ้านเลยนะเนี้ย !!!<br /><br /><img src="http://farm1.static.flickr.com/227/488393016_d288b6d30e_m.jpg" /> ยีราฟขอยาว <img src="http://farm1.static.flickr.com/207/488430745_b2c0cc8146_m.jpg" /> สิงโต คำรามอยู่ เสียงดังมาก<br /><img src="http://farm1.static.flickr.com/226/488430755_59b8a5bd35_m.jpg" /> ก่อนออกจาก บ่อเสือ เราพบลูกเสือขาว ด้วย 2 ตัวนอนอยู่ในห้อง<br />เสือขาวไม่ใช่เสือเผือก เพราะเสือเผือกจะต้องไม่มีสีใด ๆ นอกจากสีขาว ขณะที่เสือขาวมีขนสีขาวคาดดำหรือน้ำตาล มีตาสีฟ้า ซึ่งเสือเผือกจะมีตาเป็นสีแดง ส่วนจุดเด่นอื่นของเสือขาว คือ มีจมูกและฝ่าเท้าสีชมพู ความจริงเสือขาวก็คือเสือโคร่งเบงกอลที่มียีนส์ขนสีขาวแทนสีส้มนั่นเอง<br />ในสภาพการเพาะเลี้ยงเสือขาวอาจมีอายุยืนถึง 20 ปี จะตกลูกครั้งละ 3-4 ตัว ลูกของเสือขาวที่มีขนสีเหลืองเรียกว่า “พันธุ์ทาง” จะมีพันธุกรรมของเสือขาวอยู่ในเลือด ลูกรุ่นต่อมาจึงมีโอกาสเป็นสีขาวได้ ซึ่ง 1 ในเสือ 6 ตัวที่มาจากสหรัฐฯ ก็เป็นเสือขาวพันธุ์ทางเช่นกัน<br /> <br /> <p> ช่วงที่เราออกมา ก็หนึ่งทุ่มพอดี มีการแสดงเต้นระบำคนป่า มีการจุดไฟที่ปากด้วย ภาพอาจไม่ชัดมากเนื่องจากไม่ได้เอากล้องไป ใช้กล้องมือถือถ่ายทำเองหมด</p><br /><img src="http://farm1.static.flickr.com/207/488432349_73ee752255_m.jpg" /><br /><p>บันทึกได้เหมือนกันว่าไฟกำลังออกจากปาก นักแสดงคนนี้เชียวล่ะ<br />ขากลับ กทม. หลงทางนิดหน่อย ฝนก็ตก ทางก็มืด แต่ก็ สนุกดี กลับมาถึงที่พักปลอดภัย<br />จบตอนที่ 1 Journey to the unknown พบกันใหม่ :)</p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7715006888859285270?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-62026962885927203852007-05-10T07:31:00.000+07:002007-05-10T07:31:28.194+07:00<a href="http://farm1.static.flickr.com/206/491850568_3308528a46.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/206/491850568_3308528a46.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><div>มีสถานที่ท่องเที่ยวสวยๆ มีมากมาย วันนี้เราพาไปดู ทะเลใกล้ กรุงเทพฯ กันที่บางปู ชื่อร้าน ที่ร้านริมทะเล</div></div><p></p><p></p><br /><img style="WIDTH: 346px; HEIGHT: 462px" height="767" alt="About_Picture1672549111542" src="http://farm1.static.flickr.com/199/491852778_72b1b4b757_o.jpg" width="425" /><br />แผนที่การเดินทาง<br /><a href="http://farm1.static.flickr.com/191/491850570_a5ac25101c_o.jpg" title="Photo Sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/191/491850570_4df5c68b97.jpg" width="500" height="367" alt="map" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-6202696288592720385?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-36417155846056191392007-05-09T21:59:00.000+07:002007-05-09T21:59:48.220+07:00<a href="http://farm1.static.flickr.com/231/491298485_b7f809344a.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 350px; CURSOR: hand; HEIGHT: 236px" height="236" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/231/491298485_b7f809344a.jpg" border="0" /></a> ทะเลกรุงเทพ คือ สวนสยาม ในญี่ปุ่นเขาสร้างทะเลในเมือง เอาภาพมาให้ดู <img style="WIDTH: 159px; HEIGHT: 152px" height="198" alt="ATT991582" src="http://farm1.static.flickr.com/195/491298487_2967c5dc3e_m.jpg" width="240" /></a> <img style="WIDTH: 154px; HEIGHT: 155px" height="188" alt="ATT991580" src="http://farm1.static.flickr.com/223/491298477_626ad05fe2_m.jpg" width="240" /><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-3641715584605619139?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-43142131719530340992007-05-09T21:44:00.000+07:002007-05-09T21:44:37.242+07:00<a href="http://farm1.static.flickr.com/205/491247690_abb491d6a6_m.jpg"><span style="font-family:arial;"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 158px; CURSOR: hand; HEIGHT: 212px" height="333" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/205/491247690_abb491d6a6_m.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;"> ท่ามกลางสำเนียงแผ่วพลิ้วของสายลม และแสงแดดอัน แห้งผาก ณ ชนบททางหรดีทิศของจีน หญิงชรานางหนึ่งนั่งทอดหุ่ยอาลัยวันวาน ที่ผ่าน ไปอย่างเดียวดาย ทว่า พลันที่เธอคลำฝ่าเท้าอันเรียวบางของเธอ อนิจจานัยน์ตาของ เธอกลับเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ที่พรั่งพรูมามิขาดสาย พร้อมภาพความเจ็บปวดในอดีตที่ ยากลืม เลือน โจวกุ้ยเจิน แม่เฒ่าวัย 86 เจ้าของเท้า ดอกบัวทองคำ ซึ่งมิเคยย่างกรายออกไปเกินกว่ากำแพงดินของหมู่บ้านหลิวอี้ว์ มณฑลหยุนหนัน (ยูนนาน) กระทั่งเมื่อ เธอเริ่มเต้นรำประกอบแผ่นเสียง เธอจึงเริ่มมีโอกาสได้ออกไปยลโฉมโลกภายนอก ที่จำ ต้องอุดอู้อยู่ในหมู่บ้านนั้น มิใช่ว่าเธอมิอยากออกไปท่องโลกกว้าง ทว่า ความ เชื่อคร่ำครึในสังคมจีนที่ " ขนาดเท้าเป็นมาตรฐานตัดสินคุณค่าของผู้หญิง ยิ่ง เล็กยิ่งงาม " ทำให้แม่เฒ่าโจวถูกจับมัดเท้าแต่เด็ก จนเท้าของเธอมีรูปร่างผิดแผก จากมนุษย์ทั่วไป ด้วยมีขนาดเท่าซองบุหรี่ ส่วนกระดูกเท้านั้นเล่า ก็งองุ้มผิด ธรรมชาติ มาตรความสวยงาม ที่สังคม ชายเป็นใหญ่ตั้งขึ้น เพื่อสนองตัณหาของตนนั้น กลับเป็นเครื่องพันธนาการสตรี ซึ่งถูกจองจำให้อยู่เหย้าเฝ้าเรือน ด้วยเท้าทั้งสองข้างของเธอถูกมัดตรึง จำกัด การเติบโตให้อยู่ในรองเท้าดอกบัวทองคำขนาดเล็กเพียงไม่กี่นิ้ว พอๆกับอิสรภาพของ เธอที่ถูกรัดตรึงโดยสภาพสังคมที่กำหนดให้สตรีเป็นเพียงวัตถุสนองตัณหาความใคร่ ของ ชาย ทว่าอย่างน้อย พวกเธอก็ยังพอมีทางหาความ สำราญเพียงน้อยนิดในบางโอกาส " ในสมัยก่อนพวกเราฟังเพลง ที่วัยรุ่นสมัยนั้นนิยม แล้วก็เต้นรำไปตามท่วงทำนองที่ได้ยิน ซึ่งเป็นเรื่องที่สนุกมาก พวกเรามีโอกาส ได้ไปแสดงที่คุนหมิง รวมทั้งได้รับเชิญไปยังปักกิ่ง และโตเกียว ถึงแม้ที่สุด แล้ว ฉันจะพลาดโอกาสงาม ด้วยมีปัญหาสุขภาพ " แม่เฒ่าโจวกล่าว ขณะแกว่งเท้า ขนาด 5 นิ้วของเธอไปมา พร้อมกับอวดรูปเธอกับเพื่อนคณะนักแสดงทุกคน ซึ่งถูกมัด เท้าจนเรียวเล็กเช่นเดียวกับ เธอ<br />เมื่อแม่เฒ่า กับเพื่อนนักแสดงเริ่ม เต้นรำประกอบเพลงเมื่อ เกือบ 25 ปีที่แล้ว ในขณะนั้น เป็นยุคทศวรรษที่ 1980 ที่จีนเพิ่งฟื้นตัว จากกระแสปฏิวัติวัฒนธรรม (ค.ศ. 1969-1976) ซึ่งเป็นช่วงที่กระแสซ้ายจัดครอบงำ จีนอย่างรุนแรง อะไรก็ตามที่เป็นตะวันตก หรือเป็นวัฒนธรรมของชนชั้นสูงเป็นสิ่ง นอกรีต และจะต้องถูก กำจัด ในยุคที่พวกเธอเริ่มสนุกสนานกับการเต้นรำนั้น มรดกตกค้าง จากการปฏิวัติฯยังคงอยู่ พวกเธอถูกมองว่าเป็นพวกนอกคอก เป็นคนแปลกในสายตาของ สังคม<br /><br /><br /><img height="240" alt="550000003758606" src="http://farm1.static.flickr.com/189/491247716_9fcbe8c046_m.jpg" width="160" /> หยังหยัง นักเขียนวัย 43 ซึ่งเติบโตมาท่ามกลางบรรยากาศ หมู่บ้านหลิวอี้ว์ รำลึกถึงช่วงเวลานั้นว่า " ฉันและเพื่อนๆต้องแอบรวมกลุ่มเต้น รำตามเสียงเพลง " เพราะกระแสตกค้างจากการปฏิวัติยังคงอยู่ หยังกลับมายังหมู่บ้าน เพื่อถ่ายทอดเรื่องราวของโจว และหญิงมัดเท้ารายอื่นๆกว่า 300 ชีวิต ซึ่งหยัง ประทับใจเรื่องราวของพวกเธอหลังได้ยินว่า แม่เฒ่าทั้งหลายต่างแอบเต้นรำประกอบ เพลง ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นสมัย หยัง<br />" คุณอาจจะเชื่อว่า สาวจากยุคประเพณีเก่าแก่เหล่านี้ ต้อง ต่อต้านการเต้นรำและเพลงสมัยใหม่ ทว่า น่าตกใจที่ พวกเธอกลับยอมรับสิ่งเหล่านี้ อย่างเต็มใจ...ที่จริงบรรดาสาวๆที่ถูกพันธนาการอยู่ในกรอบจารีตประเพณี กลับเต้น ได้ดีกว่าเราเสียอีก " หยัง กล่าว แม่เฒ่าโจว เอื้อนเอ่ยเรื่องราวของชีวิตห้วง 3 แผ่นดินของ เธอว่า ก่อนประธานเหมาสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 นั้น ชีวิตของพวก เธอแสนจะสุขสบาย ด้วยสังคมยังคงมีกระแสนิยมความงาม โดยวัดจากขนาดของเท้า ยิ่ง เท้าเล็กเท่าไหร่ยิ่งหมายถึง โอกาสที่มากขึ้นเท่านั้น เท้าดอกบัวทองคำของแม่ เฒ่าโจว ทำให้เธอได้มีโอกาสแต่งงานกับชายหนุ่มรูปหล่อ ฐานะดี ซึ่งชีวิตสมรสของ เธอก็ดำเนินไปอย่างสุขสม แม้จะต้องแต่งงานถึง 2 ครั้ง<br />กระทั่งยุคปฏิวัติจีนใหม่ของพรรคค้อนเคียว ที่พิชิตชัยชนะ ในปี ค.ศ. 1949 นั้น ชะตาของแม่เฒ่าก็ถึงจุดพลิกผัน เมื่อบ้านของเธอถูกยึด พ่อ แม่สามีคนที่ 2 ถูกทุบตีจนตาย เนื่องจาก ครองทรัพย์สินจำนวนมหาศาล ซึ่งเป็นสิ่ง ที่ขัดกับสังคมคอมมิวนิสต์ โจวถูกริบทรัพย์สิน จนเธอจำต้องยอมก้มหน้ารับชะตา กรรม ทำงานหนักในคอมมูน ทั้งที่เท้าทั้งสองข้างก็มิอำนวยให้เธอใช้แรงง งาน<br />ทว่า ฝันร้ายยังไม่จบ หยังเยี่ยว์สือ เพื่อนบ้านของ โจว สะท้อนประสบการณ์อันขมขื่นว่า " พวกเราต้องซ่อนเท้าเล็กๆ ด้วยการสวมใส่ รองเท้าขนาดปกติ ที่มีขนาดใหญ่กว่าเท้าของเรามาก " หญิงชราซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้ รับการยอมรับว่า " เป็นสาวงามเจ้าของเท้าขนาด 3 นิ้ว! " กล่าว<br />แม้ดร. ซุนยัตเซ็นจะประกาศ ทลายประเพณีมัดเท้า ตั้งแต่ครั้งปฏิวัติซินไฮ่ ปี ค.ศ. 1911 ทว่า ครัวเรือนชนบทยังคงลักลอบมัดเท้า ตราบจนพรรคอมมิวนิสต์เถลิงอำนาจ ประชาชนถูกเกณฑ์ใช้แรงงานในคอมมูน ซึ่งเจ้า หน้าที่สามารถตรวจสอบได้อย่างชัดเจนว่า ครอบครัวใดยังคงมัดเท้าอยู่ ประเพณีโหด ร้าย ที่มีอายุนับพันปีจึงถึงกาล อวสาน<br /><img height="240" alt="550000003758607" src="http://farm1.static.flickr.com/218/491247718_8d52a76bf9_m.jpg" width="174" /> ตำนานที่นิยมอย่างแพร่หลายกล่าวว่า ประเพณีมัดเท้านั้นมี รากที่มา และการปฏิบัติอย่างจริงจังในราชสำนักถัง เมื่อจักรพรรดิหลี่อี้ว์ตก หลุมรักนางรำนามเหยาหนิง ซึ่งมีเท้าเล็กจิ๋วตามธรรมชาติ ขณะร่ายรำพร้อมสวม รองเท้าขนาดเล็ก พันด้วยผ้าไหมประดับไข่มุกขาวนวล และอัญมณีเลอ ค่า<br />ประเพณีดังกล่าวค่อยแพร่มายังชนชั้นล่าง ด้วยพวกเขาเชื่อ ว่า จะช่วยยกระดับทางสังคม และเสริมความงามให้กับหญิงสาว จนในที่สุด เท้าของ หญิงสาวกลายเป็นเครื่องตัดสินอนาคตชีวิตสมรส และความพึงพอใจทางกามารมณ์ที่ชาย พึงมีต่อหญิง ฉะนั้น หญิงสาวแดนมังกรจำนวนมาก จำต้องพิกลพิการเพราะวัตรปฏิบัติ สนองตัณหาชายดัง กล่าว<br />เพื่อที่จะได้เท้าขนาดเล็ก ซึ่งเรียกขานกันว่าเท้าดอกบัว (ในรายที่เล็กมากจะเรียกดอกบัวทองคำ) สาวน้อย วัย 6 ปี จะถูกนำตัวมาบิดงอรวบนิ้วเท้าทั้ง 5 เข้าหากัน จากนั้น จึงพันด้วยผ้า ลินินขาวสะอาด ไล่จากหัวแม่เท้ายันปลายเท้าอย่างแน่นหนา กระทั่งกระบวนการแสน ทรมานดังกล่าวผ่านไป กระดูกเท้าของหญิงสาวเหล่านั้น จะค่อยเติบโตอย่างผิดรูปผิด ร่างภายใต้รองเท้าเล็กกระจิดริด ซึ่งพวกเธอแต่ละคนจะทำขึ้นใช้ เอง<br />เมื่อเยื้องย่างด้วยท่าอ้อนแอ้นแล ดูสวยงาม ความเจ็บปวดแสนสาหัส ราวเข็มพันเล่มกลับทิ่มแทงพวกเธอมิรู้จบ เท้าที่ ถูกพันธนาการอย่างแน่นหนา จนเป็นแผลเน่าส่งกลิ่นเหม็น แต่ด้วยความจำยอม ปล่อย ให้ประเพณีจองจำอิสรภาพ พวกเธอจึงต้องจำทน ให้เท้าที่ดูสมส่วนสวยงามตาม ธรรมชาติ ต้องกลายสภาพเป็นเท้าคนพิการตลอด ชีวิต<br /><img height="211" alt="126bangkokcity" src="http://farm1.static.flickr.com/214/491247680_53a1b3cc4b_m.jpg" width="240" /></a> ครั้นจีนเข้าสู่ยุคปฏิรูปเปิดประประเทศ ชะตากรรม ของสตรีค่อยดีมากขึ้น ทุกวันนี้ ผู้หญิงสามารถเลือกกำหนดชะตาชีวิตตัวเองได้ มากกว่าแต่ก่อน บทบาททางสังคม และอาชีพการงาน ก็ก้าวหน้าอย่างมาก แม่เฒ่าเผยว่า เธอไม่รู้สึกเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมา พร้อมกล่าวว่า " ฉันมีสามี 2 ลูก 4... คน หนึ่งก็เรียนอยู่ระดับมหาวิทยาลัย ผู้หญิงเดี๋ยวนี้ ก็สามารถขับรถได้ สิ่ง ต่างๆ ดีขึ้นกว่าก่อน เยอะ "<br />ทว่า ในกระแสบริโภคนิยมทุก วันนี้ เรื่องราวของแม่เฒ่านับวันจะยิ่งเลือนหาย เหลือเพียงตำนานและเรื่องเล่า ว่า " เคยมีประเพณีแสนโหดร้ายชื่อว่า " มัดเท้า " ในแผ่นดินจีน " หญิงสาวในห้วง พันปีต่างตกเป็นเหยื่อโศกนาฏกรรมดังกล่าว พวกเธอกำลังจะถูกลืม ใครเล่าจะเป็น ห่วง...ทวงสิทธิของเธอกลับมา... ใครเล่าจะรับประกันว่า... เรื่องเล่าโหดร้ายนี้ จะไม่เกิดขึ้นอีก เมื่อผู้หญิงยังถูกแปรเปลี่ยนเป็นวัตถุสนองตัณหา ระบายความ ใคร่ของบุรุษเพศ อย่างไม่สิ้นสุด...<br /><img height="208" alt="129bangkokcity" src="http://farm1.static.flickr.com/220/491247688_0422d902eb_m.jpg" width="240" /></a> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-4314213171953034099?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-73096986991009390322007-05-08T15:29:00.001+07:002007-05-08T15:29:59.651+07:00เรื่องนี้แปลกๆ ดี นำภาพมาให้ดูกัน<br />เป็นโรงแรมไว้สำหรับนอนอย่างเดียว ..<br /><img style="width: 238px; height: 318px;" alt="http://farm1.static.flickr.com/202/489554460_d3cad48356_o.jpg" src="http://farm1.static.flickr.com/202/489554460_d3cad48356_o.jpg" /> <img style="width: 362px; height: 245px;" alt="http://farm1.static.flickr.com/205/489554458_4050832706.jpg" src="http://farm1.static.flickr.com/205/489554458_4050832706.jpg" /><br /><img alt="http://farm1.static.flickr.com/192/489554464_ea43615f4b_o.jpg" src="http://farm1.static.flickr.com/192/489554464_ea43615f4b_o.jpg" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7309698699100939032?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-32633392641963370732007-05-08T14:32:00.001+07:002007-05-08T14:32:49.094+07:00ร้านอร่อยๆ ใน กรุงเทพฯ<br /><a href="http://farm1.static.flickr.com/210/489547664_c5ee86f0c1_o.jpg"><img alt="http://farm1.static.flickr.com/210/489547664_77be8cd983.jpg" src="http://farm1.static.flickr.com/210/489547664_77be8cd983.jpg" /></a> คลิกดูรูปใหญ่<br />ชื่อร้าน พร้อมเบอร์โทร ..<br /><a href="http://farm1.static.flickr.com/198/489547670_9d0537f083_o.gif"><img alt="http://farm1.static.flickr.com/198/489547670_93c6f20ee7.jpg" src="http://farm1.static.flickr.com/198/489547670_93c6f20ee7.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-3263339264196337073?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1591222333475513765.post-78749810579012189452007-05-04T07:06:00.000+07:002007-05-04T07:06:46.705+07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_ve-pRrK1yRw/Rjollso_IKI/AAAAAAAAAAM/Q2jOjVV9l1o/s1600-h/pyramid_dog.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060398460872630434" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 271px; CURSOR: hand; HEIGHT: 178px" height="183" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_ve-pRrK1yRw/Rjollso_IKI/AAAAAAAAAAM/Q2jOjVV9l1o/s320/pyramid_dog.png" width="288" border="0" /></a><br /><div><div><div>ประชากรอาศัยอยู่ตามลุ่มแม่น้ำไนล์มาตั้งแต่สมัยแรก ความเจริญของลุ่มแม่น้ำไนล์มีผลมาจากอารยธรรมมากมาย จากบันทึกที่มีการรวบรวม เริ่มจากการรวมราชวงศ์อียิปต์ของอียิปต์ตอนบนและตอนล่างราว 3100 ปีก่อนคริสตศักราช ชุมชนเกือบทั้งหมดเป็นชาวอียิปต์ ชาวเบดูอินและเบอร์เบอร์ส ชนกลุ่มน้อยอีกเล็กน้อยคือชาวนูเบียน ชาวกรีก ชาวอาร์เมเนียนและชาวยุโรป ไคโรเป็นเมืองหลวง อเล็กซานเดรียเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สอง ใช้ภาษาอารบิกเป็นภาษาราชการ แต่ในธุรกิจและวงการศึกษา ใช้ภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส ภาษาเขียนในราชการต่างไปจากภาษาพูดที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ศาสนาหลักได้แก่ ศาสนาอิสลามนิกายซุนนิ หลักศาสนาของอิสลามมีอิทธิพลต่อกฎหมาย ต่อความสัมพันธ์ทางธุรกิจและประเพณีสังคมเป็นอย่างมาก วันศาสนาคือวันศุกร์ ประชาชนจะทำกิจกรรมทางศาสนาทุกๆวัน เห็นได้จากการแต่งกาย การรับประทานอาหาร การสวดมนต์ 5 ครั้ง และหันหน้าสู่เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบียเสมอ ส่วนศาสนาอื่นก็มีเป็นส่วนน้อยได้แก่ ศาสนาคอปติกคริสต์หรืออียิปต์โบราณซึ่งมีมาแต่สมัยที่อียิปต์ แยกตัวออกจากโรมัน ในคริสตศตวรรษที่ 5 ตามธรรมเนียมแล้ว การแต่งงานจะถูกจัดโดยหัวหน้าครอบครัวทั้งสองฝ่าย โดยคู่แต่งงานมีส่วนด้วยเพียงเล็กน้อย เพราะว่าการแต่งงานเป็นการเชื่อมสองครอบครัว ไม่ใช่เพียงแค่สองคนเท่านั้น การหมั้นหมายมักจะใช้เวลานานก่อนที่จะแต่งงาน เพื่อจะเก็บเงินให้มากพอที่จะซื้อบ้านได้ เพราะบ้านมีราคาแพงมาก เป็นที่คุ้นเคยของครอบครัวที่จะมีลุง ป้า น้า อา อาศัยอยู่ในชายคาเดียวกัน แต่ในเมือง ครอบครัวจะเป็นครอบครัวเล็กๆเสียส่วนมาก โดยปกติเด็กผู้หญิงจะได้รับการคุ้มครองจากพี่น้องชาย จึงเป็นธรรมเนียมกันว่า “เกียรติของผู้ชายอยู่ที่การปกป้องผู้หญิงที่เขาดูแล” ปกติแล้ว ผู้ปกครองจะมีบทบาทในการวางแผนชีวิตของเด็กๆ ส่วนเด็กๆจะรับผิดชอบในการช่วยเหลือและดูแลบุพการีของตนยามชรา</div><div></div><div>ที่ตั้ง อียิปต์ตั้งอยู่บนมุมสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของ<a title="ทวีปแอฟริกา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ทวีปแà¸&shy;ฟริกา">ทวีปแอฟริกา</a> และบริเวณเหนือข้าม<a title="คลองสุเอซ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/คลà¸&shy;งสุเà¸&shy;ซ">คลองสุเอซ</a>ไปใน<a class="new" title="คาบสมุทรไซนาย" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%8B%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2&action=edit">คาบสมุทรไซนาย</a> มีอาณาเขตติด<a title="ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ทะเลเมดิเตà¸&shy;ร์เรเนียน">ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน</a><br />ภาคเหนือ ติด<a title="อิสราเอล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/à¸&shy;ิสราเà¸&shy;ล">อิสราเอล</a><br />ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ติด<a title="ทะเลแดง" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ทะเลแดง">ทะเลแดง</a><br />ภาคตะวันออก ติด<a title="ซูดาน" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ซูดาน">ซูดาน</a>ทางภาคใต้ และติด<a title="ลิเบีย" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ลิเบีย">ลิเบีย</a>ทางภาคตะวันตก อียิปต์เป็นประเทศที่มีแผ่นดินเชื่อมต่อระหว่าง<a title="ทวีปแอฟริกา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ทวีปแà¸&shy;ฟริกา">ทวีปแอฟริกา</a>กับ<a title="เอเชีย" href="http://th.wikipedia.org/wiki/เà¸&shy;เชีย">เอเชีย</a> ผ่าน<a title="ตะวันออกกลาง" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ตะวันà¸&shy;à¸&shy;กกลาง">ตะวันออกกลาง</a> ซึ่งจะเป็นจุดเชื่อมต่อที่มีความสำคัญมาแต่โบราณ หลังจากได้มีการขุดและเปิดใช้คลองสุเอซ เมื่อปี <a title="พ.ศ. 2412" href="http://th.wikipedia.org/wiki/พ.ศ._2412">พ.ศ. 2412</a> (<a title="ค.ศ. 1869" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ค.ศ._1869">ค.ศ. 1869</a>) เส้นทางผ่านคลองสุเอส ของอียิปต์ได้กลายเป็นเส้นทางเดินเรือที่สำคัญแห่งหนึ่งของ<a title="โลก" href="http://th.wikipedia.org/wiki/โลก">โลก</a></div><div></div><div>ประชากรอียิปต์ส่วนใหญ่อาศัยบนทั้งสองฝั่งของ<a title="แม่น้ำไนล์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/แม่น้ำไนล์">แม่น้ำไนล์</a> (ประมาณ 40,000 กม.2) และ<a title="คลองสุเอซ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/คลà¸&shy;งสุเà¸&shy;ซ">คลองสุเอซ</a> พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศเป็นส่วนของ<a title="ทะเลทรายซาฮารา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ทะเลทรายซาฮารา">ทะเลทรายซาฮารา</a> และมีผู้คนอาศัยอยู่เบาบาง<br />ประเทศนี้มีชื่อเสียงในด้านอารยธรรมโบราณ รวมถึงอนุสาวรีย์โบราณที่น่าตื่นตาที่สุดในโลก ได้แก่ <a title="พีระมิดในอียิปต์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/พีระมิดในà¸&shy;ียิปต์">พีระมิด</a> อาราม<a class="new" title="คาร์นัค" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%84&action=edit">คาร์นัค</a> และ<a class="new" title="หุบเขากษัตริย์" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%B8%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B9%8C&amp;action=edit">หุบเขากษัตริย์</a> (Valley of the Kings) ในปัจจุบัน อียิปต์ถือว่าเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและวัฒนธรรมของโลก<a title="อาหรับ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/à¸&shy;าหรับ">อาหรับ</a><br />ชื่อ Egypt มาจากชื่อ<a title="ภาษาละติน" href="http://th.wikipedia.org/wiki/à¸">ภาษาละติน</a>ว่า Aegyptus และชื่อภาษากรีก ว่า Αιγυπτος (Aiguptos: ไอกึปตอส นิยมใช้ในภาษาไทยว่า <a title="ไอยคุปต์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/ไà¸&shy;ยคุปต์">ไอยคุปต์</a>) จาก<a class="new" title="ภาษาอียิปต์โบราณว่า" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B8%95%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2&action=edit">ภาษาอียิปต์โบราณว่า</a> Hi-ku-ptah: ฮิ-คุ-ปตาห์ ซึ่งเป็นชื่ออารามที่เมือง<a class="new" title="เทเบส (อียิปต์)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AA_%28%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B8%95%E0%B9%8C%29&amp;action=edit">เมืองเทเบส</a></div><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1591222333475513765-7874981057901218945?l=worzz.blogspot.com' alt='' /></div>worzzhttp://www.blogger.com/profile/16280467227728838383noreply@blogger.com0